28 Nisan 2017 Cuma

GİDER VERGİLERİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜKTEN KALDIRILMIŞ HÜKÜMLERİ



GİDER VERGİLERİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜKTEN

KALDIRILMIŞ HÜKÜMLERİ

 

 

          Kanun Numarası                 : 6802

          Kabul Tarihi                        : 13/7/1956

          Yayımlandığı R.Gazete        : Tarih : 23/7/1956 Sayı : 9362

          Yayımlandığı Düstur            : Tertip : 3  Cilt : 37 Sayfa : 1982

 

 

             1 – 15/2/1963 tarih ve 186 Sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri: (Madde numaraları: 33)

             Madde 33 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Banka ve sigorta muameleleri vergisinin nispeti % 15 tir. Kambiyo muamelelerinde nispet matrahın on binde dört buçuğudur.

             2 – 4/1/1961 tarih ve 210 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri: (Madde numaraları: 4, 29, 34, 35, 49, 54)

             Madde 4 bent (a) ve (f) – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             a) II nci tablonun 3,4,5 ve 6 ncı pozisyonlarında yazılı vasıta, alet, makine ve cihazların kurulup işletilmesinde kullanılmak üzere ithal veya imal ve istihsal dolayısiyle vergilendirilmiş bulunan esas ve yedek parçalardan, memleketdahilinde kurulup işler veya kullanılır hale getirilen yukarda mezkür vasıta,makine, alet ve cihazlar (Yanlız montaj ve tamir dolayısiyle),

             f) II nci tablonun 8 inci pozisyonunda yazılı eşya,

             Madde 29 bent (f) – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             f) Bankaların ve sigorta şirketlerinin diğer banka ve sigorta şirketlerindeki iştiraklerinden mütevellit karlar.

             Madde 34 bent (b) – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             b) Tranvay, tünel, troleybüs, otobüs ve yolcu taşımaya mahsus sair motorlu kara nakil vasıtaları (Binek otomobilleri, motosiklet, motorlu bisiklet hariç),

             Madde 35 bent (i) – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             i) 300 ve daha aşağı rusüm tonalatosu hacmındaki makine ile müteharrik gemilerde yapılan eşya taşımaları,

             Madde 49 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Veresiye yapılan satışlara ait vergi, bedelin tahsil olunduğu ayı takibedenayın on beşinci günü akşamına kadar ödenir. ancak bu müddet malın teslimini takibeden ayın 15 inci gününden itibaren üç ayı geçemez.

             Bu kanunun tatbikında veresiye addolunacak satışlar en az bir ay vade ileyapılmış olanlardır. Veresiye satışların müessese tarafından tevsiki şarttır.


446

 

             Elektrik ve havagazı satışlarında bu madde hükmü uygulanmaz.

             3 üncü maddenin (b) fıkrasında yazılı şekilde vakı olacak teslimlere mütallik vergi bunlara ait beyannamenin verildiği ayı takibeden üçüncü ayın 15 inci günü akşamına kadar ödenir.

             Müddeti içinde ihracından vazgeçilen teslim edilmiş maddelerin vergisi vazgeçme dilekçesinin vergi dairesine verildiği tarihten itibaren bir ay içinde ödenir.

             Madde 54 fıkra bir – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Mükelleflerin beyan ettikleri matrahla tahakkuk veya tetkik yapanların veyahut teftişe yetkili kılınanların buldukları matrah arasındaki vergi farkları hakkında Gümrük Kanunu uyarınca Gümrük vergisi hakkındaki esaslara göre ceza hükmedilir.

             3 – 4/1/1961 tarih ve 213 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri: (Madde numaraları: 64)

             Madde 64 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Vergi Usul Kanunun gider vergileri hakkında da (Aksine hüküm bulunmadıkçaithalde alınanlar hariç) uygulanmakla beraber Vergi Usul Kanununun:

             a) Muamele vergisine ilişkin hükümleri bu kanunla dahili imalat ve istihsalatın tesliminde alınacak istihsal vergisi ile banka, banker ve sigorta hizmetlerinden alınacak vergiler,

             b) Nakliyat resmine ilişkin hükümleri bu kanunla alınacak nakliyat vergisi,

             c) Elektrik ve havagazı ile glikoz istihlak vergisine ait hükümleri bu kanunla dahilde bunlardan alınacak istihsal vergisi,

             d) Akar yakıtlardan dahilde alınan istihlak ve yol vergileri hakkındaki hükümleri bu kanunla bu maddelerden alınacak istihsal vergisi,

             e) İçkilerden alınan istihlak vergilerine ait hükümleri bu kanunla bunlardan alınacak istihsal vergisi hakkında da aynen uygulanır.

             f) Bu kanunda istihsal vergisine tabi tutulan maddelerin bitim işlerini yapanlar, birinci sınıf tüccar olmasalar dahi, bu işlerin kaffesini kaydetmek üzere Vergi Usul Kanununun 191 nci maddesinde yazılı bitim işleri defterini tutmak mecburiyetindedirler.

             4 – 25/6/1964 tarih ve 482 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri: (Madde numaraları: 4,16,49)

             Madde 4 bent (a) – (4/1/1961 tarih ve 210 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             a) II nci tablonun 3,4,5 ve 6 ncı pozisyonlarında yazılı vasıta, alet, makine ve cihazların kurulup işletilmesinde kullanılmak üzere temin olunan vergili esas ve yedek parçalardan, memleket dahilinde kurulup işler veya kullanılır hale getirilen yukarıda mezkür vasıta, alet, makine ve cihazlar (Yanlız montaj ve tamir dolayısiyle ve müessesece bizzat imal edilen veya memleket dahilinde imaledilmiş olanlardan temin olunan esas ve yedek parçalar ve malzemenin maliyetiile işçilik toplamının, tamir ve montajı yapılan vasıta, alet, makine ve cihazın maliyetinin % 30 undan fazla olmaması kaydiyle).

             Bent (g) – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             g) Vazo, duvar tabağı gibi çiniden mamul yerli tezyini eşya,

             Bent (h) – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             h) Her türlü fotoğraf ve sinema filimleri,


447

 

             Madde 16 bent (e) – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             e) Makara veya onun yerine geçen maddelere sarılı olarak teslim edilen dikiş ve nakış ipliklerinde makara ve benzeri maddelerin mubayaa veya emsal satış bedelleri.

             Son fıkra – (4/1/1961 tarih ve 210 sayılı Kanunla eklenen hükümdür.)

             Vergi matrahının ücret olması halinde de aynı hükümler uygulanır.

             Madde 49 fıkra dört – (4/1/1961 tarih ve 210 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             3 üncü maddenin (b) fıkrasında yazılı şekilde vakı olacak teslimlere ait vergi, peşin satışlarda vergiye tabi olmayan mamullerin müşteriye satıldığı ayıtakip eden ayın on beşinci günü akşamına kadar ödenir. Bu satışların 60 ıncı maddenin birinci fıkrasında yazılı faturalarla tevsikı şarttır. Vergiye tabi olmayan mamullerin veresiye satılmaları halinde, bu maddenin veresiye satışlaraait hükümleri uygulanır.

             5 – 15/7/1965 tarih ve 664 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri: (Madde numaraları: 4)

             Madde 4 bent (m) alt bent (l) – (25/6/1964 tarih ve 482 sayılı Kanunla eklenen hükümdür.)

             m) I – Halı ve kilim imalinde kullanılmak üzere teslim edilen iki buçuk metrik numaraya kadar (2,5 dahil) strayhgarn iplikleri vergiden müstesnadır.

             Bu istisna, kurumlar vergisine veya beyan esası üzerinden gelir vergisinetabi olup halı veya kilim imal eden veya ilk maddesini vererek halı veya kilim imal ettirenlere veya müstahsilin bulunduğu yerde ticari faaliyette bulunan,halı veya kilim imalatçılarına satmak üzere müstahsilden iplik alan tüccara ve aynı konularla iştigal eden kooperatiflere ve ceza ve islah evleri atelyelerine yapılan teslimler hakkında uygulanır.

             Bent (k) – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             k) Dahilde istihsal olunan tortu yakıtlardan, A.S.T.M. standartlarına göre “PenskyMartens kapalı kab usulü” ile iştial noktası 55 santigrat derecedenaşağı olmıyan ve aynı zamanda A.S.T.M. standartlarına göre Seybolt üniversalviskozitesi 37.8 santigrat derecede 150 saniyeden yüksek bulunanlar,

             6 – 13/7/1967 tarih ve 903 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri: (Madde numaraları: 4)

             Madde 4 bent (e) – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             e) Kamu menfaatlerine yararlı derneklere makbuz karşılığında bedelsiz bağışve yardım şeklinde verilen maddeler,

             7 – 27/3/1969 tarih ve 1137 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veyadeğiştirilmiş olan hükümlerin metinleri: (Madde numaraları: 14, 24, 38, 65)

             Madde 14 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Verginin matrahı müstahsıl tarafından teslim edilen:

             a) I inci tabloda sıklet üzerinden vergiye tabi tutulmuş akaryakıtlarla IIIüncü tablodaki glikozun saf sıkletleri,

             b) İçkilerin litre olarak miktarı,

             c) Kibritin çöp adedi olarak miktarı,

             d) Elektriğin kilovatsaat olarak miktarı,

             e) Havagazının metreküp olarak miktarı,

             f) Diğer maddelerin satış bedelidir.


448

 

             Satış bedeli tabiri, teslim edilen maddeler karşılığında her ne adla olursaolsun müşteriden alınan veya müşterinin borçlandığı para veya diğer değerlerin toplamını ifade eder.

             Satış bedeli bulunmayan teslimlerde Vergi Usul Kanununa göre hesaplanacakemsal satış bedelleri vergiye matrah ittihaz olunur.

             Madde 24 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             İthal edilen:

             a) I inci tabloda sıklet esasına göre vergiye tabi tutulan akaryakıtlarlaIII üncü tablodaki glikozun saf sıkletleri (Akaryakıtların zarfları bu Kanunabağlı IV işaretli ithal mamulleri tablosundaki pozisyonuna göre vergilenir.)

             b) Kahvenin vergi matrahı bunun gayrisafi sıkleti,

             c) İçkilerin vergi matrahı, litre olarak miktarları,

             d) Kibritin vergi matrahı, çöp adedi olarak miktarı,

             e) Elektrik vergi matrahı, kilovatsaat olarak miktarı,

             f) Havagazının vergi matrahı, metreküp olarak miktarıdır.

             Madde 38 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Nakliyat vergisinin nispetleri aşağıda gösterilmiştir:

             I – Yolcu taşımalarında:

             A) Şehir içi taşımalarında                                                                                  %      6

             B) Şehir dışı taşımalarında:

             a) Üçüncü mevki, güverte ve tek mevkili taşıtlarda                                       %    10

             b) İkinci mevkide ve motörlü trende (Matrahın kira olması halinde de

                 bu nispet uygulanır.)                                                                                     %    20

             c) Birinci ve lüks mevkilerde                                                                             %    25

             II – Yük taşımalarında                                                                                        %    10

             Şehiriçi taşımaları, belediye sınırları içinde yapılan taşımalarla bunlarıntemadisi mahiyetinde olup bu şehirlere iktisaden bağlı bulunan meskün mahaller arasındaki günlük irtibatı muhafaza maksadiyle ve tarifeye müsteniden günün belli saatlerinde gidiş ve geliş olarak müteaddit seferleri ifade eder. Bu seferlerin belediye sınırlarını aşanlarının hareket ve varış noktaları Maliye ve Münakalat Vekaletleri tarafından birlikte tesbit ve ilan olunur.

             Madde 65 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Şaraba ait istihsal vergisi 4250 sayılı Kanunun 14 üncü maddesi ile bu maddenin tatbikatına mütaallik talimatlar gereğince İnhisarlar İdaresi tarafından tarh, tahakkuk ve tahsil olunarak usulü dairesinde Hazineye verilir.

             8 – 29/7/1970 tarih ve 1318 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veyadeğiştirilmiş olan hükümlerin metinleri: (Madde numaraları: 4,14,24,33,34,35,36, 37,38,43,47)

             Madde 4 bent (a ve g) – (25/6/1964 tarih ve 482 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             a) II nci tablonun 3,4,5 ve 6 ncı pozisyonlarında yazılı vasıta, alet, makine, cihaz ve malzeme (Gramofon plakları hariç).

             g) Vazo, duvar tabağı ve heykelcilik gibi seramikten mamul süs eşyası,

             Madde 14 – (27/3/1969 tarih ve 1137 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Verginin matrahı, teslim edilen:

             a) 1 inci tabloda sıklet üzerinden vergiye tabi olan akar yakıtlarla, IIIüncü tablodaki glikoz ve tuzun saf sıkletleri,

             b) Tekel dışı içkilerin litre olarak miktarı,

             c) Kibritin çöp adedi olarak miktarı,


449

 

             d) Elektriğin kilovatsaat olarak miktarı,

             e) Havagazının metreküp olarak miktarı,

             f) Kahvenin gayrisafi sıkleti,

             g) Tekele tabi maddelerden tütün mamulleri ile ispirto ve ispirtolu içkilerve çayın aylık satış bedelleri tutarı,

             Aylık satış bedelleri tutarı tabiri, Tekel Genel Müdürlüğü tevzi ve satışüniteleri tarafından bir ay içinde bayilere yapılan tekel maddeleri satış bedellerinin toplamını ifade eder.

             h) Diğer maddelerin satış bedelidir.

             Satış bedeli tabiri, teslim edilen maddeler karşılığında, her ne adla olursa olsun, müşteriden alınan veya müşterinin borçlandığı para veya diğer değerlerin toplamını ifade eder.

             i) Satış bedeli veya aylık satış bedeli tutarı bulunmayan teslimlerde VergiUsul Kanununa göre hesaplanacak emsal bedeli vergiye matrah ittihaz olunur.

             Madde 24 – (27/3/1969 tarih ve 1137 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             İthal edilen:

             a) I inci tabloda sıklet üzerinden vergiye tabi tutulmuş olan akar yakıtlarla, III üncü tablodaki glikoz ve tuzun saf sıkletleri (Akar yakıtların zarflarıbu kanuna bağlı IV üncü tablodaki pozisyonuna göre vergilendirilir.),

             b) Tekel dışı içkilerin litre olarak miktarı,

             c) Kibritin çöp adedi olarak miktarı,

             d) Elektriğin kilovatsaat olarak miktarı,

             e) Havagazının metreküp olarak miktarı,

             f) Kahvenin gayrisafi sıkletidir.

             Madde 33 – (15/2/1963 tarih ve 186 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Banka ve sigorta muameleleri vergisinin nispeti % 20 dir. Kambiyo muamelelerinde nispet matrahın onbinde dört buçuğudur.

             Madde 34 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Türkiye sınırları içinde aşağıda yazılı umuma mahsus vasıtalarla yapılan taşımalardan yük taşımaları ile belli bir tarifeye dayanılarak yapılan yolcu taşımaları nakliyat vergisine tabidir.

             a) Demiryolu üzerinde işliyen vasıtalar,

             b) (4/1/1961 tarih ve 210 sayılı Kanunun hükmüdür.) Tramvay, tünel, troleybüs, otobüs ve yolcu taşımaya mahsus sair motorlu kara nakil vasıtaları (Otomobil, kamyonet, motosiklet, motorlu bisiklet hariç),

             c) Makine ile müteharrik gemiler,

             d) Uçaklar.

             Madde 35 fıkra bir – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Aşağıda yazılı yolcu ve yük taşımaları nakliyat vergisinden müstesnadır.

