25 Nisan 2017 Salı

ORMAN KANUNUNUN YÜRÜRLÜKTEN KALDIRILMIŞ HÜKÜMLERİ



ORMAN KANUNUNUN YÜRÜRLÜKTEN

KALDIRILMIŞ HÜKÜMLERİ

 

          Kanun Numarası                   : 6831

          Kabul Tarihi                          : 31/8/1956

          Yayımlandığı R. Gazete         : Tarih : 8/9/1956 Sayı : 9402

          Yayımlandığı Düstur              : Tertip : 3 Cilt : 37 Sayfa : 2457

 

             1 – 9/12/1959 tarih ve 7395 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri: (Madde numaraları: 35)

             Madde 35 fıkra iki – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Bu inşaata sarf edilmek şartiyle köy veya köy birliklerinin açacakları tuğla, kiremit, kireç ocakları için orman idaresi tarafından tarife bedeli alınmıyarak yeter miktarda odun ile bu ocakların iç tesisatı için gerekli tomruk veya kereste de maliyet bedeli üzerinden verilir.

             2 – 19/4/1966 tarih ve E.1966/1, K. 1966/21 sayılı Anayasa Mahkemesi Kararıile iptal edilmiş hükümlerin metinleri: (Madde numaraları: 108)

             Madde 108 fıkra beş, altı ve yedi – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Ancak, çiftçi köylü olup köyde sakin bulunduğu ve ziraat işlerinde kullanılan ve kendilerine ait bulunan vasıtalarla bizzat nakliyat yaptığı anlaşılanların (At, kısrak, katır, merkep, öküz,inek, manda) ile kağnı, araba, ve koşumları hakkında müsadere hükmü tatbik olunmaz.

             Mükerrirler bu hükümden faydalanamazlar.

             Bu malları, müsadereye tabi olmıyan vasıtalarla taşıyan veya taşıtanlardan 1 inci fıkrada yazılı cezadan maada ayrıca odunun beher kentali veya kesri için5 lira, kömürün beher kentali veya kesri için 25 lira, tomruk veya kerestenin beher metreküpü veya kesri için 100 lira para cezası alınır.

             3 –  20/6/1973 tarih ve 1744 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veyadeğiştirilmiş olan hükümlerin metinleri: (Madde numaraları: 2, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 19, 34, Geçici 1)

             Madde 2 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             İklim, su ve toprak rejimine zarar vermiyen ve daha verimli kültür arazisi haline getirilmesi Ziraat Vekaletince uygun görülen ormanların, orman rejimi dışında bırakılmasına ve orman mefhumuna dahil olduğu halde orman rejimine tabi tutulmasında bir fayda görülmiyen sahipli yerlerin serbest bırakılmasına veya gayeye uygun hususi bir idare ve kesim tarzı tatbik edilmesine Ziraat Vekaletinin teklifi üzerine İcra Vekilleri Heyetince karar verilebilir.

             Madde 7 - (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Devlet ormanlarının ve ormanların içinde ve bitişiğindeki otlak, yaylak, kışlak, sulak ve her nevi arazi ile diğer ormanların hudutlarının tayin ve tes-biti orman tahdit komisyonları tarafından yapılır.


478

 

             Bu komisyonlar; Ziraat Vekaletince tayin olunacak bir orman başmühendisinin veya yüksek orman mühendisinin reisliğinde Adliye Vekaletince tayin olunacak en az beş sene hakimlik veya avukatlık yapmış bir hukukçu aza ile iki yüksek orman mühendisi veya orman mühendis muavini, yüksek ziraat mühendisi veya ziraat teknisyeni ile tahdidi yapılacak vilayetin umumi meclisince ve belediye hudutlarında belediye, köy hudutlarında köy ihtiyar meclislerince aralarından seçilecek bir asil bir yedek azadan teşekkül eder. Asil ve yedek azaların isimleri orman tahdit Komisyonu reisliğine bildirilir. Komisyon reisliği emrine lüzumu halinde teknik memur ve katip verilebilir.

             Yasak bölgelerdeki ormanların tahdidi sırasında Milli Müdafaa Vekaletinden bir mümessil bulundurulabilir.

             Tahdit komisyonları mürettep adedin yarısından bir fazlasiyle toplanabilir. Reis hukukçu aza, yüksek ziraat mühendisi ve mütehap aza bulunmak şartiyle mevcudun ekseriyetiyle karar verebilir. Reylerde musavat halinde reisin bulunduğu taraf ekseriyet teşkil etmiş addolunur.

             Komisyon çalışma sırasında beldelerde belediye encümenleri, köylerde ihtiyar meclisleri tarafından seçilecek bilirkişilerin bilgisinden de faydalanır. Bunların tahdit gününde ve yerinde hazır bulunmamaları halinde Komisyon lüzum gördüğü takdirde başka bilirkişi seçebilir.

             Madde 8 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Devlet ormanlarının tahdidi işlerinin hangi vilayetlerde yapılacağı Ziraat Vekaletince tayin olunur. Keyfiyet ormanda çalışmaya başlamadan en az bir ay önce Resmi Gazete'de ve alakalı vilayet ve kaza merkezlerinde çıkan birer gazetede ve mütat vasıtalarla en az beşer gün ara ile ikişer defa ilan olunur.

             Tahdidine başlanacak Devlet ormanının mahallin orman başmüdürlüğü tarafından tesbit ve tanzim edilecek umumi hudut krokisi, ormanda çalışmaya başlamadan en az bir ay evvel ilan edilmek üzere valiliğe verilir.

             Komisyon reisi, tahdide başlama gününü, orman içinde ve bitişiğindeki gayrimenkul sahiplerinin veya kanuni mümessillerinin veya vekillerinin hazır bulunmalarını, hazır bulunmadıkları takdirde tahdit işinin gıyaplarında devam edeceğini bildiren ilan kağıdını bir ay evvel alakalı köy veya beldenin münasip yerine astırır ve keyfiyeti bir zabıtla tevsik ettirir.