             Madde 36 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Nakliyat vergisini 34 üncü maddede yazılı nakil vasıtalarını işletenler öder.

             Fıkra iki – (25/6/1964 tarih ve 482 sayılı Kanunla eklenen hükmüdür.)

             Belli bir iş için kiralanan taşıtlarla kiralayana ait eşya ve şahısların taşınmasında vergi mükellefi taşıt sahibidir.

             Madde 37 fıkra bir – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Nakliyat Vergisinin matrahı yolcu ve yük taşımaları karşılığında nakden veya hesaben  alınan  ücrettir.  (Yataklı  vagonlarla  vakı  seyahatlerde  ödenen  yatak  ücretinin


450

 

Türkiye sınırları içine isabet eden kısmı matraha dahil edilir.) Belli bir işiçin kiralanan nakil vasıtaları ile kiralıyana ait eşya ve şahısların taşınmasında vergi matrahı nakil vasıtası sahibine ödenen kira bedelidir.

             Madde 38 fıkra bir – (27/3/1969 tarih ve 1137 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Nakliyat vergisinin nispetleri aşağıda gösterilmiştir:

             Madde 43 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             PTT hizmetleri vergisinin nispeti % 10 dur.

             Madde 47 bent (c) – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             c) Taşıma müesseseleri ile PTT Genel Müdürlüğü bir ay içinde nakden veya hesaben aldıkları ücretlerin beyannamesini o ayın sonundan itibaren 45 gün içindeverirler. Devlet Demiryolları, Devlet Havayolları ve Denizcilik Bankası için bumüddet 75 gündür.

             9 – 24/2/1972 tarih ve 1544 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veyadeğiştirilmiş olan hükümlerin metinleri: (Madde numaraları: 38)

             Madde 38 bent (III) – (29/7/1970 tarih ve 1318 sayılı Kanunla eklenen hükümdür.)

             III – Petrol boru hatları ile yapılan yerli hampetrol taşımalarında varil başına..... 3TL.

             10 – 8/12/1980 tarih ve 2351 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri:(Madde numaraları: III Kısım Ek 1, Ek 2, Ek 3, Ek 4,45,47 Altıncı Bölüm Ek 1)

             Ek Madde 1 – (29/7/1970 tarih ve 1318 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Bu kanuna bağlı V sayılı tabloda yazılı olup, belediye sınırları içinde yapılan her türlü bina inşaatı, (İlave ve tadiller dahil) inşaat ruhsatının alınmasında, mezkür tabloda gösterilen nisbet ve hadlerde bina inşaat vergisine tabidir.

             İlave ve tadiller de; bu kanunun yürürlüğe girmesinden önce inşa edilmiş olan binaların yüzölçümleri ilave edilen kısımla birlikte istisna haddini aşarsa, vergi yalnız ilave edilen kısmın yüzölçümü üzerinden hesaplanır.

             Bu kanunun yürürlüğü tarihinden sonra inşa edilmiş olan binalarda tadil ve ilaveler yapılması halinde, vergi, binanın önceki yüzölçümü ile ilave kısmın yüzölçümü toplamı üzerinden hesaplanır.

             Ancak, daha önce aynı konut ve işyeri birimleri için ödenmiş bulunan Bina İnşaat Vergisi yeniden hesaplanan vergiden mahsubedilir.

             Ek Madde 2 – (29/7/1970 tarih ve 1318 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Genel, katma, özel idare ve belediye bütçelerinden karşılanan her türlü bina inşaatı ile hastane, prevantoryum, sanatoryum, parasız dispanserler, fabrika,değirmen, imalathaneler ile Devlet Planlama Teşkilatı Teşvik ve Uygulama Dairesince teşviki karara bağlanmış oteller, moteller ve kooperatifler eliyle yapılan sanayi ve küçük sanat siteleri ve esnaf çarşıları ve Devlete veya der- neklere devrolunmak üzere inşa edilen okullar, talebe yurtları ve 100 m2 yi aşmıyan konut birimleri ile nüfusu 20 binden az olan belediye sınırları içindeki her türlü inşaat Bina İnşaat Vergisinden müstesnadır.

             Deprem, su basması, yangın gibi tabii afetlerin vuku bulduğu bölgelerde, buafetlerin vukuunu takibeden yıldan itibaren en geç 5 yıl içinde inşa edilenbinalar, bu vergiye tabi değildir.


451

 

             Mezkur bölgeler Maliye ve İmar ve İskan Bakanlıklarınca müştereken tespit olunur.

             Ek Madde 3 – (29/7/1970 tarih ve 1318 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Bina İnşaat Vergisini, inşaat, ilave veya tadilat için inşaat ruhsatı alanlar öder.

             Ek Madde 4 – (29/7/1970 tarih ve 1318 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Bina İnşaat Vergisinin matrahı, binaların her bir konut veya işyeri biriminin ayrı ayrı inşaat sahalarının yüzölçümleridir.

             Matrahın hesaplanmasında m2 kesirleri atılır.

             Madde 45 fıkra iki – (29/7/1970 tarih ve 1318 sayılı Kanunla eklenen hükmüdür.)

             Bina İnşaat Vergisi, mükelleflerin, ilgili belediyelerce tasdik edilmiş yazılı beyanı üzerine tarh olunur.

             Madde 47 bent (g) – (29/7/1970 tarih ve 1318 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             g) Bina İnşaat vergisi mükellefleri, inşaat vergisine ait muamelelerini inşaat ruhsatının alınmasından önce ilgili vergi dairesine bir beyanname ile bildirmeye mecburdurlar.

             İnşaatın kısmen yapılması veya hiç yapılmaması halinde inşaat ruhsatı kısmen veya tamamen iptal edilir veya kullanılırsa daha önce ödenmiş olan vergide gerekli düzeltme ve iadeler yapılır.

             Altıncı Bölüm Ek Madde 1 son fıkra – (29/7/1970 tarih ve 1318 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Gerekli muamelelerin ifasını müteakip mezkür belgeler, muhtevası Maliye Bakanlığınca tespit olunacak cetvellere dökülür ve bunlar muamelenin yapıldığı tarihten itibaren en geç 15 gün içinde ilgili vergi dairesine gönderilir.

             11 – 2/2/1981 tarih ve 2380 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veyadeğiştirilmiş olan hükümlerin metinleri (Madde numaraları: 66)

             Madde 66 – (13/7/1956 tarih ve 6802 Sayılı kanunun hükmüdür.)

             Bu kanunla akaryakıtlardan alınacak istihsal vergisi gelir bütçesine iratkaydolunur. Karşılığında her yıl bu vergiye ait tahminlerin % 40 ı nispetindeKarayolları Genel Müdürlüğüne, % 22 si nispetinde il özel idarelerine ve % 8 i nispetinde belediyelere verilmek üzere Maliye bütçesine ödenek konur.

             (27/3/1969 tarih ve 1137 sayılı Kanunla eklenen hükümdür.) Bu kanunla tekelmaddelerinden alınan İstihsal Vergisi gelir bütçesine irat kaydolunur. Karşılığında her yıl bu vergiye ait tahminlerin % 2 si nispetinde belediyelere verilmek üzere Maliye Bütçesine ödenek konur.

             Yıl sonunda gelir sağlanan gelir, bütçeye konan ödeneklerden fazla veya eksik olduğu takdirde ertesi yıl ödeneklerinin hesabında nazara alınır.

             İl özel idareleriyle belediyelere ait ödenekler her ay sonunda müsavi taksitler halinde ve bir evvelki yılın hasılat fazlası ise mütaakıp yılın birinci ayı sonunda toptan Dahiliye Vekaleti emrine, ayrı ayrı iki hesaba kaydolunmaküzere, İller Bankasına tevdi olunur. İller Bankasında Dahiliye Vekaleti emrindeher ay toplanan bu paralar bankaca, en geç ertesi ayın 15 ine kadar illerin ve belediyelerin son nüfus sayımındaki nüfus miktarına göre, illere ve 5237 sayılı Kanunun 40 ve 42 nci maddeleri hükümleri mahfuz kalmak üzere belediyelere dağıtılır.


452

 

             12 – 17/4/1981 tarih ve 2447 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri: (Madde numaraları: 7,14,17,24,27,28,33, 38)

             Madde 7 fıkra bir – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             6 ncı maddede yazılı şartlardan her hangi birine riayet edilmemesi halinde evvelce tecil edilmiş olan vergi, malın istihsal veya imal yerinden imrarı tarihini takibeden ayın on beşi ödeme süresi sayılarak Amme Alacaklarının Tahsil Usulü hakkındaki Kanun hükümlerine göre tahsil olunur.

             Madde 14 bent (a) – (29/7/1970 tarih ve 1318 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             a) I inci tabloda siklet üzerinden vergiye tabi olan akaryakıtlarla III üncü tablodaki tuzun saf sikletleri,

             Madde 17 bent (b) – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             b) Prim, beyiye, ikramiye, reklam bedeli, komisyon ve faiz gibi paralar,

             Madde 24 bent (a) – (29/7/1970 tarih ve 1318 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             a) I inci tabloda sıklet üzerinden vergiye tabi tutulmuş olan akaryakıtlarla, III üncü tablodaki tuzun saf sıkletleri (Akaryakıtların zarfları bu kanuna bağlı IV üncü tablodaki pozisyonuna göre vergilendirilir.)

             Madde 27 fıkra iki – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             İstihsal vergisine tabi tutulmuş maddelerle imal edilen istihsal vergisine tabi maddelerin her biri için bu maksatla uygulanacak ilk madde indirim nispetleri, Maliye ve İktisat ve Ticaret Vekaletlerince müştereken tesbit ve ilan olunur. Bu nispetler en geç iki yılda bir gözden geçirilir ve mamulün maliyet vesatış bedellerine giren unsurların kıymetlerindeki azalış ve artışlar dolayısiy- le bozulan nispetler yeniden tesbit ve ilan olunur. Ancak vücude getirdiği mamül için uygulanan indirim nisbetinin fiili duruma uymadığını beyan eden imalatçıların yazılı müracaatları, yukarıda zikrolunan müddete bakılmaksızın nazara alınır ve tetkik neticesinde o nevi mamuller için bu beyanın doğruluğu anlaşılırsa indirim nispeti değiştirilebilir.

             Fıkra beş ve altı – (29/7/1970 tarih ve 1318 sayılı Kanunla eklenen hükümdür.)

             II sayılı tablonun 3, 4, 5 ve 6 ncı pozisyonlarındaki mamuller ile I sayılıtablonun 9/B, C, D, ve E pozisyonundaki camlar için ilk madde indirimi uygulanmaz.

             Ancak, dahilde alınan İstihsal Vergisine tabi tutulan maddeler İstihsal Vergisi ödenmek suretiyle tedarik edilerek II sayılı tablonun 3, 4, 5 ve 6 ncı pozisyonlarında ve I sayılı tablonun 9/B, C, D ve E pozisyonunda gösterilen mamullerin imalinde ve bunların bünyesine girecek şekilde kullanıldığı takdirde, ilkmadde indirimi esası uygulanır.(1)

             Madde 28 fıkra iki ve üç – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Bankerlerin yapmış oldukları banka muameleleri dolayısiyle bu suretle aldıkları paralar da banka muameleleri vergine tabidir.

             2279 sayılı Kanuna göre ikraz işleriyle uğraşanlarla banka muamele ve hizmetlerinden bir veya birkaçı ile iştigal edenler bu Kanunun uygulanmasında banker sayılırlar. Bir şahsın munhasıran altın alım ve satımı ile iştigali banker sayılmasını icabettirmez.

             Madde 33 – (29/7/1970 tarih ve 1318 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Banka ve sigorta muameleleri vergisinin nispeti % 25 tir. T.C. Merkez Bankası ile bankalar arasındaki reeskont muameleleri için bu nispet % 20 dir. Kambiyo muamelelerinde nispet matrahın onbinde beşidir.


453

 

             Madde 38 bent (III) – (24/2/1972 tarih ve 1544 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             III – Petrol boru hatları ile yapılan yerli ham petrol taşımalarında varil başına... (4,5 TL.)

             13 – 4/6/1981 tarih ve 2471 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veyadeğiştirilmiş olan hükümlerin metinleri: (Madde numaraları: III Kısım Ek 2,Ek 4)

             Ek Madde 2 bent (h) – 18/12/1980 tarih ve 2351 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             h) Müştemilat dahil, inşaatı alanı (brüt) 100 M2 yi aşmayan konut birimleri ile nüfusu 20 binden az olan belediye sınırları içindeki (Mücavir sahalar dahil) yapılan her türlü inşaatlar,

             Ek Madde 4 – (8/12/1980 tarih ve 2351 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Bina İnşaat Vergisinin matrahı (Müştemilat dahil), binaların her bir konut veya işyeri biriminin ayrı ayrı inşaat sahalarının yüzölçümleri toplamıdır.

             Matrahın hesaplanmasında M2 kesirleri atılır.

             14 – 21/1/1982 tarih ve 2586 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri:(Madde numaraları: 35)

             Madde 35 bent (e) – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             e) Türkiye sınırları içinde her hangi bir yerde aktarma yapılmadan doğrudandoğruya yabancı memleketlere yapılacak eşya taşımaları,

             15 – 25/10/1984 tarih ve 3065 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veyadeğiştirilmiş olan hükümlerin metinleri: (Madde numaraları: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24, 25, 26, 27, 34, 35, 36, 37, 38, M 38, 39, 40, 41, 42, 43, (III Kısım. Ek 1, Ek 2, Ek 3, Ek 4), (IV Bölüm Ek 1, Ek 2, Ek 3, Ek 4, Ek 5), 45, 47, 52, 53, 54, 55, 56, 57, 58, 59, 60, 61, 62, 63, 65, (VI Bölüm Ek 1,2)

             Madde 1 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Bu Kanuna bağlı I, II ve III numaralı tablolarda yazılı maddelerden Türkiye'de istihsal ve imal olunanların müstahsil veya amilleri tarafından teslimiveya kendi imalatlarında sarf edilmesi;bunlardan yabancı memleketlerde istihsal ve imal edilenlerle IV üncü tabloda yazılı mamullerin Türkiye'ye ithali, butablolarda gösterilen nispet ve hadlerde istihsal vergisine tabidir.

             Madde 2 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Bu Kanuna göre teslim, vergi mevzuuna giren maddelerin (Elektrik dahil) mülkiyetinin diğer bir gerçek veya tüzel kişiyeintikalini ve malın bu kişiye veya gösterdiği bir yere tevdi veya irsalini ifade eder.

             Madde 3 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Bu Kanunun tatbikında aşağıda yazılı haller teslim sayılır.

             Vergiye tabi maddelerin müstahsil veya imalatçısı tarafından:

             a) Vergiye tabi maddelerin imalinde ilk madde veya yardımcı madde olarak kullanma dışında herhangi bir surette istimal veya istihlaki,

             b) Vergiye tabi olmıyan mamulleri için ilk madde, yardımcı madde ve ambalajmalzemesi olarak kullanılması,

             c) Satılmak üzere komüsyonculara veya konsinyasyon suretiyle iş yapanlaraveya filyal, şube ve satış mağazalarına gönderilmesi,


454

 

             Bir şirket veya imal veya istihsal müessesesinin idaresi altında yahut ona tabi olacak mezkür şirket veya müesseselere ait mamulatı satan şirketler, bu kanunun tatbikında filyal şirket sayılırlar.

             Sermayesinin en az yarısı veyahut şüreka ve hissedarlar heyeti umumiyesindeki reylerin mutlak ekseriyeti doğrudan doğruya veya mutavassıt şahıslar vasıtasiyle diğer bir şirketin veya imal veya istihsal müessesesinin elinde bulunan veyahut şirket işleri hakkında karar ittihaz etmek salahiyetidoğrudan doğruya veya mutavassıt şahıslar vasıtasiyle diğer bir şirket veya imal veya istihsal müessesesine ait olan şirketler, o imal veya istihsal müesesesinin veya şirketin idaresi altında veya ona tabi addolunur.

             Mutavassıt şahıs tabiri, idare eden şirket veya imal veya istihsal müessesesinin idare salahiyetini haiz uzuvlarını, müdür, memur ve müstahdemlerinibunların usul ve furuunu, karı veya kocalarını ve idare eden şirket veya imal veya istihsal müessesesinin filyallerini ifade eder.

             d) Mamullerin, ilk maddesini kendi hesaplarına imalat yaptırmak üzere verenlere veya bunların gösterecekleri şahıslara veya yerlere tevdi veya irsal olunması, (imal ettikleri vergiye tabi maddelerin bitim işlerini başka müesseselere yaptıran müstahsil ve imalatçılar bu maddelerin istihsal vergisini bu kanun hükümleri dairesinde bu maddelerin kendileri tarafından tesliminde öderler.)

             Madde 4 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Türkiye'de istihsal veya imal edilen aşağıda yazılı malzemelerin müstahsılları tarafından teslimi istihsal vergisinden müstesnadır:

a)              (29/7/1970 tarih ve 1318 sayılı Kanunda işleme tabi tutulmuştur.)

Vergiye tabi maddelere sarf:

b)              Aynı işletme dahilinde istihsal edilip bu kanunla vergiye tabi tutulan maddelerin is-

tihsalinde sarf edilen maddeler (Elektrik, havagazı ve akaryakıtlar hariç),

Araştırma ve deneme:

             c) Araştırma ve deneme maksadiyle istihsal edilen maddeler (Muayyen bir bedelle piyasaya arz edilmemek kaydı ile),

             Öğretim ve eğitim:

             d) Dışardan usta ve işçi alınmaksızın hapishanelerde, Darülaceze ve Yardım Sevenler Cemiyeti, Kızılay ve Verem Savaş Derneği Sanatoryumlarında ve Rehabilitasyon müesseselerinde ve sağır, dilsiz ve körlere ait derneklerin atelyelerinde veya öğretim ve eğitim müesseselerinde yetiştirme maksadiyle imal ve istihsaledilen maddeler,

             Bent (e) – (13/7/1967 tarih ve 903 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             e) Kamu menfaatine yararlı derneklerle Bakanlar Kurulunca vergi muafiyetitanınan vakıflara makbuz karşılığında bedelsiz bağış ve yardım şeklinde verilen maddeler.

             f) (4/1/1961 tarih ve 210 sayılı Kanunda işleme tabi tutulmuştur.)

             Bent (g) – (29/7/1970 tarih ve 1318 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             g) Teknik süsleme dışında tamamen elle süslemeye tabi tutulan ve sanat değeri olan vazo, duvar tabağı ve heykelcilik gibi seramikten mamul süs eşyası.

             h) (25/6/1964 tarih ve 482 sayılı Kanunda işleme tabi tutulmuştur.)

             Sağlık ve eğitim eşyası ve ithal ile ilgili istisnalar:

             i) I – Tıbbi ve cerrahi kuşaklar  ve bunların benzeri sağlık alet ve cihazları, röntgen   makine  ve  cihazları   ve   bunların   kurulup   işletilmesine  yarıyan  parçalar,


455

 

röntgen filimleri ve tababette kullanılan sair alet ve makineler (İsmen zikredilmiyenlerin nevileri Sıhhat ve İçtimai Muavenet ve Maliye Vekaletleri tarafından müştereken tesbit ve ilan olunur).

             II – Munhasıran eğitim ve öğretimde kullanılan alet, makine ve cihazlar (Nevileri ve şartları Maarif ve Maliye Vekaletlerince müştereken tesbit ve ilan olunur).

             III – 12 nci madde ile ithalleri vergiden istisna edilen ticaret eşyasının memleket dahilinde imal ve istihsal edilen eşit ve benzerleri (Transit ve geçici kabul usullerinden, geçici veya şarta bağlı muaflıklardan faydalananlar hariç, ticaret anlaşmaları ile verilmiş taviz mahiyetindeki muafiyetlerden faydalananlar dahil).

             (i fıkrasının yukarda yazılı her üç bendinde mezkür istisna hükümleri, vergiden istisnası bahis mevzuu olan madde II nci tabloda ismen yazılı bulunduğu takdirde muafen teslim edilmek; diğer ahvalde bu maddelerin bünyesine giren vergili ilk ve yardımcı maddeler - elektrik, havagazı ve akar yakıtlar hariç- dolayısiyle evvelce ödenmiş istihsal vergisinin, Maliye Vekaletince tesbit edilecek usul ve esas dairesinde hesabedilerek bu maddeleri imal edene iadesi suretiyle uygulanır).

             j) Gümrük Kanunu ve tarife cetveli veya diğer kanunlarla resmi dairelere ve bunlara bağlı kurumlara, resmi ve hususi diğer kurumlara verilmiş olan gümrükresmi muaflığından faydalanan eşyanın, memleket dahilinde imal olunan eşit vebenzerlerinden Maliye ve İktisat ve Ticaret Vekaletlerince müştereken tesbit veilan edilecek olanlar (Yalnız gümrük muaflığını haiz olan daire ve kurumlara teslim edilmek ve bunlar tarafından kendi ihtiyaçlarında kullanılarak üç yıl içinde başkalarına satılmamak veya devredilmemek şartı ile) (Bu müddetten önce satış veya devir halinde satan veya devredenlerin satış veya devir tarihindenitibaren bir ay içinde ilgili vergi dairesine başvurarak gerekli istihsal vergisini ödemeleri mecburidir. Bu mecburiyete riayet edilmemesi halinde vergi birkat zammı ile alınır. II nci tabloda yazılı mamuller için bu vergi maddenin satış bedeli veya devir kıymeti üzerinden hesapedilir. İade suretiyle uygulanan muafiyette ödenecek verginin hesabında alım ve satım veya devir bedelleri arasındaki fark nazara alınır.) (i fıkrasının sonunda parantez içindeki hüküm bu fıkranın tatbikında da aynen uygulanır).

             k) (15/7/1965 tarih ve 664 sayılı Kanunda işleme tabi tutulmuştur.)

             Bent (I) – (4/1/1961 tarih ve 210 sayılı Kanunla eklenen hükümdür.)

             1) Kauçuklu hurdalardan fiziki veya kimyevi ameliyelerle elde edilen rejenere kauçuk.

             Bent (m) alt bent (I) – (15/7/1965 tarih ve 664 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             “I. Halı veya kilim imalinde kullanılmak üzere teslim edilen ikibuçuk metrik numaraya kadar (2,5 dahil) strayhgarn iplikleri vergiden müstesnadır.

             Bu istisna, Kurumlar Vergisine veya beyan esası üzerinden Gelir Vergisinetabi olup halı veya kilim imal eden veya ilk maddesini vererek halı veya kilim imal ettirenlere veya halı veya kilim imalatçılarına satmak üzere müstahsilden iplik alan tüccara veya aynı konularla iştigal eden kooperatiflere ve ceza veıslah evleri atelyelerine yapılan teslimler hakkında uygulanır.”

            Bent (m) alt bent (II) – (25/6/1964 tarih ve 482 sayılı Kanunla eklenen hükümdür.)

             II – Müstahsilden vergisiz halı veya kilim ipliği satın almak veya kendi imal ettikleri iplikleri halı veya kilim imalinde kullanmak isteyen yukarıda I inci bendde yazılı olanlar, bulundukları yerlerin ticaret odası, sanayi odasıveya ticaret ve sanayi odasından özel bir muaflık belgesi alırlar ve bunu aynı yerin vergi dairesine tasdik ve tescil ettirirler.


456

 

                Muaflık belgesinin şekil ve muhteviyatı ile ne tarzda kullanılacağı Maliye Bakanlığınca düzenlenir.

                Vergiden müstesna iplik teslimleri muaflık belgesi sahiplerine yapılır. Bu nevi teslimlerin satış faturalarında, alıcının kimliği ile muaflık belgesininnev'i, yeri ve numarası ayrıca gösterilir ve imzası alınır.

                Vergisiz halı veya kilim ipliği satın alanlar veya kendi imal ettikleri iplikleri halı veya kilim imalinde kullananlar, muaflık belgesini aldıkları ticaret odası, sanayi odası veya ticaret ve sanayi odasına, her takvim yılı sonunda, bu iplikler hakkında hesap verirler.

                Buna riayetsizlik halinde muaflık belgesi hükümsüz sayılır. Alınan bu bilgicetvel halinde, müstahsil müessesenin bağlı bulunduğu vergi dairesine bir ay zarfında gönderilir.

             Vergisiz halı veya kilim ipliği teslim eden müstahsiller, istihsal vergisi beyannamesinde veya teslim tarihi itibariyle beyanname verme süresi içinde verecekleri ek bir beyannamede bu teslimlerinin miktar ve tutarı ile alıcının kimliğini, adresini ve muaflık belgesinin nev'ini, yerini ve numarasını ayrıca göstermek suretiyle bildirirler.

             Muaflık belgesini haiz iplik tüccarları, istihsal vergisi beyanname süresi içinde verecekleri bir beyannamede bir önceki ayda müstahsilden vergisiz olaraksatın aldıkları halı veya kilim ipliklerini, bunlardan muafiyet belgesini haiz olan ve olmayanlara satılanları, devreden iplikleri miktar ve alış tutarlariyle, halı veya kilim imalatçılarına satılanlarda imalatçının kimliğini, adresini, muaflık belgesinin yerini ve numarasını göstermek suretiyle bildirirler.

             (15/7/1965 tarih ve 664 sayılı Kanunla eklenen hükümdür.)

             Muaflık belgesini haiz iplik tüccarlarından, müstahsilin bağlı olduğu vergidairesinin salahiyet hudutları dışında kalan yerlerde ticari faaliyette bulunanlar, bu bilgileri ihtiva eden beyannamelerini bağlı oldukları vergi dairesinevermekle beraber, bu beyannamenin bir örneğini müstahsilin bağlı olduğu vergidairesine aynı süre içinde gönderirler.

             Bent (m) alt bent (III) – (25/6/1964 tarih ve 482 sayılı Kanunla eklenen hükümdür.)         III – Yukarıda I inci bend gereğince vergisiz olarak satın aldıkları iplikleri halı veya kilim imalinde kullanmıyarak her ne suretle olursa olsun satanveya başka maksat için kullanan halı veya kilim imalatçıları, bu iplikleri vevergisini, satış ve kullanma tarihinden itibaren bir ay içinde vergi dairesine beyan etmeğe ve vergisini ödemeye mecburdurlar.

             Vergisiz olarak satın aldıkları iplikleri, imalatçı muaflık belgesini haiz bulunmayanlara satan veya başka maksatlarla kullanan iplik tüccarları, bu ipliklerin vergilerini II nci bendde zikredilen beyanname süresi içinde ödemeye mecburdurlar.

             Bu hallerde vergi, malın müstahsilden teslim alındığı tarihe göre kanuni ödeme süresinin sona erdiği tarihten itibaren işliyecek gecikme zammı ile birlikte tahsil olunur.


457

 

             Bu hükümlere göre yapılması gerekli beyanlar hakkında Vergi Usul Kanunu ve Gider Vergileri Kanununun beyannameye mütaallik hükümleri uygulanır.

             Bent (m) alt bent (IV) – (15/7/1965 tarih ve 664 sayılı Kanunla eklenen hükümdür.)

             IV – Bu istisna yukarıda yazılı I numaralı bendde sayılanlar dışında kalan halı veya kilim imalatçıları hakkında da uygulanır.

             Bu imalatçıların, imalatta bulundukları il veya ilçe vergi dairesi tarafından muaflık belgeleri verilir ve kayıtları tesis olunur.

             Ancak, bu nevi halı veya kilim imalcileri Vergi Usul Kanunu hükümlerineuygun olarak, şekil ve muhtevası Maliye Bakanlığınca tesbit edilecek basit bir imalat defteri tutmağa ve iplik alışları ile halı veya kilim satışlarını faturalarla tevsik etmeye mecburdurlar.

             Defter tutmayan veya alış ve satışlarını tevsik edemiyen halı veya kilim imalatçıları, vergisiz olarak aldıkları ipliklere ait istihsal vergisini ödemekle yükümlüdürler. Bunlar adına yapılacak tarhiyat hakkında Vergi Usul Kanunu hükümleri tatbik olunur.

             Bu bend gereğince vergisiz iplik teslim alanların muaflık belgeleri ve faturaları hakkında yukarıda yazılı II numaralı bendin ikinci, üçüncü ve beşinci fıkraları hükümleri uygulanır.

             Bent (n) – (27/3/1969 tarih ve 1137 sayılı Kanunla eklenen hükümdür.)

             n) I – Tekel Genel Müdürlüğünün teklifi üzerine Maliye ve Gümrük ve TekelBakanlıklarınca tespit olunacak esaslara göre, tekel memur, hizmetli ve işçilerine verilecek tekel maddeleri,

             II – Er ve erbaşlar için imal edilip bunlara verilen sigaralar,

            Bent (o) - (27/3/1969 tarih ve 1137 sayılı Kanunla eklenen hükümdür.)

             o) Nümune olarak veya propaganda ve reklam maksadiyle bedelsiz verilen her nevi tekel maddeleri. (Bunların yıllık en çok miktarı ile sair hususlar, TekelGenel Müdürlüğünün teklifi üzerine Maliye ve Gümrük ve Tekel Bakanlıklarınca tesbit olunur.)

             Madde 5 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Aşağıda yazılı müstahsil ve imalatçılar münhasıran zikredilen işlerinden dolayı vergiden muaftırlar:

             Ev sanatları muaflığı:

             a) Bir evde oturman aynı aile efradından terekkübeden, munhasıran oturdukları evde çalışan, muharrik kuvvet, hariçten alınmış işçi, çırak kullanmıyan iplik, ip ve urgan imalatçıları (İp ve urgan imalinde oturulan evden gayrı yerlerden de faydalanılması caizdir. Bu muaflığın tatbikında aile efradı tabiri imalatçının kendisi ile birlikte yaşıyan eşini, çocuk ve torunlarını, ana ve babasını ve 18 yaşını bitirmemiş kardeşlerini ifade eder.)

             İptidai boyahaneler muaflığı:

             b) Muharrik kuvvet ve buhar kazanı kullanmıyan, çalıştırdığı işçi ve çırak sayısı kendisi ile birlikte üçü geçmiyen, tüccara ve istihsal vergisine tabi imalatçılara ait iplikleri boyamıyan boyahaneler,

             (25/6/1964 tarih ve 482 sayılı Kanunla eklenen hükümdür.)

             Bu boyahanelerde, iplikler üzerinde aynı şartlarla kasarlama işleri yapılması halinde de muaflık devam eder.


458

 

             İpek imalathaneleri muaflığı:

             c) Her türlü tabii ipekten iplik imal eden veya bunların bitim işleri ile iştigal edenler.

             Bent (d) – (27/3/1969 tarih ve 1137 sayılı Kanunla eklenen hükümdür.)

             d) Munhasıran ve müstemirren hurda ve kırpıntı kağıtları ilk madde olarakkullanmak suretiyle kağıt ve mukavva imal eden müessseler.