             Madde 9 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Tahdit edilecek ormanların bitişiğinde veya içindegayrimenkulü olanlar; tahdit gününde bizzat kendileri veya kanuni mümessilleri veya vekilleri hazır bulunurlar. İşgal eyledikleri gayrimenkullerin hudutlarını gösterirler ve ziraat eyledikleri araziye ait her nevi vesikalarını ibraz ederler.

             Komisyon reisi tarafından yerinde yapılan ilana rağmen alakalıların bulunmamaları komisyonun tahdit işlerini durdurmaz.

             Madde 10 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Tahdit komisyonları yaptıkları tahdit işlerini, kroki ve zabıt ile tesbit ve tevsik ederler. Bu zabıtlar komisyon reis ve azalariyle hazır bulundukları takdirde komşu arazi sahipleri veya kanuni mümessilleri veya vekilleri tarafından imzalanır.

             Bu zabıtlarda; tahdit olunan Devlet ormanlarının adı, ağaç çeşitleri, komşu gayrimenkulün cinsi, sahiplerinin adı ve soyadı, hudut, mülkiyet ve diğer ayni haklar ve bunlara müteallik itirazlar ve alakadarların ibraz etmiş oldukları vesikaların kısaca mahiyetleri tarih ve numaraları kaydolunur.


479

 

             Madde 11 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Komisyonların tahdit zabıt hulasalarının, hududu gösteren kroki de dahil olduğu halde birer sureti alakalı şehir, kasaba ve köylerin münasip yerlerine asılır. Asılma tarihi beldelerde belediye encümenlerinin, köylerde ihtiyar meclislerinin tasdik edecekleri mazbata ile tevsik olunur. Bu vesika komisyon dosyasında muhafaza edilir. Bu askı şahsan tebliğ hükmündedir.

             Zabıt münderecatına razı olmıyanlar, asılış tarihinden itibaren bir sene içinde salahiyetli mahkemelere müracaatla itiraz edebilirler. Bu karar aleyhine yapılacak itirazlar her türlü harc ve resimden muaftır. Bu müddet içinde itiraz vukubulmaz ise komisyon kararı katileşir.

             Tahdit muamelesi yapılmış ve hudutları katileşmiş olan ormanlar tapu dairelerince hiçbir harc ve resim alınmaksızın Hazine namına tescil olunur.

             Ayrıca bu ormanların sabit taş veya beton kazıklarla muayyen hudut noktaları tesbit edilerek mühim sahaları dikenli tel içerisine alınır.

             Madde 12 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Tahdit Komisyonları için lüzumlu nakil vasıtaları ve kanuni harcırahlar orman idaresince temin edilir.

             Madde 19 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Ormanlara her cins hayvan sokulması yasaktır. Ancak; Bu Kanunun (20) ve (21) inci maddelerinde yazılı hükümler dairesinde Devlet ormanları içinde bulunan yaylak, kışlak ve otlaklara ve fevkalade ahvalde Devlet ormanlarına hayvan sokulup otlatılmasına izin verilebilir.

             Madde 34 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Hudutları içinde Devlet ormanı bulunan köy ve kasaba halkının kesip, satış istif yerlerine taşıdıkları kerestelik tomrukları idarece tayin olunacak müddet içinde istedikleri takdirde, istihkak sahiplerine 10 metre mikabı geçmemek üzere yüzde yirmi beşine kadarı pazar ihtiyacı olarak istiflerden maliyet bedelleriyle artırmasız olarak verilir.

             Miktar mevzuubahis olmaksızın bu nispet; odun, kömür ve ziraat alet ve araba imalinde ve çeşitli el sanatlarında ve meyve, sebze ambalajlığında kullanılabilen orman mahsullerinin istif yerlerinden yüzde yüze kadar çıkarılabilir.

             Bu suretle bölgenin ihtiyacı bulunan ziraat aletlerinin köylülerce imal edilemiyeceği anlaşılan yerlerde ve zamanlarda bu gibi aletleri taslak halinde orman idaresi imal edebilir.

             Geçici Madde 1 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Ormanların tahdit ve kadastrosunun ikmaline kadar bu Kanunun 1 inci maddesi tatbikatından çıkacak ihtilaflarda, bir yerin orman sayılıp sayılmıyacağı Ziraat Vekaletince belirtilir.

             4 – 5/6/1975 tarih 1906 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri: (Madde numaraları: 34, Ek 3)

             Madde 34 – (20/6/1973 tarih ve 1744 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Sınırları içinde Devlet ormanı bulunan köy ve kasaba halkının vahidi fiyat usulü ile:


480

 

             Kesip istif yerlerine taşıdıkları kerestelik tomrukların 10 metreküpü geçmemek üzere % 25 (yüzde yirmibeş)'ine rastlayan kesme ve taşıma istihkak tutarları % 30 (yüzde otuz) fazlası ile,

             Kesip satış istif yerlerine taşıdıkları kerestelik tomrukların 10 (on) metreküpü geçmemek üzere % 25 (yüzde yirmibeş)'ine kadarı için, ilgili orman işletmesinin satış istif yerlerinin kerestelik tomruklara ait bir yıl önceki genel ortalama maliyet bedeli ile yine bir yıl önceki artırmalı satışlar genel ortalaması arasındaki fark Orman İdaresince yılı hesabından nakden;

             İstihkak sahiplerine ödenir.

             Birinci fıkrada yazılı köy ve kasaba halkının vahidi fiyat usulü ile kesip satış istif yerlerine taşıdıkları odun ve kömür ile ziraat alet ve araba imalinde ve çeşitli el sanatlarında ve meyve, sebze ambalajcılığında kullanılabilen sanayi odunlarının % 60 (Yüzde altmış)'ına kadarı idarece tayin edilecek müddet içinde istedikleri takdirde kendilerine maliyet bedelleri ile artırmasız olarak verilebilir.

             Bu suretle bölgenin ihtiyacı bulunan ziraat aletlerinin köylülerce imal edilemiyeceği anlaşılan yerlerde ve zamanlarda bu gibi aletleri taslak halinde Orman İdaresi imal edebilir.