             Madde 6 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             İlk ve yardımcı maddeleri için istihsal vergisi ödenmemiş vergiye tabi istihsalat ve imalatını munhasıran memleket haricine çıkaran müstahsıl veya imalatçılar adına vergi tahakkuk ettirilmez.

             Bu türlü imalat veya istihsalatını kısmen memleket haricine çıkaranlar içinmal imal veya istihsal yerinden çıkmadan evvel vergi dairesine aşağıdaki (b) işaretli bentte yazılı malümatı havi olarak verilecek beyanname üzerine vergitarh ve tahakkut ettirilerek tecil olunur.

             Tecil edilmiş olan vergi:

             a) İhracat, imalatçı veya müstahsil tarafından bizzat veya ihracatçı yahut komüsyoncu vasıtasiyle kendi namına yapılmak yahut memleket içinde bir ihracat tüccarına satılarak onun tarafından doğrudan doğruya ihraçolunmak,

             b) Vergi dairesine verilen beyanname ile ihracedilecek malın cinsi, nevi,miktarı, satış bedeli, kabların aded ve nevi, ihracatı yapacak tüccar veya komüsyoncunun adı, soyadı, ticari unvanı ve adresi, ihracatın müstahsıl veya imalatçı namına mı yapılacağı, yoksa ihracedilmek kaydı ile memleket dahilinde ihracat tüccarına mı satıldığı bildirilerek iki nüsha nakliye tezkeresi alınmak,

             c) Nakliye tezkeresi tarihinden itibaren altı ay içinde malın (b) bendinde yazılı şekilde ihracedildiğini mübeyyin gümrük dairesinden alınacak vesika vergi dairesine ibraz edilmek,

             Kayıt ve şartı ile terkin olunur.

             İptidai maddesi başkasına ait olmak üzere istihsal veya imal edilecek birinci fıkrada yazılı maddeler, sahibi tarafından bizzat veya bilvasıta ihracedilir. Yahut doğrudan doğruya ihracedilmek üzere memleket içinde bir ihracat tüccarınasatılırsa müstahsıl veya imalatçı tarafından, mal istihsal veya imal yerindençıkmadan evvel yukarıdaki (b) işaretli bentte yazılı şekilde vergi dairesine beyanname verilmek ve bu beyannamede mal imal ettiren şahıs veya müessesenin adı ile adresi ayrıca gösterilmek şartiyle bu mallar için tarh ve tahakkuk ettirilecek vergi de tecil ve (c) bendinde yazılı hüküm yerine getirildiği takdirde terkin olunur.

             Madde 7 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Fıkra bir – (17/4/1981 tarih ve 2447 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             6 ncı maddede yazılı şartlardan herhangi birine riayet edilmemesi halinde(ihracat beyannamesinin süresinde verilmemesi hali hariç) evvelce tecil edilmişolanvergi, malın istihsal veya imal yerinden çıktığı tarihi takip eden ayınonbeşi ödeme süresi sayılarak Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre; ihracat beyannamesinin süresinde verilmemesi halinde ise vergi, Vergi Usul Kanunu hükümlerine göre tarh ve tahakkuk ettirilerek usulü daire- sinde tahsil olunur.

             Zor   durum   dolayısiyle   ihraç   beyannamesinde   gösterilen   malların   kısmen   ihracedilmediği    anlaşıldığı   takdirde   müddetinde   ihracedilen  mallara  ait  vergi  6   ncı  mad-


459

 

dedeki esaslar dairesinde terkin, ihracedilmiyen mallara ait vergi de gecikmezammına tabi tutulmadan usulü dairesinde tahsil olunur.

             Nakliye tezkeresinin alındığı ayı takibeden ay başından itibaren üç ay içinde nakliye tezkeresinde yazılı malların kısmen veya tamamen ihracından vazgeçildiği yazı ile vergi dairesine bildirilirse bu maddenin birinci fıkrası hükmü uygulanmaz.

             Bu mallar ihbar tarihine kadar nakliye tezkeresinde yazılı ihracat tüccarından başka bir şahıs veya müesseseye memleket içinde satılmış ise satıldığı ayınbeyannamesine, şayet ihracat tüccarı tarafından memleket içinde satılmış ise ihbarın yapıldığı ayın beyannamesine ithal edilir.

             İhbar tarihine kadar memleket içinde satılmayıp müstahsıl veya imalatçıyaiade edilmiş olan mallar imalat defterinde icabeden kayıtlar yapılmak suretiyleistihsal veya imali yapan işletmeye ithalat kaydolunarak vergisi terkin edilir.

             Madde 8 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Vergisi ödenmiş maddelerle imal olunan maddelerin ihracı halinde de 6 ve 7 nci maddeler hükümleri uygulanır. Bu mamullerin bünyesine giren ilk maddeler dolayısiyle ödenmiş olan istihsal vergisi 9 uncu madde hükmü dairesinde mükellefeveya vergisi ödenmiş ilk maddeyi vererek vergiye tabi maddeler imal ettirene iade olunur.

             Madde 9 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Mükellef tarafından bizzat istihsal edilen veya satın alınan vergiye tabimaddelerle imal olunan ve bu kanunla vergiye tabi tutulmamış bulunan mamullerinihracı halinde bunların bünyesine giren vergili maddeler dolayısiyle evvelce ödenmiş olan istihsal vergisi, 6 ncı maddede yazılı ihraç beyannamesi ve nakliye tezkeresine mütaallik kayıt ve şartlara riayet edilmek suretiyle Maliye, İktisat ve Ticaret ve İşletmeler Vekaletleri ile Türkiye Ticaret ve Sanayi Odaları veTicaret Borsaları Birliği tarafından tesbit edilecek usul dairesinde hesap ve mükellefe iade olunur.

             Vergisi ödenmiş iptidai madde vererek mükellefe vergiye tabi madde imal ettirenler hakkında da, 6 ncı maddenin son fıkrasındaki şartlara uyulmak kaydiylebu madde hükmü uygulanır ve ilk maddelere ait vergi bu imalatı yaptıranlara iade olunur. 20 nci maddede yazılı yerlere mezkür maddede belirtilen maksatla gönderilmiş olan maddelerin ihracı halinde de mecburiyetler bu maddeleri imal veyaistihsal edenler tarafından yerine getirilmek kaydiyle bu madde hükmü uygulanır.

             Mamülün imal maliyetine giren elektrik ve hava gazı ve akaryakıtlar için ödenmiş olan istihsal vergisi bu madde tatbikatında nazara alınmaz. Bu Kanunun 6-9 uncu maddelerindeki hükümler Gümrük Kanununun 21 inci maddesinin 4 ncü fıkrası gereğince ihracedilen ve geri gelen eşya hakkında  uygulanmaz.

             Madde 10 – (13/7/l956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Aşağıda yazılı yerlerde ve işlerde sarf edilen elektrik enerjisi vergiden müstesnadır:

             a) Devlet, belediye ve özel idarelere ait cadde, sokak, meydan, park ve bahçe gibi umuma mahsus yerlerle, amme idarelerine, verem savaş derneklerine ait ve vakıflara ait hastane (Sanatoryum, prevantoryum, dispanser dahil), düşkünlerikoruma müesseseleri,

             b) 1. Sadece kendi ihtiyaçları için enerji istihsal eden ve nüfusu on bine kadar olan köy ve kasabalar,

             2. (1) numaralı bentteki yerlerle birlikte nüfus toplamları on bini geçmiyen ve müşterek cereyandan faydalanan köy ve kasabalar.


460

 

             (Elektriğini bizzat istihsal eden imal ve istihsal yerlerinin sarfiyatı (1)ve (2) numaralı bentlerde yazılı istisnadan faydalanmaz)

             c) Vergiye tabi umumi cereyan bulunmıyan yerlerde I numaralı tablonun 11 inci fıkrasının (b) bendinde gösterilen maksatlarla hususi ihtiyaç için istihsal olunan elektrik,

             d) Her türlü taşıtlarda hususi surette bunların kendi ihtiyaçları için istihsal olunan elektrik,

             e) Maden istihsal yerlerinde doğrudan doğruya istihsal, yıkama taşıma, yükleme ve boşaltma ile ilgili işlerde sarf edilen elektrik,

             f) Elektrik istihsal ve tevzi müesseselerinin doğrudan doğruya elektrikenerjisi istihsali için sarf ettikleri elektrik,

             g) Elektrik enerjisi ile maden tasfiye veya izabe eden müesseselerin munhasıran bu maksatla sarf ve istihlak ettikleri elektrik.

             Madde 11 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Aşağıda yazılı yerlerde ve işlerde sarf edilen elektrik enerjisi vergiden geçici olarak istisna edilmiştir:

             a) İlk defa elektrik istihsal tesisatı yapılan şehir ve kasaba ve köylerde,tesislerin işlemeye başlayarak enerji dağıtılmasından itibaren iki yıl müddetleI nci tablonun 11 nci fıkrasının (b) bendinde gösterilen maksatlar için sarf edilen elektrik;

             b) Milletlerarası panayır ve sergilerde, bunların giriş cephelerinde, malteşhir edilen ve satılan paviyonlarında, oyun, eğlence ve istirahat yerlerinde sarf edilen elektrik (Panayır ve sergilerin açılışlarından on beş gün evvelinden başlayıp, kapanmasından on beş gün sonraya kadar.)

             Madde 12 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Aşağıda yazılı maddelerin Türkiye'ye ithali istihsal vergisinden müstesnadır:

             a) 4 üncü maddenin i fıkrasında yazılı maddeler,

             b) Gümrük Kanunu, tarife cetveli ve sair kanunlarla (Gümrük resmi tavizanlaşmaları ile kabul edilmiş olanlar dahil) Gümrük Resminden muaf tutulan eşya (Bu Kanunun 6-9 uncu maddelerinde yazılı muafiyetten istifade ederek ihrac olunan maddelerin Gümrük Kanununun 21 nci maddesinde derpiş edildiği şekilde geri gelmesi halinde mezkür maddenin ihracı üzerine terkin veya iade olunan istihsalvergisi gümrük idarelerine ödenmedikçe veya teminata bağlanmadıkça bu maddeler tekrar ithal olunmaz.) (Gümrük Kanununun 21 nci maddesinin 4 üncü fıkrası gereğince muvakkat olarak ihrac edildikten sonra geri gelen eşya Gümrük Kanununa göre Gümrük Vergisinden muaf olsa dahi bu kanunla vergiye tabi tutulmuş bir haliktisabettiği takdirde ihraçtan evvel dahilde istihsal vergisine tabi tutulmuş ise hariçte gördüğü ameliye ile kazandığı değer farkı, aksi takdirde yeni değeri üzerinden istihsal vergisine tabi tutulur ve her iki halde de ithalden sonra da- hildeki teslimlerinde bu eşyadan başkaca istihsal vergisi alınmaz.) (Bu kanunlavergiye tabi tutulan maddelerden imal edilmiş olup bu fıkra hükmü gereğince ithal muafiyetinden faydalanan eşyanın ithalini bu kanun hükümlerine göre istihsal vergisine tabi tutmaya Hükümet salahiyetlidir.)

             Madde 13 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Bu Kanunun mevzuuna giren maddelerden dahilde istihsal olunanların vergisini bunların müstahsılları öder.


461

 

             Şehir ve kasabaların elektrik enerjisini temin eden belediye ve müesseseler başka bir merkezden alıp dağıttıkları veya kendi ihtiyaçlarında sarf ettikleri elektrik enerjisi dolayısiyle müstahsıl sayılırlar. Bahis mevzuu merkezin bu maksatla bunlara verdiği elektrik enerjisi vergiye tabi tutulmaz.

             Fıkra üç – (27/3/1969 tarih ve 1137 sayılı Kanunla eklenen hükümdür.)

             Tekele tabi maddelerden, imalatçı işletmelerce Tekel Genel Müdürlüğüne veyabu genel müdürlüğün satış teşkilatına gönderilenlerde vergi mükellefi Tekel Genel Müdürlüğüdür. Bahis konusu işletmelerin Tekel Genel Müdürlüğüne veya satış teşkilatına bu şekilde gönderdikleri tekele tabi maddeler vergiye tabi tutulmaz.

             Fıkra dört – (29/7/1970 tarih ve 1318 sayılı Kanunla eklenen hükümdür.)

             II sayılı tablonun 3, 4, 5 ve 6 ncı pozisyonlarındaki mamüllerin montaj (Başkaları hesabına yapılan montaj dahil) suretiyle imal edilmesi halinde, mükellef, montajı yapandır.

             Madde 14 – (29/7/1970 tarih ve 1318 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Verginin matrahı, teslim edilen:

             a) (17/4/1981 tarih ve 2447 sayılı Kanunun hükmüdür.) I nci tabloda sıklet üzerinden vergiye tabi olan akaryakıtların saf sıkleti,

             b) Kibritin çöp adedi olarak miktarı,

             c) Elektriğin Kilovatsaat olarak miktarı,

             d) Havagazının metreküp olarak miktarı,

             e) Kahvenin gayrisafi sikleti,

             f) Tekele tabi maddelerden tütün mamulleri ile ispirto ve ispirtolu içkilerve çayın aylık satış bedelleri tutarı,

             Aylık satış bedelleri tutarı tabiri, Tekel Genel Müdürlüğü tevzi ve satışüniteleri tarafından bir ay içinde bayilere yapılan tekel maddeleri satış bedellerinin toplamını ifade eder.

             g) Diğer maddelerin satış bedelidir.

             Satış bedeli tabiri, teslim edilen maddeler karşılığında her ne adla olursaolsun müşteriden alınan veya müşterinin borçlandığı para veya diğer değerlerin toplamını ifade eder.

             h) Satış bedeli veya aylık satış bedeli tutarı bulunmıyan teslimlerde VergiUsul Kanununa göre hesaplanacak emsal bedeli vergiye matrah ittihaz olunur.

             II sayılı tablonun 3, 4, 5 ve 6 ncı pozisyonlarındaki mamullerin montajınınbaşkaları hesabına yapılması halinde matrah mamulün Vergi Usul Kanununa göre bulunacak emsal  bedelidir.

             Madde 15 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanununun hükmüdür.)

             Bir müstahsılın vücuda getirdiği vergiye tabi bir maddeyi, vergiye tabi olmıyan maddelerin imalatında sarf ve istihlak etmesi halinde sarf ve istihlak olunan bu maddenin Vergi Usul Kanununa göre bulunacak emsal değeri verginin matrahını teşkil eder.

             Ölçü esasına göre vergiye tabi maddelerin bu suretle sarf ve istihlaki halinde matrah, bunların 14 üncü maddede belirtilen sıklet ve miktarlarıdır.

             Fıkra üç – (25/6/1964 tarih ve 482 sayılı Kanunla eklenen hükümdür.)

             Bu Kanunun 14 ve 15 inci maddelerine göre emsal satış bedelinin tayinindeVergi Usul Kanununun 275 inci maddesinin 4 üncü fıkrası gereğince genel idaregiderlerinden mamule düşen hissenin maliyete katılması mecburidir.


462

 

             Madde 16 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Aşağıda yazılı meblağlar kayıt ve faturalarla tevsik edilmek şartiyle satışbedelinden indirilebilir:

             a) Teslim edilen maddelerin istihsal vergisi (Mükelleflerin tanzim edecekleri faturalarda miktarı ayrıca gösterilmek şartiyle)

             b) Mütat satış mahallinden müşterinin tayin edeceği mahalle kadar müşterihesabına yapılan taşıma, yükleme ve boşaltma giderleri,

             c) Teslim edilen madde ile birlikte satılmayıp boşaltıldıktan sonra iadesi mütat olan kab bedelleri karşılığında alınan depozitolar (Bu depozitolardan, kabların gerçek bedelleri veya hesaben bulunacak maliyetlerine nazaran fazla olup mükellef lehine kalan kısımlar matraha katılır.)

             d) Peşin satışlarda müşteriye yapılan iskonto (Müteamel miktarda olması ve satış bedelinin müessese defterlerine iskonto çıktıktan sonra kalan miktar olarak geçirilmesi kaydı ile).

             e) (25/6/1964 tarih ve 482 sayılı Kanunun hükmüdür.) Her türlü cam ve cameşyanın tesliminde sınai muhasebe tutan müstahsılların ödedikleri dekorasyon ve süslemeye ait doğrudan doğruya işçilik ve malzeme giderleri ile sanatçı ücretleri,

             (Bu hüküm porselenden sofra ve mutfak takımlarının, tuvalet ve süs eşyalarının tesliminde de uygulanır.

             Dekorasyon ve süsleme kavramına giren işleri tayin ve tesbit etmeye Maliye, Sanayi ve Milli Eğitim Bakanlıkları yetkilidir.)

             f) (25/6/1964 tarih ve 482 sayılı Kanunun hükmüdür.) Vergi matrahının emsal satış bedeli veya ücret olması hallerinde de bu madde hükümleri uygulanır.

             Madde 17 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Aşağıda yazılı unsurlar satış bedelinden indirilemez:

             a) Matrahtan düşülmesine bu kanunla cevaz verilenler dışında kalan vergi ve resimler,

             b) (17/4/1981 tarih ve 2447 sayılı Kanunun hükmüdür.) Müstahsil nam ve hesabına tahsil edilmiş olsun veya olmasın prim, beyiye, ikramiye, reklam bedeli,komisyon, faiz gibi paralar,

c)              Ambalaj giderleri,

d) Mütat satış mahalline kadar yapılan taşıma, yükleme ve boşaltma giderleri.

             Madde 18 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             3 üncü maddenin son bendinin parantez içindeki hükmü mahfuz bulunmak kaydiy le başkaları hesabına yapılan bitim işlerinde vergi matrahı bu işler karşılığında alınan ücrettir.

             Ücretin kısmen veya tamamen ayın olarak ödenmesi halinde, ayınlar Vergi Usul Kanunu hükümleri dairesinde değerlenir.

             Kısmen veya tamamen belli edilmemiş olan ücretler yerine emsal ücretleri esas alınır. Emsal ücreti, matrahın ücret olacağı gözönünde bulundurularak Vergi Usul Kanununun 251 inci maddesindeki esaslar dairesinde tayin olunur.

             Madde 19 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Belli bir müşteriye yapılan satışlarda satış bedelleri Vergi Usul Kanununun  251 inci maddesine göre hesaplanacak ortalama fiyatlar veya maliyet esasına müstenit  emsal  bedellerine  nazaran  bariz  bir şekilde düşük olduğu  ve bu düşüklük  mükellef


463

 

tarafından muhik bir sebeple izah edilemediği takdirde bu bedeller yerine emsalbedelleri matrah ittihaz olunur.

             Madde 20 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Mükellefler, satılmak üzere komisyonculara, konsinyasyon suretiyle iş yapanlara veya kendi toptancı filyal, şube ve satış mağazalarına gönderdikleri malların satış faturalarının kopyesini getirerek saklarlar.

             Kesin satış kıymetleri ile evvelce vergiye matrah tutulmuş olan emval satışbedelleri arasında fazlalık veya eksiklik olursa bu fark, üzerinde fiili satışaait vergi de gösterilmiş bulunan fatura kopyesinin alındığı vergilendirme dönemine ait beyannamede yazılı matraha eklenir veya ondan indirilir.

             Bu beyannamede bu fazlalık veya eksikliğin evvelce hangi dönemin beyannamesinde gösterilen mala ait olduğuna da işaret olunur. İndirilen miktarın fatura ve kayıtlar ile tevsiki şarttır.

             Mükellef işini bırakmış ise fazlaya ait vergi farkı ayrıca beyanname ile bildirilir ve eksiğe ait vergi farkı kendisine geri verilir.

             Madde 21 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Teslim olunan mallara ait vergiler, bu mallar, teslim tarihinden itibaren en çok iki ay içinde mükelleflere iade edildiği takdirde, iadenin vakı olduğu ayın beyannamesinde yazılı vergi miktarından indirilebilir.

             Şu kadar ki; iade olunan malların fiilen müesseseye ithal edilmiş olması ve beyannamede, giriş kaydedildiği tarih ile muamelenin sıra numarasının ve evvelce hangi ayın beyannamesine geçirilmiş olduğunun gösterilmesi şarttır.

             Mükellef işini bırakmış ise bu mala isabet eden vergi mükellefe ret ve iadeolunur.

             Madde 22 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Bu Kanunla vergiye tabi tutulmuş olan maddelerden ithal edilenlerin vergisini bunları Türkiye'ye ithal edenler öder.

             Madde 23 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             İstihsal vergisi kıymet esasına göre alınan maddelerin ithalinde vergi matrahı bunların gümrüklü değeridir.

             Bu Kanuna göre gümrüklü değer aşağıda gösterilen unsurların toplanmasından teşekkül eder:

             a) İthal edilecek eşyanın gümrük vergisine esas olan kıymeti,

             b) Gümrük vergisi ve bu vergi ile birlikte hesaplanan belediye payı,

             c) Gümrük idaresine ödenen başkaca vergi ve resimler (İstihsal vergisi hariç) ile mal gümrükten geçirilinceye kadar ödenen sair giderler (Mal bedeli üzerinden alınan para primi veya fiyat farkı dahil).

             Madde 24 – (29/7/1970 tarih ve 1318 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             İthal edilen:

             Bent (a) – (17/4/1981 tarih ve 2447 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             a) I nci tabloda sıklet üzerinden vergiye tabi tutulmuş olan akaryakıtların saf sıkleti (Akaryakıtların zarfları bu kanuna bağlı IV ncü tablodaki pozisyonuna göre vergilendirilir.)


464

 

             b) Kibritin çöp adedi olarak miktarı,

             c) Elektriğin kilovatsaat olarak miktarı,

             d) Havagazının metreküp olarak miktarı,

             e) Kahvenin gayrisafi sıkleti,

             Madde 25 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Gümrüklü değerin tesbitinde mal bedeli üzerinden alınan para primi veyafiyat farkları ilgili mercilerin belgeleri ile, 23 üncü maddenin a, b ve c bentlerinde yazılı diğer ödemeler de gümrük idaresinin belgeleri ile tevsik olunur.

              Madde 26 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Gümrük Kanunu hükümlerine göre sahipsiz sayılarak satılan maddelerin istihsal vergisine bu eşyanın satış bedeli veya 24 üncü maddede gösterilen sıklet veya miktarları matrah olur.

             Madde 27 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Bu Kanunla vergiye tabi tutulan maddeler (Elektrik, havagazı ve akaryakıtlar hariç) istihsal vergisi ödenmek suretiyle tedarik edilerek yine bu Kanunla vergiye tabi tutulmuş madde-lerin imalinde ilk madde, yardımcı madde veya ambalaj maddesi olarak kullanıldığı takdirde, vergi mükerrerliği önlenmek üzere, vergiye tabi nihai mamulün satış veya emsal satış bedelinden, vergili ilk madde veya maddelerin vergili satış bedeline tekabül eden bir indirim yapıldıktan sonra nihai mamule ait istihsal vergisi hesabedilir.

             Fıkra iki – (17/4/1981 tarih ve 2447 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             İstihsal Vergisine tabi tutulmuş maddelerle imal edilen İstihsal Vergisine tabi maddelerin her biri için bu maksatla uygulanacak ilk madde indirim nispetleri Maliye ve Sanayi ve Teknoloji Bakanlıklarınca müştereken tespit ve ilan olunur. Bu nispetler en geç iki yılda bir gözden geçirilir ve mamulün maliyetve satış bedellerine giren unsurların kıymetlerindeki azalış ve artışlar dolayısıyla bozulan nispetler yeniden tespit ve ilan olunur. Ancak, vücuda getirdiği mamul için uygulanan indirim nispetinin fiili duruma uymadığını beyan eden imalatçıların yazılı müracaatları, yukarıda belirtilen müddete bakılmaksızın nazara alınır ve tetkik neticesinde o nevi mamuller için bu beyanın doğruluğu anlaşılırsa, indirim nispeti değiştirilebilir.

             Her nispet ilanını takibeden aydan itibaren yapılan teslimler için uygulanır.

             Fıkra dört – (27/3/1969 tarih ve 1137 sayılı Kanunla eklenen hükümdür.)

             Vergi matrahı aylık satış bedeli tutarı olan tekele tabi maddelerin tesliminde ilk madde indirimi uygulanmaz.

             Fıkra beş – (17/4/1981 tarih ve 2447 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             I sayılı tablonun 9/B ve C pozisyonundaki camlar ile II sayılı tablonun 4,5, 6, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14 ve 15 nci pozisyonlarındaki mamuller için ilk madde indirimi uygulanmaz.

             Fıkra altı – (17/4/1981 tarih ve 2447 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Ancak, dahilde alınan İstihsal Vergisine tabi tutulan maddeler İstihsal Vergisi ödenmek suretiyle tedarik edilerek II sayılı tablonun 4, 5 ve 6 ncı pozisyonlarında ve I sayılı tablonun 9/B ve C pozisyonunda gösterilen mamullerin imalinde ve bunların bünyesine girecek şekilde kullanıldığı takdirde, ilk madde indirimi esası uygulanır.


465

 

             Madde 34 – (29/7/1970 tarih ve 1318 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Türkiye sınırları içinde petrol boru hatları ile yapılan yerli hampetrol taşımaları ve aşağıda yazılı umuma mahsus vasıtalarla yapılan taşımalardan yük taşımaları ile belli bir tarifeye dayanılarak yapılan yolcu taşımaları Nakliyat Vergisine tabidir.

             a) Demiryolu üzerinde işleyen vasıtalar,

             b) Tramvay, tünel, troleybüs, otobüs ve yolcu taşımaya mahsus sair motorlu kara nakil vasıtaları (Otomobil, kamyonet, motosiklet, motorlu bisiklet hariç)

             c) Makina ile müteharrik gemiler,

             d) Uçaklar,

             Madde 35 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Fıkra bir – (29/7/1970 tarih ve 1318 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Aşağıda yazılı yolcu ve yük taşımaları ile yerli hampetrol taşımaları Nakliyat Vergisinden müstesnadır:

             a) Ücretsiz taşımalar,

             b) Okullar ve Üniversiteler öğrencileri,

             c) Erler,

             d) Gümrükçe transit muamelesine tabi tutulan eşyanın Türkiye sınırları içinde yapılacak taşımaları,

             Bent (e) – (21/1/1982 tarih ve 2586 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             e) Türkiye sınırları içinde herhangi bir yerde aktarma yapılmadan doğrudan doğruya yabancı ülkelere yapılacak yük taşımaları,

             f) Aynı bir liman içinde yapılan yük taşımaları ile şehir içi seferlerindeki yük taşımaları ve gemilerden yolcu indirmek ve gemilere yolcu bindirmek maksadiyle yapılan taşımalar (Araba vapurları ile vakı taşımalar bu fıkra hükmü dışındadır).

             g) Her türlü hububat, bakliyat ve bunların unları, kepek, bulgur, tuz, ekmek, ot, saman, şeker pancarı, şeker, canlı hayvanlar, ispirto ve Devlet inhisarı altındaki ispirtolu içkiler, tütün.

             h) Yabancı memleketlere deniz ve hava yoliyle yapılan yolcu taşımaları.

             Bent (i) – (4/1/1961 tarih ve 210 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             i) 300 ve daha aşağı rüsum tonilatosu hacmindeki makine ile müteharrik gemilerle yapılan eşya ve 18 ve daha aşağı rüsum tonilatosu hacmindeki deniz nakil vasıtalariyle yapılan yolcu taşımaları.

             j) Tren, tranvay, tünel ve troleybüs haricinde kalan motorlu kara nakil vasıtaları ile şehir içi seferi sayılmıyacak şekilde yapılan yolcu taşımaları.

             Bent (k) ve (l) – (29/7/1970 tarih ve 1318 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             k) Bir petrol boru hattına iltisak halinde bulunan tali derecedeki boruhatları ile iltisak noktasına kadar yapılan yerli hampetrol taşımaları.

             l) Belediyelere rüsum ödiyerek yolcu taşıyan şehir içi özel kara nakil vasıtaları.

             Madde 36 – (29/7/1970 tarih ve 1318 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Nakliyat Vergisini 34 üncü maddede yazılı nakil vasıtalarını ve petrol boru hatlarını işletenler öder. (Petrol boru hatlarını işletenler, Petrol Kanununa göre belge sahibi taşıyıcılardır.)


466

 

             Belge sahibi taşıyıcılar bu kanun gereğince ödiyecekleri Petrol Boru Hattı Nakliyat Vergisini, 6326 sayılı Petrol Kanununun veya bu kanunun ek ve tadillerinin ilgili hükümlerine göre tesbit edilecek petrol boru hattı ücret tarifelerindeki taşıma ücretine ilave suretiyle petrolü taşıtandan tahsil ederler.

             Belli bir iş veya belli bir süre için kiralanan taşıtlarla kiralıyana aiteşya ve şahısların taşınmasında vergi mükellefi taşıt sahibidir.

             Madde 37 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Fıkra bir – (29/7/197O tarih ve 1318 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Nakliyat Vergisinin matrahı yolcu ve yük taşımaları karşılığında nakden veya hesaben alınan ücret, petrol boru hatları ile yapılan taşımalarda taşınan yerli hampetrolün varil olarak miktarıdır. (Yataklı vagonlarla vaki seyahatlerde ödenen yatak ücretinin Türkiye sınırları içine isabet eden kısmı matraha dahil edilir.) Belli bir iş veya belli bir süre için kiralanan nakil vasıtaları ile kiralıyana ait eşya ve şahısların taşınmasında vergi matrahı nakil vasıtası sahibine ödenen kira bedelidir.

             Yolcu taşımalarında, yemek bedelleri, taşıma belgelerinde ayrıca gösterilmek suretiyle vergi matrahından indirilebilir. Matrahtan gider ve vergi adı altındabaşkaca bir indirme yapılamaz.

             Taşımaları vergiye tabi vasıtalarda kullanılacak biletlerin şekil ve münderecatlarını Münakalat ve Maliye Vekaletleri müştereken tayine yetkilidirler.

             Hususi mevzuatta biletlerin şekil ve münderecatına dair hükümler mahfuzdur.

             Madde 38 – (27/3/1969 tarih ve 1137 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Fıkra bir – (29/7/1970 tarih ve 1318 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Nakliyat Vergisinin nisbet ve hadleri aşağıda gösterilmiştir.

             I – Yolcu taşımalarında:

             A) Şehir içi taşımalarında                                                                                     %    6

             B) Şehir dışı taşımalarında:

             a) Üç mevkili taşımalarda:

             aa) Üçüncü mevki, güverte ve tek mevkili taşıtlarda                                       %  10

             bb) İkinci mevkide ve motorlu trende (Matrahın kira olması halinde

                   de bu nispet uygulanır.)                                                                                %  20

             cc) Birinci ve lüks mevkilerde                                                                             %  25

             b) İki mevkili taşımalarda:

             aa) İkinci mevkide (Matrahın kira olması halinde de bu nispetuygulanır.)  %  15

             bb) Birinci mevkide                                                                                               %  20

             II – Yük taşımalarında                                                                                          %  10

             Aşağıdaki taşımalar şehir içi taşıma sayılır:

             a) Belediye sınırları içinde yapılan taşımalar şehir içi taşımadır.

             b) Bir şehir ile bu şehre iktisaden bağlı olan meskün yerler bir bölge sayılır.