             Ek Madde 3 bent (A) alt bent (c) – (20/6/1973 tarih ve 1744 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             c) 6831 sayılı Kanunun 17. ve 115 inci maddeleri uyarınca verilecek izin ve irtifak haklarına dayanılarak yapılacak her türlü tesislerden, proje bedeli tutarının % 5 oranında alınacak hisseden;

             Bent (C) – (20/6/1973 tarih ve 1744 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             C) (A) fıkrasının (b) bendinde yazılı fon, bütün hak ve vecibeleriyle Orman Bakanlığına devredilmiştir. Bu fonda mevcut para, bu Kanunla kurulan fon hesabına Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren en geç üç ay içinde ödenir ve verilmiş olan kredilerin taksitleri de sözleşmelerindeki koşullar dahilinde Orman Bakanlığınca tahsil olunur. Buna ilişkin dava ve icra takipleri Orman GenelMüdürlüğünce 3904 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılır.

             5 – 14/4/1982 tarih ve 2655 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri: (Madde numaraları: 34)

             Madde 34 - (5/6/1975 tarih ve 1906 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Sınırları içinde Devlet ormanı bulunan köy ve kasaba halkının veya o bölgedeki orman köylerini kalkındırma kooperatiflerinin, tahsisli olsun olmasın, vahidi fiyat usulü ile:

             A) Kesip istif yerlerine taşıdıkları, kerestelik tomrukların 10 (on) metrekübü geçmemek üzere % 25 (yüzde yirmi-beş)'ine rastlayan kesme ve taşıma istihkak tutarları % 30 (yüzde otuz) fazlasiyle,

             B) Kesip, satış istif yerlerine taşıdıkları, kerestelik tomrukların 10 (on) metrekübü geçmemek üzere % 25 (yüzde yirmi-beş)'ine kadarı için, ilgili orman işletmesinin satış istif yerlerinin, kerestelik tomruklara ait 1 yıl önceki genel ortalama maliyet bedeli ile yine 1 yıl önceki artırmalı satışlar genel ortalaması arasındaki fark, orman idaresince yılı hesabından nakten,

             İstihkak sahiplerine ödenir.

             C) Ayrıca; vahidi fiyat usulü ile kesip satış istif yerlerine taşıdıkları odun ve kömür ile ziraat alet ve araba imalinde ve çeşitli el sanatlarında ve meyve, sebze ambalajcılığında kullanılabilen sanayi odunlarının % 100 (yüzde yüz)'üne


481

 

kadarı idarece tayin edilecek müddet içinde istedikleri takdirde kendilerine maliyet bedelleri ile artırmasız olarak verilebilir.

             Sınırları içinde Devlet ormanı bulunan köyler halkının çoğunluğu tarafından kurulan, orman köylerini kalkındırma kooperatiflerince kesilip, satış istif yerlerine taşınan kerestelik tomrukların % 25 (yüzde yirmi-beş)'ine, sair orman mallarının yüzde yüzüne kadarı, istedikleri takdirde bu koopiratiflere satış istif yerlerinden maliyet bedeli ile artırmasız olarak satılabilir.

             Bölgenin ihtiyacı bulunan ziraat aletlerinin köylülerce imal edilemeyeceği anlaşılan yerlerde ve zamanlarda bu gibi aletler taslak halinde orman idaresi imal edebilir.

             6 – 23/9/1983 tarih ve 2896 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri: (Madde numaraları: 1, 2, 7, 8, 9, 10,11, 12, 13, 17, 18, 19, 21, 22, 25, 26, 27, 30, 31, 32, 33, 34, 35, 36, 37, 38, 39, 40, 57, 59, 60, 64, 66, 71, 79, 84, 91, 92, 93, 94, 95, 96, 97, 98, 99, 100, 101, 102, 103, 104, 105, 107, 108, 109, 112, 113, 114, 115, 116, Ek 1, Ek 3, Geçici 1, Geçici 6)

             Madde 1 fıkra iki bent (D, F, G, İ) – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             D) Şehir mezarlıklariyle, kasaba ve köylerin hudutları içerisindeki mezarlıklarda ağaç ve ağaçlıklarla örtülü yerler;

             F) Sahipli ziraat arazisi olarak kullanılan ve dağınık, yer yer küme ve sıra halinde bulunan her nevi ağaç ve ağaççıklarla örtülü yerler;

             G) Devlet ormanlarına bitişik olmıyan ve yüz ölçümü üç hektardan yukarı bulunmıyan sahipli arazideki her nevi ağaç ve ağaççıklar;

             İ) Sahipli arazideki aşılı ve aşısız zeytinliklerle hususi kanunu gereğince Devlet ormanlarından tefrik edilen ve edilecek olan ve imar, ıslah ve temlik şartları yerine getirilmiş bulunan yabani zeytinlikler ile 6777 sayılı kanunda tasrih edilen yabani ve aşılanmış fıstıklık, sakızlık ve harnupluklar;

             Madde 2 – (20/6/1973 tarih ve 1744 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             15/10/1961 gününden önce bilim ve fen bakımından orman niteliğini tam olarak kaybetmiş yerlerden;

             a) Su ve toprak rejimine zarar vermeyen, orman bütünlüğünü bozmayan, tarla, bağ, meyvalık, zeytinlik, fındıklık, fıstıklık, (antepfıstığı) gibi çeşitli tarım alanlarında veya hayvancılıkta kullanılmasında yarar bulunan yerler ile otlak, kışlak ve yaylak haline gelmiş yerler,

             b) Şehir, kasaba ve köy yapılarının toplu olarak bulunduğu yerleşim sahaları,

             Orman sınırları dışına çıkarılır.

             Evvelce sınırlaması yapılmış ve fakat yukarıdaki fıkra hükümlerine uymadığı Orman Bakanlığınca veya vaki müracaatlar üzerine anlaşılan sınırlamaların düzeltilmesi, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren en geç on yıl içinde orman kadastro komisyonlarınca yapılır. Bu düzeltme sonucu orman sınırları dışına çıkarılacak yer, sınırlaması itirazsız kesinleşmiş tapulu arazi ise mülkiyeti tekrar tapu sahiplerine intikal eder.