             Bu bölge içinde aynı taşıtla tarifeye istinaden birden fazla gidiş veya geliş olarak yapılan taşımalar da şehir içi taşımadır.

             Bu bölgeler Maliye ve Ulaştırma Bakanlıklarınca birlikte tespit ve ilan olunur.

             Bent (III) – (17/4/1981 tarih ve 2447 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             III. Petrol boru hatları ile yapılan yerli hampetrol taşımalarında varil başına 25 TL.


467

 

             Fıkra iki – (21/1/1982 tarih ve 2586 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Ancak, bu nispet ve hadleri sıfıra kadar indirmeye Bakanlar Kurulu yetkilidir.

             Mükerrer Madde 38 – (29/7/1970 tarih ve 1318 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Petrol boru hatları ile yapılan yerli hampetrol taşımalarından bu kanun gereğince alınacak Nakliyat Vergisi hakkında, 6326 sayılı Petrol Kanununun “Vergi sınırı” matlabını taşıyan, 6558 sayılı Kanunla değişik 111 inci maddesi hükümleri uygulanmaz.

             Madde 39 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Posta, telgraf ve telefon hizmetleri PTT hizmetleri vergisine tabidir.

             Madde 40 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Aşağıda yazılı hizmetler PTT hizmetleri vergisinden müstesnadır:

             a) Yabancı memleketlerle olan telgraf ve telefon muhabereleri,

             b) Koli ve havale hizmetleri.

             Madde 41 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             PTT hizmetleri vergisini PTT İşletme Genel Müdürlüğü öder.

             Madde 42 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             PTT hizmetleri vergisinin matrahı, posta, telgraf ve telefon hizmetleri karşılığında muayyen tarifelere göre alınan ücrettir.

             PTT hizmetleri vergisi matraha ayrıca katılmaz ve hizmetten istifade edenlere, tarifedeki ücret haricinde aksettirilmez.

             Matrahtan gider ve vergi adı ile başka her hangi bir indirim yapılamaz.

             Madde 43 – (29/7/1970 tarih ve 1318 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             PTT Hizmetleri Vergisi aşağıdaki gösterilen nispetlerde alınır.

             1. Posta hizmetleri                  (% 8)

             2. Telgraf hizmetleri                               (%10)

             3. Telefon hizmetleri                              (%10)

 

ÜÇÜNCÜ KISIM

29/7/1970 TARİH VE 1318 SAYILI KANUNUN 67 md.si İLE GETİRİLEN

EK MADDELER

             Ek Madde 1 – (8/12/1980 tarih ve 2351 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Bu Kanuna bağlı V sayılı tabloda yazılı olup belediye sınırları içinde veyamücavir alanlarda yapılan her türlü bina inşaatı (ilave ve tadiller dahil) inşaat veya tadilat ruhsatının alınmasında mezkür tabloda gösterilen nispet ve hadlerde Bina İnşaat Vergisine tabidir.

             Konut veya işyerlerinin kullanılış tarzlarının değiştirilmesi (Konutun işyerine veya işyerinin konuta dönüştürülmesi) halinde tarife değişikliği nedeniyle vergi farkı doğarsa, bu değişiklik tadilat sayılarak vergiye tabi tutulur.

             İnşaata ruhsatsız başlanması halinde de vergi alacağı doğmuş sayılır.

             İlave ve tadillerde, bu Kanunun yürürlüğe girmesinden önce inşa edilmiş olan binaların yüzölçümlerine, ilave yapılması halinde vergi, binanın toplam yüzölçümüne göre tabi olduğu tarife esas alınarak ve yalnız ilave edilen kısmın yüzölçümü üzerinden hesaplanır.


468

 

             Bu Kanunun yürürlüğü tarihinden sonra inşa edilmiş olan binalarda, tadil ve ilaveler yapılması halinde vergi, binanın önceki yüzölçümü ile ilave kısmının yüzölçümü toplamı üzerinden hesaplanır.

             Ancak; daha önce aynı konut ve işyeri birimleri için ödenmiş bulunan Binaİnşaat Vergisi yeniden hesaplanan vergiden mahsup edilir.

             Ek Madde 2 – (8/12/1980 tarih ve 2351 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Aşağıdaki bina inşaatları Bina İnşaat Vergisinden müstesnadır.

             a) İnşaat giderleri genel, katma, özel idareleri ve belediye bütçelerinden karşılanan her türlü binalar,

             b) Hastane, prevantoryum, sanatoryum, dispanser ve benzeri sağlık kuruluşları,

             c) Her türlü fabrika, değirmen ve sınai nitelikteki imalathaneler,

             d) Turizm ve Tanıtma Bakanlığı ile Devlet Planlama Teşkilatınca teşviki karara bağlanmış otel, motel ve benzeri turistik tesisler,

             e) Kooperatifler eliyle, anasözleşmelerine uygun olarak, yapılan sanayi ve küçük sanat siteleri ile esnaf çarşıları,

             f) Dini hizmetlerin ifasına mahsus ve umuma açık bulunan ibadethaneler, bunların müştemilatı,

             g) Karşılık gözetmeksizin Devlete devrolunmak şartiyle inşa edilen okullar ve öğrenci yurtları,

             Bent (h) – (4/6/1981 tarih ve 2471 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             h) İnşaat alanı (sığınak, merdiven sahanlığı, müşterek garaj, depo, kalorifer ve kapıcı dairesi gibi ortak yerlerden gelen paylar ve kömürlükler hariç,özel garaj ve özel depo gibi müştemilat dahil) 100 m2 yi aşmayan konut birimleri ile nüfusu 20 binden az olan belediye sınırları içinde (mücavir sahalar dahil) yapılan her türlü bina inşaatı,

             i) Deprem, su basması, yangın gibi tabii afetler sebebiyle binaları yanan, yıkılan veya kullanılmaz hale gelen kişiler tarafından, afetin vukubulduğu tarihten itibaren en geç 5 yıl içinde, afetin vukubulduğu yerlerde veya kamu kuruluşlarınca gösterilen yerlerde inşa edilen binalar,

             k) Yangın, su basması, kaya düşmesi, çığ ve benzeri afetlerden zarar görmesi muhtemel yerlerdeki binaların sahipleri tarafından, afete maruz kalacağının yetkili kuruluşça tebliği tarihinden itibaren en geç 5 yıl içinde, kamu kuruluşlarınca gösterilen yerlerde inşa edilen binalar.

             Yukarıda (i) ve (k) fıkralarında belirtilen hallerde, kamu kuruluşlarıncailgili kanunlarına göre hak sahiplerine teslim edilmek üzere inşa olunan binalar da bu istisnadan faydalandırılır. Şu kadar ki bu bentlerde yer alan istisnadan faydalanacak mükellefler İmar ve İskan Bakanlığından veya bu bakanlığınyetkili kıldığı kuruluşlardan afete maruz kaldıklarına dair alacakları bir belgeyi vergi dairesine ibraz etmeye mecburdurlar.

             Bent (l) – (4/6/1981 tarih ve 2471 sayılı Kanunla eklenen hükümdür.)

             (l) Bina İnşaat Vergisi ödenmek veya istisnadan yararlanmak suretiyle inşaat ruhsatı alınmış olup da İmar Kanununun 10 ncu maddesi gereğince, ruhsatları yenilenen binalar.


469

 

             Ek Madde 3 – (8/12/1980 tarih ve 2351 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Bina İnşaat Vergisini, inşaat, ilave veya tadilat için inşaat ruhsatı alanlar öder.

             İnşaata ruhsatsız başlanılmasında mükellef, inşaat ruhsatı almak mecburiyetinde olanlardır.

             Binanın kullanış tarzının değiştirilmesi halinde mükellef, binanın sahipleridir.

             Ek Madde 4 – (4/6/1981 tarih ve 2471 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Bina inşaat vergisinin matrahı, (müştemilat ve ortak yerlerden gelen hisselerin tümü dahil) her bir konut veya işyeri biriminin ayrı ayrı inşaat sahasının yüzölçümleridir.

             Matrahın hesaplanmasında m2 kesirleri atılır.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

             Ek Madde 1 – (17/4/1981 tarih ve 2447 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Türkiye Radyo ve Televizyon Kurumu tarafından yayınlanan ilan ve reklamlar ilan ve reklam hizmetleri vergisine tabidir.

             Ek Madde 2 – (17/4/1981 tarih ve 2447 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             İlan ve reklam hizmetleri vergisinin mükellefi, Türkiye Radyo ve Televizyon Kurumudur.

             Ek Madde 3 – (17/4/1981 tarih ve 2447 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             İlan ve reklam hizmetleri vergisinin matrahı, ilan ve reklamkarşılığında her ne ad ile olursa olsun alınan bedeldir.

             Bu Kanunla alınan İlan ve Reklam Hizmetleri Vergisi matraha dahil edilmez.

             Ek Madde 4 – (17/4/1981 tarih ve 2447 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             İlan ve Reklam Hizmetleri Vergisinin nispeti % 15 tir.

             Bu vergi, Gelir ve Kurumlar Vergisi matrahının hesabında gider olarak indirilemez.

             Ek Madde 5 – (17/4/1981 tarih ve 2447 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             İlan ve Reklam Hizmetleri Verginin beyanı, tarhı ve ödenmesi 44-48 madde hükümlerine göre yapılır.

             Madde 45 fıkra iki – (8/12/1980 tarih ve 2351 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Bina inşaat vergisi, mükelleflerin ilgili belediyece tasdik edilmiş yazılı beyanı üzerine, belediyelerce inşaat ruhsatına tabi tutulmayan hallerde mükellefin kendi beyanı üzerine tarh olunur.

             Madde 47 bent (g) – (8/12/1980 tarih ve 2351 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             g) Bina inşaat vergisi mükellefleri, inşaat vergisine ait muamelelerini, inşaat ruhsatının alınmasından önce; belediyelerce inşaat ruhsatına tabi tutulmayan hallerde ise inşaata başlamadan önce ilgili vergi dairesine bir beyannameile bildirmeye mecburdurlar.

             İnşaatın kısmen yapılması veya hiç yapılmaması halinde inşaat ruhsatı kısmen veya tamamen iptal edilirse, daha önce ödenmiş olan vergide gerekli düzeltme ve iadeler yapılır.

             Madde 52 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Gider vergilerine tabi maddeleri Türkiye'ye sokanlar, vergi matrahı unsurlarını, giriş beyannamelerinde göstermek ve bu unsurların doğruluğunu tevsik edecek belgeleri de bu beyannamelere eklemek mecburiyetindedirler.


470

 

             Zati istihlak için yolcu beraberinde getirilen ve vergilendirilmesi gerekenmaddeler hakkında Gümrük Kanununun ilgili hükümleri uygulanır.

             Madde 53 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Gümrük tahakkuk memurları, aynı zamanda istihsal vergisini de tahakkuk ettirmek için yukarki maddeye göre beyan edilmiş olan matrah unsurlarını ve bunlara ilişkin belgeleri inceliyerek uygun görürlerse aynen kabul ederler. Eksik gördükleri unsurları, kendileri tarafından belirtilen miktarlara çıkarırlar ve vergi matrahına girmesi lazımgeldiği halde beyan edilmediği tesbit olunan kıymet ve masrafları ise re'sen matraha katarlar.

             Madde 54 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Fıkra bir – (4/1/1961 tarih ve 210 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Mükelleflerin beyan ettikleri matrahla tahakkuk veya tetkik yapanların veyahut teftişe yetkili kılınanların buldukları matrah arasındaki vergi farkları hakkında Gümrük Kanunu uyarınca gümrük vergisi hakkındaki esaslar dairesinde üçkat ceza hükmedilir.

             Ancak, mükelleflerin kendi ambar veya antrepolarına konulmasından veya kendi vasıtaları ile taşınmasından dolayı beyan edilmemiş olup da, tahakkuk memurları tarafından vergi matrahına katılan unsurlar için yukarki fıkradaki ceza hükmü uygulanmaz.

             Madde 55 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Tarhedilen istihsal vergisi tarh sırasında hazır bulunan mal sahibine veya kanuni temsilcisine veya gümrük komüsyoncusuna tebliğ edilir.

             Bu tebliğ üzerine ithalde alınan vergiye mükellefçe muaflık, vergi nispetiveya vergi unsurlarının çoğaltılması bakımlarından veya tahakkuka ilişkin başka işlemler dolayısiyle tebliğ tarihinden itibaren on beş gün içinde gümrük vergisine karşı yapılan itirazlar gibi, Gümrük Kanununda yazılı itiraz mercilerine müracaat edilebilir. Hakem ücreti itiraz süresi içinde yatırılmadığı takdirde itiraz yapılmamış sayılır. Düzeltme hükümleri saklı kalmak üzere, eşya gümrükten geçirilmiş bulunduğu veya ödevlinin beyanına göre tahakkuk yapıldığı takdirde istihsal vergisine itiraz olunamaz.

             İtiraz istekleri, bu Kanun hükümleri de gözönünde bulundurularak Gümrük Kanunundaki mercilerce aynı kanundaki esaslar dairesinde incelenerek karara bağlanır.

             Madde 56 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             İthalde alınan istihsal vergisi gümrük resmi ile birlikte ve aynı zamandaödenir. Tahakkuk ettirilen vergiye itiraz edildiği takdirde vergi farklarını teminata bağlıyarak, eşyasının teslimini isteyen mükellefin bu isteği, gümrükvergisinde olduğu gibi kabul edilir.

             İtiraz reddedildiği takdirde ihtilaflı matraha ilişkin vergi tahsil olunur.

             Madde 57 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Gümrük Kanunu ile sair kanunlar mucibince gümrük resmi teminata bağlanarak muamele gören maddelere ait istihsal vergisi de aynı usule tabi tutulur. Bukanunda aksine sarahat bulunmıyan ahvalde Gümrük Kanununun ambalajlar hakkındaki esasları istihsal vergisine tabi veya bu vergiden muaf maddeler hakkındada aynen caridir.


471

 

             Gümrük Kanununun “Ödeme mükellefiyetinin başlangıcı” ve “vasfı ve tahsis yeri değişen eşya” ya ait hükümleri istihsal vergisi hakkında da tatbik olunur.

             Madde 58 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Bu kanuna göre alınması gereken istihsal vergisi ödenmeden veya eksik ödenerek memlekete sokulan eşyanın hiç ödenmemiş veya noksan tahsil edilmişistihsal vergisi ile fazla alındığı anlaşılan ithalata ait istihsal vergisihakkında da Gümrük Kanunu hükümleri uygulanır.

             Bu vergilerin tebliğ ve tahsil işlemleri Gümrük Kanunundaki esaslar dahilinde cereyan eder.

             Madde 59 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             İthalde, istihsal vergisinden muaf olduğu halde, yanlışlıkla alındığı anlaşılan istihsal vergileriyle, gümrük vergisi iade olunan maddelerin istihsal vergileri de, mükelleflerine geri ve-  rilir.

             Madde 60 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Dahili istihsal vergisine tabi mükellefler vergiye tabi maddeleri teslim ettiklerinde, bu teslimler için (Kanunun 3 üncü maddesindeki hususi teslim halleri hariç) fatura tanzim etmeye ve bu faturalarda istihsal vergisini ayrıca göstermeye mecburdurlar.

             61 inci maddede zikredilen hal dışında kalan hususi teslim halleri içinbir özel teslim vesikası kullanılması mecburidir. Bunda vesikanın müteselsil sıra numarası, mükellefin adı, soyadı, iş adresi, maddenin nevi ve miktarı,teslimin tarihi ve mahiyeti ve nereye vakı olduğu, mükellefin veya yetkilinin imzası bulunur.

             İthal sırasında ödenen istihsal vergisi de gümrük makbuzlarında ayrıca gösterilir.

             Son fıkra – (27/3/1969 tarih ve 1137 sayılı Kanunla eklenen hükmüdür.)

             60 ve 61 inci maddeler hükümleri, Tekele tabi maddeler bakımından Tekel İdaresi hakkında uygulanmaz.

             Madde 61 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             İstihsal ettikleri vergiye tabi maddeleri kendi imallerinde sarfeden mükellefler, fatura yerine geçmek üzere "Dahili sarf pusulası" kullanırlar, bu belgede en az şu bilgiler bulunur:

             a) Müteselsil sıra numarası,

             b) Mükellefin adı ve soyadı (Unvanı), iş adresi,

             c) Sarf edilen maddenin nev'i ve miktarı,

             d) Sarf edilmek üzere ambardan alındığı veya imala verildiği tarih,

             e) Sarfedilen maddeyi teslim ve tesellüm edenlerin imzaları,

             f) Vergiye tabi maddenin sarfedildiği mamul.

             Ambardan bir günde cüzi miktarlar veya ufak partiler halinde mütaaddit defalar, çeşitli maddeler alınıp sarfedilmesi halinde, günlük bir sarf pusulası veya cetveli kullanılması caizdir.

             Vergi Usul Kanununun 194 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince sınai muhasebe tutan müesseselerin kullanacakları fiş ve sair belgeler, yukarki hükümlere uygun bulunmak şartiyle, sarf pusulası yerine geçer.


472

 

             Bu maddeye göre sarf pusulasını, teslim eden sıfatiyle mükellef veyahut muhasebeci veya ambar memuru gibi yetkili bir memur, tesellüm eden sıfatiyle de imalat mühendisi, şefi, ustabaşı veyahut imalden sorumlu diğer biri imzaeder.

             Madde 62 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             İstihsal vergisi incelemelerinde istihsal miktarlarının doğruluğu, ilk madde ve gerekirse elektrik sarfiyatına göre bulunacak randıman nispeti ilede tahkik olunabilir.

             Mükellefin kayıtlarına göre tesbit edilen randıman nispetleri normal randıman nispetlerinden esaslı ayrılmalar gösterir ve fark mükellefçe, ilk maddenin kalitesi, işçilik, teknik özellikler ve arızalar gibi haklı ve maddi sebeplerle izah edilemezse, normal randımana göre bulunacak istihsal miktarı ile mükelleflerin gösterdikleri istihsal miktarı arasındaki noksanlık emsaldeğeri üzerinden vergilendirilir.

             Madde 63 – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             62 nci maddede yazılı randıman incelemelerine esas teşkil edecek normal randıman nispetleri lüzum görülen sanayi kolları için sarfedilen ilk maddelerin nevileri, tesisler ve istihsal makinelerinin özellikleri, işletmelerin teknik organizasyonu gibi hususlar gözönünde tutularak, tip müesseselerde yapılacak incelemelere müsteniden Maliye, İktisat ve Ticaret ve İşletmeler Vekaletleri ile Türkiye Ticaret ve Sanayi Odaları ve Ticaret Borsaları Birliğince müştereken tesbit ve ilan olunabilir.

             Maliye, İktisat ve Ticaret ve İşletmeler Vekaletlerince görülecek lüzum veyahut ilgililerin müracaatı üzerine normal randıman nispetleri gözden geçirilerek yeni nispetler tesbit edilebilir.

             Madde 65 – (27/3/1969 tarih ve 1137 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Şarap müstahsıllarına ait İstihsal Vergisi Tekel İdaresi tarafından, mevzuatı gereğince tarh ve tahakkuk ettirilip tahsil olunarak vergi dairesine ödenir. Bu tarhiyata ait bilgiler Tekel Genel Müdürlüğünün 47 nci maddenin (f) fıkrası gereğince vereceği aylık beyannamelerde ayrıca gösterilir.

VI BÖLÜM

             Ek Madde 1 – (29/7/1970 tarih ve 1318 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Belediye imar ve yapı kontrol memurları inşaat ve iskan ruhsatlarının verilmesinden önce, ilgili vergi dairesince tanzim edilmiş Bina İnşaat Vergisinin ödendiğini gösterir belgeleri talep etmeğe ve muhafazaya mecburdurlar.

             Tapu ve kadastro idareleri, ilgili muameleleri yapmadan önce, Bina İnşaatVergisinin ödendiğini gösterir belgeleri talep etmeye ve muhafazaya mecburdurlar.

             Söz konusu belgelerin şekil ve muhtevasını Maliye Bakanlığı tayin eder.

             Fıkra dört – (8/12/1980 tarih ve 2351 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Gerekli muamelelerin ifasını müteakip mezkür belgeler, muhtevası Maliye Bakanlığınca tespit olunacak cetvellere dökülür ve bunlar muamelenin yapıldığı ayı takip eden ay başından itibaren en geç 15 gün içinde ilgili vergi dairesine gönderilir.

             Ek Madde 2 – (29/7/1970 tarih ve 1318 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Gerekli verginin tamamen ödenmesinden önce ruhsat veren belediye ve muameleyapan tapu memurları verginin ödenmesinden mükellefler ile müteselsilen sorumludurlar.

             Belediye ve tapu memurları bu madde gereğince ödemeye mecbur oldukları vergiler için mükelleflere rücu edebilirler.


472-1

 

             16 – 3/6/1986 tarih ve 3297 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veyadeğiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde numaraları: 28)

             Madde 28 fıkra bir – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Banka ve sigorta şirketlerinin her ne şekilde olursa olsun yapmış olduklarıbütün muameleler dolayısıyle kendi lehlerine her ne nam ile olursa olsun nakten veya hesaben aldıkları paralar banka ve sigorta muameleleri vergisine tabidir.

             Madde 29 bend (e) – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             e) Bankaların, Bankerlerin ve sigorta şirketlerinin sermayelerinin tamamı kendilerine ait veya iştirakleri bulunan sınai işletmelerin bu Kanunla istihsalvergisine tabi bulunan mamul ve mahsullerinden sağladıkları karlar,

             17 – 22/7/1998 tarih ve 4369 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde numaraları: 29,33.)

             Madde 29 bend (m) – (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Türkiye Halk Bankasınca Esnaf ve Sanatkarlar Kefalet Kooperatiflerinin kefaleti altında esnaf ve sanatkarlara verilen krediler dolayısiyle alınan paralarla bu kooperatiflerin ortaklarından masraf karşılığı adıyla aldıkları paralar,

             Madde 33 fıkra iki – (4/12/1985 tarih ve 3239 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Bakanlar Kurulu, bu maddede belirtilen vergi nispetini bankalar arası mevduat muameleleri ile diğer banka ve sigorta muameleleri için ayrı ayrı veyabirlikte % 1’e kadar indirmeye ve yukarıdaki nispeti aşmayacak şekilde yeniden tespit etmeye yetkilidir.

             18 – 28/6/2001 tarihli ve 4697 sayılı Kanunla yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde numarası: 29)

             Madde29 bend (i)- (13/7/1956 tarih ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             i) Hayat sigortaları ile ihracata ait nakliyat sigortalarında poliçe üzerinden alınan paralar,

             19 – 12/6/2002 tarihli ve 4761 sayılı Kanunla yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde numarası: 33)

             Madde 33                 fıkra iki- ( 22/7/1998 tarihli ve 4369 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Bakanlar Kurulu,bu maddede belirtilen vergi oranını bankalar arası mevduat muameleleri, bankalar ile 2499 sayılı Sermaye Piyasası Kanununa göre kurulan aracı kurumlar arasındaki borsa para piyasası muameleleri ve diğer banka ve sigorta muameleleri için ayrı ayrı veya birlikte % 1'e kadar indirmeye ve yukarıdaki oranı aşmayacak şekilde yeniden tespit etmeye yetkilidir.

             20 – 25/12/2003 tarihli ve 5035 sayılı Kanunla yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde numarası: 47)

             Madde 47 fıkra (d)- (13/7/1956 tarihli ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             d) Takvim yılı sonunda hesabı cari muamelelerini beyanname verme müddeti içinde kapatamıyan bankalar bu muamelelerini takvim yılı sonundan itibaren en geç üç ay içinde ayrı bir beyanname ile bildirebilirler.


472-2

 

             21 – 16/7/2004 tarihli ve 5228 sayılı Kanunla yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde numarası: 39 ve 40)

             Madde 39 – (25/12/2003 tarihli ve 5035 sayılı Kanunun hükmüdür.)

Her nevi cep telefonu işletmecileri tarafından verilen (ön ödemeli kart satışları dahil) tesis, devir, nakil ve haberleşme hizmetleri % 25, radyo ve televizyon yayınlarının uydu platformu ve kablo ortamından iletilmesine ilişkin hizmet verenlerin bu hizmetleri %15 oranında özel iletişim vergisine tâbidir. Bakanlar Kurulu, %25 oranını % 10'a kadar indirmeye ve kanuni oranına kadar artırmaya, %15 oranını ise  %5'e kadar indirmeye ve %25'e kadar artırmaya yetkilidir.

Cep telefonu aboneliğinin ilk tesisinde yirmi milyon lira ayrıca özel iletişim vergisi alınır. Bu tutar her yıl bir önceki yıla ilişkin olarak 213 sayılı Vergi Usul Kanunu hükümlerine göre belirlenen yeniden değerleme oranında artırılmak suretiyle uygulanır. Bu şekilde hesaplanan tutarın yüzde beşini aşmayan kesiri dikkate alınmaz. Bakanlar Kurulu, bu şekilde tespit edilen tutarı % 50'si oranında artırmaya veya yarısına kadar indirmeye yetkilidir.

Verginin mükellefi cep telefonu işletmecileri ile radyo ve televizyon yayınlarının uydu ortamından iletilmesini sağlayan uydu platform işletmecileri ve kablo ile iletilmesini sağlayan kablo platform işletmecileridir. Bu verginin matrahı, katma değer vergisi matrahını oluşturan unsurlardan teşekkül eder. Bir aya ait özel iletişim vergisi, izleyen ayın onbeşinci günü mesai saati sonuna kadar beyan edilerek aynı süre içinde ödenir. Bu verginin beyan ve ödenmesine ilişkin olarak 47 ve 48 inci madde hükümleri uygulanmaz.

Bu maddede hüküm bulunmayan hallerde 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu hükümleri uygulanır. Her nevi cep telefonu işletmecileri tarafından imtiyaz sözleşmeleri uyarınca Hazineye ödenecek payın hesaplanmasında özel iletişim vergisi dikkate alınmaz. Her ay tahakkuk edecek özel iletişim vergisi, cep telefonu abonelerine düzenlenecek faturalarda ayrıca gösterilir.

Bu vergi, katma değer vergisi matrahına dahil edilmez, gelir ve kurumlar vergisi uygulamasında gider olarak kabul edilmez ve hiçbir vergiden mahsup edilmez. Tahsil edilen vergi üzerinden 2.2.1981 tarihli ve 2380 sayılı Kanun ile 27.6.1984 tarihli ve 3030 sayılı Kanuna göre mahalli idarelere pay verilmez.

Bu vergiye ilişkin usul ve esaslar ile verilmesi gereken beyannamelerin şekil, muhteva ve eklerini belirlemeye Maliye Bakanlığı yetkilidir.

Madde 40 - (25/12/2003 tarihli ve 5035 sayılı Kanunun hükmüdür.)

Aşağıda sayılan müşterek bahis ve şans oyunları, belirtilen tutar veya oranda şans oyunları vergisine tâbidir.

a) Spor-Toto, Skor-Toto, Süper-Toto, Spor-Loto, Gol 7 ve benzeri oyunlarda her bir kolon için 20.000 lira.

b) Şans Topu, On Numara ve benzeri oyunlarda her bir kolon için 40.000 lira, Sayısal-Loto oyununda her bir kolon için 80.000 lira.

c) At yarışlarında oynanan her bir bilet için 80.000 liradan az olmamak üzere bilet bedelinin % 10'u.

d) Her türlü diğer müşterek bahislerde katılma bedelinin % 10'u.

Bakanlar Kurulu bu tutarları on katına kadar artırmaya, sıfıra kadar indirmeye yetkilidir.

Verginin mükellefi bunları tertipleyen kişi ve kuruluşlardır.

Şans oyunları vergisi, kolon ve bilet bedeliyle birlikte ödenir. Müşterek bahis ve talih oyunlarını tertipleyenler tarafından bir ay içinde tahsil edilen şans oyunları vergisi, ertesi ayın yirminci günü akşamına kadar beyan edilerek ödenir. Bu verginin beyan ve ödenmesine ilişkin olarak 47 ve 48 inci madde hükümleri uygulanmaz.

Şans oyunları vergisi, gelir ve kurumlar vergisi uygulamasında gider olarak kabul edilmez ve hiçbir vergiden mahsup edilmez. Tahsil edilen vergi üzerinden 2.2.1981 tarihli ve 2380 sayılı Kanun ile 27.6.1984 tarihli ve 3030 sayılı Kanuna göre mahalli idarelere pay verilmez.

             Bu vergiye ilişkin usul ve esaslar ile verilmesi gereken beyannamelerin şekil, muhteva ve eklerini belirlemeye Maliye Bakanlığı yetkilidir.

 


472-3

 

 

            22 – 21/2/2007 tarihli ve 5582 sayılı Kanunla yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde numarası: 29 .)

Madde 29 bent i) ( 28/6/2001  tarihli ve  4697 sayılı Kanunun hükmüdür.) Emeklilik sözleşmeleri, hayat sigortaları (hayat sigortalarında ferdi kaza, hastalık sonucu maluliyet ve tehlikeli hastalıklar teminatlarının da ek teminat olarak verildiği sözleşmeler dahil) ve sağlık sigortaları ile ihracata ait nakliyat sigortalarında sözleşme ve poliçe üzerinden alınan paralar,      

             Madde 29  bent u) (28/6/2001  tarihli ve  4697 sayılı Kanunun hükmüdür.) Banka ve sigorta şirketleri ile emeklilik şirketlerinin kuruluşlarında veya sermayelerini artırdıkları sırada çıkardıkları hisse senetlerinin itibari değerlerinin üzerinde elden çıkarılması sonucu kendi lehlerine kalan paralar.

             22 – 14/3/2007 tarihli ve 5602 sayılı Kanunla yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde numarası: 40 .)

Şans oyunları vergisi(2)(3)(4)

Madde 40- (Mülga:25/10/1984-3065/61 md.; Yeniden düzenleme:25/12/2003-5035/45 md.)

Aşağıda sayılan müşterek bahis ve şans oyunları, belirtilen tutar veya oranda şans oyunları vergisine tâbidir.

a) Spor-Toto, Skor-Toto, Süper-Toto, Spor-Loto, Gol 7 ve benzeri oyunlarda her bir kolon için 20.000 lira (3 Yeni Kuruş).

b) Şans Topu, On Numara ve benzeri oyunlarda her bir kolon için 40.000 lira (6 Yeni Kuruş), Sayısal-Loto oyununda her bir kolon için 80.000 lira (12 Yeni Kuruş).

c) At yarışlarında oynanan her bir bilet için 80.000 liradan (8 Yeni Kuruştan)az olmamak üzere bilet bedelinin % 10'u.

d) Her türlü diğer müşterek bahislerde katılma bedelinin % 10'u.