             Yeniden yapılacak orman kadastrosunda da bu madde hükümleri uygulanır.

             Geçici 1 inci maddeye göre bildirilecek gerekçeli mütalaalarda, bu maddede yazılı hükümleri uygulamaya Orman Bakanlığı yetkilidir.


482

 

             Bu madde hükümleri yanan orman sahalarında hiç bir suretle uygulanmaz.

             Bu maddenin uygulanmasına ilişkin şekil ve esaslar Kanunun yürürlüğe girmesinden itibaren en geç 6 ay içinde yürürlüğü konulacak tüzükle belli olur.

             Madde 7 – (20/6/1973 tarih ve 1744 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Devlet ormanlarının kadastrosu ve bu ormanların içinde ve bitişiğinde bulunan her çeşit taşınmaz malların ve diğer ormanların Devlet ormanları ile müşterek sınırlarının tayin ve tespiti orman kadastro komisyonları tarafından yapılır.

             Orman kadastro komisyonları; Orman Bakanlığınca atanacak orman kadastro işlerinde çalışmış ve bu bakanlıkta veya bağlı ilgili kuruluşlarında en az on yılhizmet görmüş bir orman yüksek mühendisinin başkanlığında; hakim veya avukatlık stajını yapmış veya hukuk fakültesi mezunu bir hukukçu üye, bir orman yüksek mühendisi veya orman mühendis muavini veya en az on yıl hizmet görmüş orman teknikeri üye, bir ziraat yüksek mühendisi veya on yıl hizmet görmüş ziraat teknisyeni üye ile orman kadastrosu yapılacak ilin daimi encümenince il genel meclisi üyeleri arasından seçilecek bir üye, mahalli ziraat odası başkanı veya kurulundan bir üye, beldelerde belediye encümenince, köylerde köy ihtiyar kurulunca aralarından seçilecek bir üyeden kurulur.

             Komisyon başkanının yokluğu halinde ormancı üye başkana vekalet eder.

             Komisyon emrine lüzumu kadar teknik eleman ve memur verilir.

             Ayrıca, komisyon bünyesinde en az üç orman kadastro ekibi bulunur.

             Orman kadastro ekipleri; Orman Bakanlığınca atanacak bir orman yüksek mühendisinin veya orman mühendis muavinin veya en az beş yıl hizmet görmüş bir orman teknikerinin başkanlığında, bir orman yüksek mühendisi veya orman mühendis muavini veya orman teknikeri ve mahalli ziraat teşkilatınca görevlendirilecek bir ziraat yüksek mühendisi veya ziraat teknisyeni ile beldelerde belediye encümenince köylerde köy ihtiyar kurulunca aralarından seçilecek bir üyeden kurulur.

             Komisyonlar veya bunlara bağlı orman kadastro ekipleri arazideki çalışmaları sırasında beldelerde belediye encümenleri, köylerde ihtiyar kurulları tarafından seçilecek bilirkişilerin bilgisinden de faydalanırlar.

             Bunların gününde ve yerinde hazır bulunmamaları halinde komisyon ve ekipler lüzum gördükleri takdirde başka bilirkişi seçebilirler.

             Yasak bölgelerdeki ormanların kadastrosu sırasında Milli Savunma Bakanlığınca bir temsilci bulundurulabilir.

             Madde 8 – (20/6/1973 tarih ve 1744 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Orman kadastrosunun yapılacağı il ve ilçeler Orman Genel Müdürlüğünün teklifi ve Orman Bakanlığının onayı ile tayin olunur.

             Bu husus; ormanda çalışmaya başlamadan en az bir ay önce radyo ve Resmi Gazete'de, ilgili, il, varsa ilçe merkezlerinde çıkan birer gazetede, gazete çıkmayan yerlerde ise diğer mutad vasıtalarla en az beşer gün ara ile ikişer defa ilan olunur.

             Orman kadastrosu; belde ve köy sınırları esas alınmak suretiyle bu sınırlar dahilinde kalan bütün ormanları kapsayacak şekilde yapılır.

             Orman kadastrosunun başlama tarihi, komisyon başkanlığı tarafından tayin vetespit edilerek çalışılacak belde ve köylerde bunlara bitişik köy ve beldelerde en az bir ay önce bu belde ve köylerin uygun yerlerine asılacak ilan kağıdı ile duyurulur.


483

 

             İlan kağıdının asıldığı tutanakla tevsik edilir.

             Bu ilanda; ekiplerin hangi köy veya beldelerde çalışacakları ormanların içinde ve bitişiğindeki taşınmaz malların sahiplerinin veya kanuni mümessillerinin veya vekillerinin sınırlama sırasında hazır bulunmaları, hazır bulunmadıkları takdirde orman kadastro işlerine yokluklarında devam edileceği açıklanır.

             İlan işlerine ait belgeler dosyasında saklanır.

             Kadastrosu yapılacak ormanların bitişiğinde ve içinde taşınmaz malları olanların, orman sınırlarının tespiti sırasında kendileri veya kanuni mümessilleri veya vekilleri hazır bulunur. İşgal ve faydalandıkları taşınmaz malların sınırlarını ve her nevi belgelerini gösterirler.

             Yerinde yapılan ilana rağmen ilgililerin bulunmamaları sınırlama ve kadastro işini durdurmaz.

             Madde 9 – (20/6/1973 tarih ve 1744 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             İlan işleri tamamlanan belde ve köylerde orman kadastro işleri 7 nci maddenin 1 inci fıkrası esasları dairesinde, orman kadastro komisyonlarının gözetimi ve denetimi altında komisyon başkanlarının görevlendireceği orman kadastro ekipleri tarafından yapılır.

             Kadastrosu yapılacak ormanların sınırları arazi üzerinde belli edilir, hava fotoğraflarına işaretlenir veya ölçülür ve tutanakla tevsik edilir.