Bakanlar Kurulu bu tutarları on katına kadar artırmaya, sıfıra kadar indirmeye yetkilidir.

Verginin mükellefi bunları tertipleyen kişi ve kuruluşlardır.

Şans oyunları vergisi, kolon ve bilet bedeliyle birlikte ödenir. Müşterek bahis ve talih oyunlarını tertipleyenler tarafından bir ay içinde tahsil edilen şans oyunları vergisi, ertesi ayın yirminci günü akşamına kadar beyan edilerek ödenir. Bu verginin beyan ve ödenmesine ilişkin olarak 47 ve 48 inci madde hükümleri uygulanmaz.

Şans oyunları vergisi, gelir ve kurumlar vergisi uygulamasında gider olarak kabul edilmez ve hiçbir vergiden mahsup edilmez. Tahsil edilen vergi üzerinden 2.2.1981 tarihli ve 2380 sayılı Kanun ile 10.7.2004 tarihli ve 5216 sayılı Kanuna göre mahalli idarelere pay verilmez. (1)

   Bu vergiye ilişkin usul ve esaslar ile verilmesi gereken beyannamelerin şekil, muhteva ve eklerini belirlemeye Maliye Bakanlığı yetkilidir.

––––––––––––––––––

 (1) Bu fıkralarda yer alan “27.6.1984 tarihli ve 3030 sayılı Kanuna” ibareleri, 30/12/2004 tarihli ve 5281 sayılı Kanunun 43 üncü maddesiyle  "10.7.2004 tarihli ve 5216 sayılı Kanuna” şeklinde değiştirilmiş ve metne işlenmiştir.

 (2) Bu madde başlığı, maddeyi yeniden düzenleyen 25/12/2003 tarihli ve 5035 sayılı Kanunun 45 inci maddesiyle düzenlenmiş ve metne işlenmiştir.

 (3) Bu madde 16/7/2004 tarihli ve 5228 sayılı Kanunun 39 uncu maddesiyle “Madde40-Aşağıda sayılan müşterek bahis ve şans oyunları, belirtilen tutar veya oranda şans oyunları vergisine tâbidir.

a) Spor-Toto, Skor-Toto, Süper-Toto, Spor-Loto, Gol 7 ve benzeri oyunlarda her bir kolon için 20.000 lira.

b) Milli Piyango İdaresi Genel Müdürlüğü tarafından şans oyunlarıyla ilgili olarak her ne ad altında olursa olsun tahsil edilen paralardan; İdare tarafından ödenen her türlü ikramiye, işletici payı, bayi komisyonu, İdare payı ve Savunma Sanayii Destekleme Fonu payı düşüldükten sonra kalan tutarın % 100'ü.

c) At yarışlarında oynanan her bir bilet için 80.000 liradan az olmamak üzere bilet bedelinin % 10'u.

d) Her türlü diğer müşterek bahislerde katılma bedelinin % 10'u.

Bakanlar Kurulu maktu tutarları on katına kadar artırmaya, sıfıra kadar indirmeye, nispî hadleri kanunî oranın % 10' una kadar azaltmaya ve kanunî oranına kadar artırmaya yetkilidir.

Verginin mükellefi (a), (c) ve (d) bentlerinde belirtilen oyunlar için bunları tertipleyen kişi ve kuruluşlar, (b) bendinde belirtilen oyunlarda Milli Piyango İdaresi Genel Müdürlüğüdür.

(a), (c) ve (d) bentlerinde belirtilen oyunlarda şans oyunları vergisi, kolon ve bilet bedeliyle birlikte ödenir. Bu müşterek bahis ve talih oyunlarını tertipleyenler tarafından bir ay içinde tahsil edilen şans oyunları vergisi, izleyen ayın yirminci günü akşamına kadar beyan edilerek aynı süre içinde ödenir.

(b) bendinde belirtilen oyunlarda vergilendirme dönemi takvim yılının birer aylık dönemleridir. Bu vergiye ilişkin beyanname, vergilendirme dönemini izleyen ayın yirminci günü akşamına kadar Milli Piyango İdaresi Genel Müdürlüğünün bağlı olduğu vergi dairesine verilir ve hesaplanan vergi aynı sürede ödenir.

Bu verginin beyan ve ödenmesine ilişkin olarak 47 ve 48 inci madde hükümleri uygulanmaz.

Şans oyunları vergisi, gelir ve kurumlar vergisi uygulamasında gider olarak kabul edilmez ve hiçbir vergiden mahsup edilmez. Tahsil edilen vergi üzerinden 2.2.1981 tarihli ve 2380 sayılı Kanun ile 27.6.1984 tarihli ve 3030 sayılı Kanuna göre mahalli idarelere pay verilmez.

Bu vergiye ilişkin usul ve esaslar ile verilmesi gereken beyannamelerin şekil, muhteva ve eklerini belirlemeye Maliye Bakanlığı yetkilidir.”şeklinde değiştirilmiştir. Ancak 5228 sayılı Kanunun yürürlüğünü düzenleyen 61 inci maddesinde bu değişikliğin “Mili Piyango İdaresi Genel Müdürlüğünün şans oyunlarına ilişkin işletme hakkını devrettiği işletici firmanın sözleşme ile belirlenen şans oyunlarını fiilen oynatmaya başladığı tarihte” yürürlüğe gireceği belirtilmektedir.

(4)  Bu maddedeki 5035 sayılı Kanunla getirilen tutarlar aynen bırakılmış, 27/12/2004 tarihli ve 2004/8308 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının Eki Kararla 1/1/2005 tarihinden geçerli olmak üzere belirlenen tutarlar metne parantez içinde siyah puntolarla işlenmiştir.

 


472-4

 

             24 – 28/3/2007 tarihli ve 5615 sayılı Kanunla yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde numarası:31.)

             Madde 31 fıkra dört(13/7/1956 tarihli ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.) Sigorta şirketleri vergi dönemi içinde iptal ettikleri sigorta muamelelerine ait meblağları o dönemin vergi matrahından indirebilirler.

             25 – 4/6/2008 tarihli ve 5766 sayılı Kanunla yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde numarası:30.)

Madde 30 – (13/7/1956 tarihli ve 6802 sayılı Kanunun hükmüdür.)

Banka ve sigorta muameleleri vergisini banka ve bankerlerle sigorta şirketleri öder.

26 – 18/2/2009 tarihli ve 5838 sayılı Kanunla değiştirilen hükümlerin metinleri. (Madde Numarası: 39.)

             Madde 39 fıkra bir bent c- (16/7/2004 tarihli ve 5228 sayılı Kanunun hükmüdür.) (a) ve (b) bentleri kapsamına girmeyen diğer telekomünikasyon hizmetleri % 15,

             Madde 39 fıkra iki- (16/7/2004 tarihli ve 5228 sayılı Kanunun hükmüdür.) Bakanlar Kurulu, % 25 oranını % 10'a, % 15  oranlarını ise ayrı ayrı veya birlikte % 5'e kadar indirmeye ve bu oranları kanunî oranlarına kadar artırmaya yetkilidir.

27 – 23/7/2010 tarihli ve 6009 sayılı Kanunla değiştirilen hükümlerin metinleri. (Madde Numarası: 28.)

             Madde 28 – fıkra üç – (17/4/1981 tarihli ve 2447 sayılı Kanunun hükmüdür.) 2279 sayılı Kanuna göre ikraz işleriyle uğraşanlarla ikinci fıkrada belirtilen muamele ve hizmetlerden herhangi birini devamlı olarak yapanlar bu Kanunun uygulanmasında banker sayılırlar. Bir şahsın münhasıran altın alım ve satımı ile uğraşması banker sayılmasını gerektirmez.

            28- 6/2/2014 tarihli ve 6518 sayılı Kanunla yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde numarası:39.)

Madde 39-  ikinci fıkra – (18/2/2009 tarihli ve 5838 sayılı Kanunun hükmüdür.)Birinci fıkranın (a), (b), (c) ve (d) bentlerinde yer alan hizmetlerin birlikte veya birbiriyle bağlantılı olarak verilmesi halinde, her hizmet tabi olduğu oran üzerinden vergilendirilir. Bakanlar Kurulu, % 25 ve % 15 oranlarını ayrı ayrı veya birlikte % 5’e, % 5 oranını ise sıfıra kadar indirmeye ve bu oranları kanuni oranlarına kadar artırmaya yetkilidir.

            Madde 39- yedinci fıkra –(16/7/2004 tarihli ve 5228 sayılı Kanunun hükmüdür.) Bu vergiye ilişkin usul ve esaslar ile verilmesi gereken beyannamelerin şekil, muhteva ve eklerini belirlemeye Maliye Bakanlığı yetkilidir.


 

473

 

             GİDER VERGİLERİ KANUNUNA BAĞLI İLK İSTİHSAL MADDELERİ

                                TABLOLARINDA DEĞİŞİKLİK YAPAN KANUNLAR

             (I) Numaralı İlk İstihsal Maddeleri Tablosunun Değişiklikleri

                                                                                                                          Yayımlandığı

      Değişiklik Yapan Kanunun                                                                Resmi Gazete’nin

 

        Tarihi                   Numarası                     Maddesi                             Tarihi             Numarası

    15/2/1963                     187                                        1                       28/2/1963            11343

      4/1/1961                     210                           9, 10, 11,                                      

                                                                         12, 15, 16                         9/1/1961            10702

    25/6/1964                     482                            9, 10, 11                       25/6/1964            11746

    15/7/1965                     664                                    3, 4                       28/7/1965            12060

    28/3/1966                     756                                        3                         6/4/1966            12267

    30/3/1967                     851                                        1                       10/4/1967            12569

    27/3/1969                   1137                         22, 23, 24,

                                                                               25, 26                       31/3/1969            13162

    29/7/1970                  1318                                      72                       10/8/1970            13575

    24/2/1972                   1544                                        2                         2/3/1972            14116

    17/4/1981                   2447                     13, 14, 15,16                       19/4/1981            17315

 

 

 

*

* *

 

 

             (II) Numaralı İlk İstihsal Maddeleri Tablosunun Değişiklikleri

 

                                                                                                                          Yayımlandığı

      Değişiklik Yapan Kanunun                                                                Resmi Gazete’nin

       Tarihi                 Numarası                   Maddesi                           Tarihi           Numarası

      4/1/1961                     210                                15, 16                         9/1/1961            10702

    29/7/1970                   1318                                73, 74                       10/8/1970            13575

    17/4/1981                   2447                          17, 18, 19                       19/4/1981            17315

    21/1/1982                   2586                                   3, 4                       26/1/1982            17586


474

 

   GİDER VERGİLERİ KANUNUNA BAĞLI İLK İSTİHSAL MADDELERİ

          TABLOLARINDA DEĞİŞİKLİK YAPAN KANUNLAR

 

             (III) Numaralı İlk İstihsal Maddeleri Tablosunun Değişiklikleri 

 

                                                                                                                          Yayımlandığı

      Değişiklik Yapan Kanunun                                                                Resmi Gazete’nin

       Tarihi                 Numarası                   Maddesi                           Tarihi           Numarası

      4/1/1961                     210                                13, 15                         9/1/1961            10702

    27/3/1969                   1137                                      28                       31/3/1969            13162      

    29/7/1970                   1318                                77, 78                       10/8/1970            13575

 

 

 

*

* *

 

 

 

             (IV) Numaralı İlk İstihsal Maddeleri Tablosunun Değişiklikleri

 

                                                                                                                          Yayımlandığı

      Değişiklik Yapan Kanunun                                                                Resmi Gazete’nin

       Tarihi                 Numarası                   Maddesi                           Tarihi           Numarası

      4/1/1961                     210                                14, 15                         9/1/1961            10702

    25/6/1964                     482                                      14                       10/8/1970            13575

    27/3/1969                   1137                                      31                       31/3/1969            13162


475

 

               6802 SAYILI KANUNA EK VE DEĞİŞİKLİK GETİREN MEVZUATIN

                           YÜRÜRLÜĞE GİRİŞ TARİHİNİ GÖSTERİR LİSTE

  Kanun                                                                                                                         Yürürlüğe

     No.                               Farklı tarihte yürürlüğe giren maddeler                      giriş tarihi

-------------              ------------------------------------------------------------              -------------------

       210                                                           –                                                                 9/1/1961

       186                                                           –                                                               20/2/1963

       187                                                           –                                                               28/2/1963

       482                                                           –                                                                 6/7/1964

       664                                                           –                                                               28/7/1965

       756                                                           –                                                                 6/4/1966

       851                                                           –                                                               10/4/1967

       903            4 ve 5 inci maddeler                                                                                  1/3/1968

                         Diğer Maddeler                                                                                       24/7/1967

     1137                                                           –                                                               31/3/1969

     1267                                                           –                                                               11/6/1970

     1318                                                           –                                                               10/8/1970

     1544                                                           –                                             10/12/1971 tarihinden

                                                                                                            geçerli olmak üzere 2/3/1972

     2351                                                           –                                                             11/12/1980

     2380                                                           –                                                                 1/3/1981

     2447                                                           –                                                                 1/5/1981

     2471                                                           –                                            11/12/1980 tarihinden

                                                                                                             geçerli olmak üzere6/6/1981

     2586            1 ve 2 nci maddeler                                                                                   1/2/1982

                         3 ve 4 üncü maddeler                                                               1/5/1981 tarihinden

                                                                                                          geçerli olmak üzere 26/1/1982

                         5 inci maddesi                                                                      11/12/1980 tarihinden

                                                                                                          geçerli olmak üzere26/1/1982

     3065            Bakanlar Kurulu ile Maliye ve Gümrük Bakanlığına

                         yetki veren hükümleri                                                                             2/11/1984

                         Diğer hükümleri                                                                                        1/1/1985


476

 

6802 SAYILI KANUNA EK VE DEĞİŞİKLİK GETİREN MEVZUATIN

YÜRÜRLÜĞE GİRİŞ TARİHİNİ GÖSTERİR LİSTE

  Kanun                                                                                                            Yürürlüğe

     No.                   Farklı tarihte yürürlüğe giren maddeler                      giriş tarihi

--------------    -------------------------------------------------------------------      ----------------

3239Birinci bölümünün araziye ait, asgari ölçüde birim değer tesbiti için

yeniden kurulan TAKDİR KOMİS- YON'ları ve arazi ile ilgili diğer

hükümleri veyoklamadan maksat ve yoklama me-

murlarına ilişkin hükümleri.                                                                                            11/12/1985

                        Arsalara ait asgari ölçüde birim değer tesbiti için yeniden kuru-

                        lan Takdir Komisyonları ile ilgilihükümleri.                                              1/3/1986

                        Beşinci bölümünün, 96. maddesiyle 492 sayılı kanu- nun 8

                       sayılı tarifesine eklenen telsiz harçlarına aithükümleri

                      (yıllık harçlara ait hükümleri hariç)

                                                                        7/10/1983 tarihinden geçerli olmak üzere 11/12/1985

107, 115, 119, 126, 132, 133, 134, 135 ve geçici 2, 3 ve 4.

maddeleri.        11/12/1985

Bakanlar Kuruluna ve Maliye ve Gümrük Bakanlığına yetki veren hükümleri.

                        1/1/1986 tari- hinden geçerli olmak üzere 11/12/1985

 

Diğer hükümleri                                                                                                                  1/1/1986




06 Haziran 2014, Cuma 23:47
2285 defa okundu.

EN SON EKLENEN HABERLER !

sizde yorum yapın SESİNİZİ DUYURUN


NOT : Bu sayfalarda olan yorumlar ziyaretcilere aittir.

YORUMLAR

Ilk yorum yapan siz olun.