             Bu tutanak; sınırlandırılan ormanların işletme şeklini, ihtiva ettikleri ağaç türlerini, mülkiyet ve diğer ayni hakları, sınırda bulunan taşınmaz malların cinsini, maliklerinin ve işgal edenlerin ad ve soyadını, gösterilen; veya verilen belgelerin tarih ve numarası ve kısaca niteliklerini, ilgililer tarafından yapılan itirazları kapsayacak şekilde düzenlenir.

             Tutanaklar her belge veya köy için tutulacak bir tutanak defterine yazılır.Orman kadastro ekip başkanı ve üyeler ile bilirkişiler tarafından imza edilir.

             Orman kadastro ekipleri en az üç üye ile çalışabilir. Oyların eşitliği halinde başkanın katıldığı taraf çoğunluğu kazanmış sayılır.

             Kadastro veya diğer ormancılık hizmetleri için lüzumlu hava fotoğraflarının alımı Orman Bakanlığınca yapılır veya yaptırılır.

             Fotoğrametrik ve yersel ölçme metodlarına ait uygulanacak teknik hususlar yönetmelikte belli edilir.

             Bu ormanların sınır noktaları sabit taş veya beton kazıklarla tespit edilir.

             Madde 10 – (20/6/1973 tarih ve 1744 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Sınırlaması bitirilen köy veya belde sahasına ait tutanak, ölçü karneleri fotoğraf ve diğer belgeler bekletilmeden komisyon başkanlığına verilir.

             Komisyon başkanı, yapılan işleri derhal kontrol eder veya komisyon üyelerine kontrol ettirir. Noksan ve yanlışlıklar görürse ilk ekibe tamamlattırır.

             Tamam olduğu anlaşılan tutanak suretleri komisyon başkanlığınca hemen ait olduğu belde veya köylerin münasip yerlerine asılır. Ayrıca ilgili orman idaresine yazı ile bildirilir.

             Asılma tarihi beldelerde belediye encümenlerinin, köylerde ihtiyar kurullarının tasdik edecekleri belgelerle tevsik olunur. Bu belgeler komisyon dosyasında saklanır.

             Bu ilanda; köy veya beldenin sınırları içindeki orman olarak belirtilen yerlerde mülkiyet iddiasında bulunanların ve tutanak münderecatına razı olmayanların askı tarihinden itibaren 30 gün içinde sahip bulundukları her nevi belgelerle birlikte komisyon başkanlığına başvurmaları açıklanır.


484

 

             Komisyonlar bu itirazları belgeler ile birlikte arazi üzerinde incelerler. Kadostro komisyonları, başkan veya vekili ve hukukçu üye bulunmak şartiyle çğunluk ile toplanıp karar verebilir. Oyların eşitliği halinde başkanın bulunduğu taraf ekseriyet teşkil etmiş sayılır.

             Bu kararlar ilgili tutunak defterlerine yazılır ve altı imza edilir. Arazide de gerekli düzeltme yapılır. Komisyonca itirazlı işler için alınan kararlar Komisyon Başkanlığı tarafından bir hafta içinde bu maddenin 3 üncü fıkrası uyarınca ilan olunur.

             Kadastrosu tamamlanan ormanlara ait haritalar teknik esaslar dairesinde düzenledikten sonra kadastro ekip başkanı ve teknik üye tarafından imzalanır. Bu haritalar komisyon başkanlığınca teknik yönden kontrol edilerek tasdik olunur.

             Madde 11 – (20/6/1973 tarih ve 1744 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Orman kadastro ekiplerince düzenlenen tutunakların ve orman kadastro komisyonunca verilen kararların askı suretiyle ilanı ilgililere şahsen yapılan tebliğ hükmündedir. Ancak; ekiplerin sınırlama çalışmaları sırasında, sahibi, kanuni mümessili veya vekili hazır bulunmayan taşınmaz mallar sınırlama tutanağında orman sınırları içinde gösterilmiş ve Komisyon Başkanlığına da 30 günlük süreiçinde itiraz edilmemiş ise, bu gibi taşınmaz malların bilirkişi beyanına göre tutanağa adı yazılan ilgililerine mahkemeye müracaatla itiraz davası açabilecekleri, Komisyon Başkanlığınca Tebligat Kanununda belirtilen eseslar dahilinde tebliğ olunur.

             Tutanak veya kararlarda adı geçmeyen ilgililer ile, ekiplerce düzenlenen tutanaklara Komisyon Başkanlığı nezdinde itirazda bulunmayanlar ilk askı tarihinden, itirazda bulunanlar ikinci askı tarihinden, Tebligat Kanununa göre kendilerine tebligat yapılanlar tebliğ tarihinden itibaren bir yıl içinde görevli ve yetkili adliye mahkemelerine müracaatla itiraz edebilirler. Bu itirazlar her türlü harç ve resimden muaftır. Bu müddet içinde itiraz vuku bulmaz ise komisyon kararı katileşir.

             İlan tutunaklarında ve tebliğ varakasında bu tutanak veya kararlara karşı ne suretle dava açılacağı açıkça gösterilir.

             Kadastrosu yapılıp kesinleşen Devlete ait ormanlar tapu dairelerince hiçbir harç, vergi ve resim alınmaksızın Hazine adına tescil olunur.

             Sınır noktalarındaki taş, beton, kazık ve diğer işaretler Orman Genel Müdürlüğünce korunur ve gereken sahalar dikenli tel içine alınır.

             Madde 12 – (20/6/1973 tarih ve 1744 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Orman Kadastro Komisyonu ve kadastro ekiplerinde bilfiil çalışan Başkan, üye ve teknik elemanlarına verilecek yan ödemelerde bütçe kanunları ile tespit edilen miktarların azamileri üzerinden ödeme yapılır.

             Orman kadastro komisyonları ile kadastro ekipleri için lüzumlu taşıt araçları ve görevlilerin kanuni yollukları ile her türlü giderler Orman Genel Müdürlüğünce temin edilir.

             Orman kadastro işlerinin uygulanmasına ilişkin iş ve işlemler Orman Bakanlığınca Kanunun yayımından itibaren 3 ay içinde hazırlanıp Bakanlar Kurulunca onaylanacak bir yönetmelikte belirtilir.

             Madde 13 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Devlet ormanları içinde veya kenarında bulunup da civarlarındaki ormanlardan geçimlerinin sağlanmasına imkan olmıyan köylerde ve dağınık evlerde oturanlardan.


485

 

             A) Bulundukları yerlerde muhitin icaplarına göre ve muhtelif suretlerle kalkındırılmaları mümkün görülenlere, Ziraat Vekaletinin izni ile Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankasından kalkınma kredisi açılır. Kalkınma kredisi için yirmi yıl müddetle Ziraat Vekaleti bütçesine senelik miktarı 50 milyon liradan aşağı olmamak şartiyle Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankası sermayesine mahsuben ayrıca tahsisat konulur.

             Kalkınma kredisinin miktarı, faiz nispeti, müddeti ve diğer şartları, Ziraat, İktisat ve Ticaret Vekaletleriyle Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankası tarafından müştereken tayin edilir.

             B) Bulundukları yerlerde kalkındırılmasına imkan olmıyacağı anlaşılanların daha müstahsil bir hale getirilmeleri gayesiyle ve kendi istek ve muvafakatleri üzerine başka yere kaldırılmalarına İcra Vekilleri Heyetince karar verilebilir. Bu takdirde bunların bıraktıkları gayrimenkuller orman mefhumuna girer. Bu malların umumi hükümler dairesinde takdir edilecek bedelleri sahiplerine ödenir veya nakil ve yerleştirmeler İskan ve Toprak Kanunları hükümlerine göre yapılır.

             Bu iç iskan işi, Devlet ve Ziraat Vekaletlerince müştereken hazırlanacak ve İcra Vekilleri Heyetince tasdik edilecek plana göre yapılır.

             Madde 17 fıkra üç – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Ormanlarda umumi sıhhat ve emniyet ve menfaat icabı veya estetik ve turistik bakımdan yapılacak her nevi bina ve tesisat ile orman hasılatı işleyeceklerin ve kullanacakların yapacakları bina ve her nevi tesisat için Ziraat Vekaletinden izin alınır.

             Madde 18 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Devlet ormanları hudutları içinde veya dört kilometreye kadar uzaklıkta olan yerlerde her çeşit fabrika kurulması Ziraat Vekaletinin; bir kilometreye kadar olan yerlerde hızar ve şerit kurulması, taş, kireç, kömür, trebentin, katran ve benzeri ocakların kurulması orman idaresinin iznine bağlı olup ruhsatname istihsali ve rüsum hakkındaki ahkam mahfuzdur.

             Madde 19 – (20/6/1973 tarih ve 1744 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Ormanlara her cins hayvan sokulması yasaktır. Ancak; ormancılık tekniğinin imkan verdiği ve hayvanların otlatma suretiyle ormanlara zarar vermeyeceği tespit olunan sahalarda, Devlet ormanlarına hayvan sokulup otlatılmasına izin verilebilir.

             Madde 21 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Devlet ormanlarındaki otlaklara dışarıdan toplu olarak veya sürü halinde hayvan sokulup otlatılması tanzim olunacak planlara göre orman idaresinin iznine bağlıdır.

             Planlar otlak zamanlarından evvel tanzim ve orman müdürlüklerince tasdik olunur.

             Fevkalade hallerde Ziraat Vekaleti Devlet ormanlarına zarar vermiyecek şekilde muvakkat olarak hayvanların ormanlarda otlatılmasına ait tedbirleri alır.

             Bu takdirde orman içinde ve dışındaki köylerin hayvan otlatmalarına müteallik işlere orman bölge şefleriyle veteriner müdürü veya memurunun tanzim edecekleri planlar mahallin en yüksek mülkiye amirleri tarafından tasdik edilerek ilgililere tebliğ olunur.

             Yangın görmüş ormanlarla tohumlama kesimi sahalarında hiçbir suretle hayvan otlatılamaz.


486

 

             Madde 22 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Ziraat Vekaleti, Devlet ormanları içindeki ağaçsız yaylak ve otlaklarıntanzim, tevsi ve ıslahı hususunda gerekli tedbirleri alır.

             Madde 25 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Orman Umum Müdürlüğü; mevki ve haiz olduğu hususiyeti dolayısiyle lüzum göreceği ormanları ve orman rejimine giren sahaları, memleketin ilim hayatının istifadesine tahsis etmek, tabiatı muhafaza etmek, yurdun güzelliğini sağlamak,halkın çeşitli spor ve dinlenme ihtiyaçlarını karşılamak, turistik hareketlere imkan vermek maksadiyle (Milli park) olarak ayırabilir.

             Bu gibi sahaların ayrılma esasları muhafaza ormanları hükümlerine göre tat-bik olunur.

             Madde 26 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Devlet ormanlarından yapılacak istihsal, Ziraat Vekaletince tespit olunacakesasalar dairesinde ve amenajman planlarına göre Devlet tarafından yapılır veya40 ıncı madde hükümleri dairesinde yaptırılabilir.

             Madde 27 fıkra bir – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Devlet ormanlarından kesilecek veya herhangi bir sebeple devrilmiş veya kesilmiş ağaçların dip kütükleriyle tomrukların kimler tarafından numaralanıpdamgalanacağına, ağaç, tomruk, odun, kömür ve diğer her nevi orman mahsullerinin kesim, imal, toplama satış icaplarına göre orman dışında veya koruma bakımındanmahzurlu olmıyan orman içindeki yerlere nakil ve istif etme ve ölçme işlerineve nakliye tezkerelerinin tanzim ve istimaline ait şekil ve esaslar Orman Umum Müdürlüğünce tayin ve tespit olunur.

             Madde 30 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Orman mahsullerinin piyasa satışlarında açık artırma esastır. Açık artırmaya arzedilen orman mahsullerinin miktar ve kalite itibariyle mahalli ihtiyaçlara ve satış icaplarına uygun partiler halinde ayarlanması mecburidir. Ancak:

             Resmi daire ve müessese ve İktisadi Devlet Teşekkülleri ihtiyaçları ilemahrukat ihtiyaçları, lüzum ve fayda görülen veya müstacelen satış yapılmasını icabettiren hallerde pazarlıkla da satış yapılabilir.

             Bu maddede yazılı satışların şartları ve şekilleri İcra Vekilleri Heyetincetespit olunur.

             Madde 31 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Devlet ormanları içinde veya orman hudutlarına köy ortasından ufki hattı müstakim ile on kilometre mesafede bulunan köylülere, köyde barınmalarına mahsus yapacakları ev, ahır, samanlık ve kullanacakları ev ve ziraat aletleri içinonda bir tarife bedeli karşılığında tahammülü müsait olan en yakın Devlet ormanlarından veya istif yerlerinden kerestelik ağaç, tomruk ve yakacak odun verilir.

             Bu yerler halkının cami, köy yolu köprüsü gibi müşterek ihtiyaçları için detarife bedeli alınmaksızın tahammülü müsait olan en yakın Devlet ormanlarından kerestelik ağaç verilir.

             Bu ihtiyaçlar, istiflerden temin edildiği takdirde kesme ve nakil masrafları ayrıca alınır.

             Bu maddede yazılı intifa hükümlerinden istifade eden muhtaç köylülere tahammülü müsait en yakın ormanlardan yayla kulübeleri için de onda bir tarife bedeli ile ağaç verilebilir.


487

 

             Bu maddeye dayanılarak verilen ağaç ve mamulatın başkalarına satılması veya bu yerlerden dışarıya çıkarılması, hibe edilmesi yasaktır.

             Bu emval haczedilemez.

             Bunları kullandıktan sonra haliyle veya yıkarak enkaz halinde satanlar veya devredenler bir daha bu madde hükmünden istifade edemezler.

             Yukarda yazılı ihtiyaçlar için verilen kerestelik, ağaç veya mahrukatın aynı köy halkının bu kabil ihtiyaçlarına devrine orman idaresince izin verilebilir.

             Madde 32 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Ormanların bulundukları ve bu ormanlara bitişik kazalar içindeki muhtaç köylülerle, hududu içinde Devlet ormanı bulunan ve nüfusu 2.500 den aşağı olan muhtaç kasabalar halkına ev, samanlık, ahır gibi zati ihtiyaçları için kesme, taşıma masrafları ve tarife bedeli ödenmek şartiyle tomruk verileceği gibi aynı mıntakalardaki köylerin cami okul ve köy yollarındaki köprülerinin yapılması ve onarılması için de kesme ve taşıma masrafları alındıktan sonra bu ormanların is- tif yerlerinden tomruk verilebilir.

             Bu madde dışında kalan köylerin müşterek ihtiyaçları diğer ormanların istifyerlerinden muhammen satış bedeli üzerinden verilebilir.

             Madde 33 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Hariçten gelecek ve Hükümetçe iskana tabi tutulacak göçmenlerle Hükümetçe memleket içinde bir yerden diğer bir yere nakledilecek ve topluca köy kuracakveya köylerde yerleştirilecek olanlara ve yer sarsıntısı, yangın, heyelan ve sel gibi haller yüzünden felakete uğrıyan köylerde bu yüzden zarar gören muhtaç köylülere; yapacakları ev, ahır, ambar ve samanlık için bir defaya mahsus olmaküzere Ziraat Vekaletince tahammülü müsait en yakın ormanlardan parasız olarakkerestelik ağaç ve istedikleri takdirde mevcut istiflerden yalnız kesme, taşıma, imal masrafları karşılığında tomruk veya kereste verilebilir.

             31 inci maddenin 5, 6 ve 7 inci fıkralarında yazılı hükümler, 32 ve 33 üncümaddeler hakkında da tatbik olunur.

             Madde 34 fıkra iki – (14/4/1982 tarih ve 2655 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Yukarıda nitelikleri belirtilen Orman Köylerini Kalkındırma Kooperatiflerinden, kendilerine ait veya en az yüzde ellibir (% 51) payına ortak oldukları ve Tarım ve Orman Bakanlığınca uygunluğu onaylanmış sanayi kuruluşu bulunanlarınbirim fiyat (vahidi fiyat) usulü ile kesip satış istif yerlerine taşıdıkları kerestelik tomrukların ve sanayi odunlarının ayrı ayrı yüzde yirmibeşine (% 25) kadar, istedikleri takdirde, bu sanayi kuruluşlarında işlenmesi şartıyla, kendi- lerine satış istif yerlerinden maliyet bedeli ile satılır.

             Madde 35 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             31, 32 ve 33 üncü maddelere göre yeniden ev, ahır, ambar ve samanlık yapmak için tomruk ve kereste alanların; bu husustaki talimatnamede tesbit olunacak yapı sistemlerine göre inşaat yapmaları mecburidir.

             Fıkra iki, üç – (9/12/1959 tarih ve 7395 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Bu inşaata sarf edilmek şartiyle köy veya köy birliklerinin veyahut bunların tesis edemedikleri ahvalde eşhasın açacakları tuğla, kiremit, kireç ocakları için orman idaresi tarafından kesme-taşıma masrafları ve tarife bedeli ödenmek şartiyle odun ile bu ocakların iç tesisatı için gerekli tomruk veya kereste de verilir.


488

 

             Köy, köy birlikleri veya eşhas tarafından bu ocakların açılmadığı yerlerde Devlet Orman İşletmesince aynı fondan faydalanılarak ocaklar açılabilir ve istihsal edilen emval maliyet bedeli üzerinden peşin bedelle veya orman idaresin-ce tesbit edilecek şekilde kredi ile aynı haktan istifade edenlere satılabilir.

             Kurulacak bu kabil ocakların müteşebbislerine belirtilecek şartlar dairesinde ve umumi bütçeden Orman Umum Müdürlüğü tarafından ayrılacak fondan ikraz suretiyle yardımda bulunulur. Fonun karşılığı her yıl iki milyon liradan aşağı olmamak üzere Orman Umum Müdürlüğü bütçesine konulur.

             İnşaatını yapı sistemlerine göre yaptırmıyanlardan ve ocaklardan istihsal olunan mamulleri 31, 32 ve 33 üncü maddelerde bahsedilen ihtiyaç erbabından başkalarına satanlardan veya herhangi bir suretle elden çıkaranlardan verilen tomruk, kereste ve odunların rayiç bedellerinin iki misli tahsil olunur.

             Bu maddenin sureti tatbikı hakkında bu Kanunun neşri tarihinden itibaren altı ay içinde Dahiliye, Marif, Nafıa ve Ziraat Vekaletlerince müştereken tanzim ve İcra Vekilleri Heyetince tasdik olunacak bir talimatname yapılır.

             Madde 36 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Zati kerestelik ihtiyaçları her sene orman bölge şefinin de iştirakiyleköy ihtiyar meclisi tarafından ormanın verimi ve isteklilerin ihtiyaçları gözönünde tutularak mahallinde tesbit olunur.

             Verilen ihtiyaç kerestelerini yerinde kullanmayıp da başkasına devredenleri veya satanları köy muhtarı orman idaresine bildirmekle mükelleftir.

             Yakacak ihtiyaçları; bu Kanunun mer'iyete girdiği tarihten itibaren bir sene zarfında köy ihtiyar meclisi ile birlikte ve bir defaya mahsus olmak üzere her hane ve nüfus sayısına göre orman idaresince tesbit edilir. Müteakip senelerdeki değişiklikler köy ihtiyar meclisince orman idaresine bildirilir.

             Madde 37 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Devlet ormanlarından çıkarılan kerestelik, direklik ve mahrukattan başka diğer her nevi orman mahsullerini tayin edilecek mıntaka ve müddetler içinde toplayıp çıkarmaları için 31 inci maddede yazılı yerler halkına tarife bedelini ödemek şartiyle izin verilir.

             Halkın rağbet etmemesi veya iş güçlerinin kafi gelmemesi hallerinde bu mahsuller orman idaresince istihsal olunup satılır.

             Orman idaresince kıymetlendirilemiyen artıklar ile ormana zararlı ağaççıkların ve köklerin orman idaresinin belli edeceği şartlar dahilinde sökülerek vediğer mazı kozalağı, palamut ve tıbbi ve sınai nebatlar gibi mahsulat ile meyvaların toplanarak çıkarılması için isteklilere izin verilebilir.

             Bunları toplıyanlar kim olursa olsun para alınmaz.

             Madde 38 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Orman içinde veya civarındaki köy hükmi şahsiyetleri veya köyler tamamı birkısmı tarafından tasarruf edilmekte iken 4785 sayılı Kanunla Devletleştirilmiş olan ormanlar ile bu kabil köy halkınca 4785 sayılı Kanunun neşrinden önce bekçi tutmak suretiyle veya başka bir şekilde fiilen korunmuş ve faydalanılmış olanormanların her nevi mahsulleri bu köyler halkının zati, müşterek, küçük el sana- yii ve pazar ihtiyacına tahsis olunur.

             Köy hükmi şahsiyetleri tarafından bu ormanların korunmasına devam olunmadığı veya amenajman planları esaslarına ve izin şartlarına riayet edilmediği anlaşıldığı takdirde Ziraat Vekaletince tahsisten vazgeçilebilir.


489

 

             Madde 39 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Devlet ormanlarından yapılacak istihsalden 31 ve 33 üncü maddeler gereğince faydalanan köylülerin sıra ile zati, müşterek, küçük el sanayii ihtiyaçları temin edilmeden piyasaya satış yapılamaz.

             Madde 40 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Devlet ormanlarında kesme, taşıma, toplama, imal, bakım, imar, ağaçlama, yol yapma gibi, orman işleri iş yerindeki veya civarındaki orman işlerinde çalışan köylülere veya tercihan aralarında köy orman kooperatifi kuranlara gördürülür.

             Yapılacak işin, civar köylülerin iş gücünün kafi gelmemesi veya işe ehil olmamaları veya fahiş fiyat istemeleri gibi hallerde, bu işler taahhüt yolu ile yaptırılabilir. Bu işleri yapacaklardan işin mahiyet ve hacmına göre teknik eleman çalıştırmaları istenilir. Ve bu kabil bir taahhüde gireceklerden mali ve fenni ehliyet vesikaları aranır.

             Madde 57 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Yurtta orman sahasını çoğaltmak maksadiyle eski orman sahalarında veya Devlete ait elverişli topraklarda her sene en az 5.000 hektar ağaçlandırma yapılır.

             Orman sevgisini artırmak için köy, kasaba ve şehirler civarında münasip arazi temin edildiği takdirde buralarda da ağaçlandırma yapılır.

             Madde 59 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             57 ve 58 inci maddeler gereğince ağaçlandırılacak sahaların dikimi, bakımı ve muhafazası Orman Umum Müdürlüğünce yapılır.

             Bu işlerde alakalıların yapabilecekleri yardımlardan da istifade edilir. 57nci maddenin ikinci fıkrasında yazılı yerlerdeki ağaçlandırılmış sahalar köy veya belediyelere terk edilir ve bunlar hakkında bu Kanunun hükmi şahsiyeti haiz amme müesseselerine ait ormanlara mütaallik hükümleri tatbik olunur.

             Hakiki şahıslara ait arazinin de ağaçlandırılması, sahipleri tarafından talep edildiği takdirde Orman Umum Müdürlüğünce yapılabilir.

             Bunlar hakkında hususi ormanlara mütaallik hükümler tatbik olunur.

             Madde 60 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Köy ve belediyelerin ve ağaçlandırma yapmak istiyen sair müessese ve teşek-küllerin fidan ihtiyaçlarını karşılamak üzere münasip görülen yerlerde Orman Umum Müdürlüğünce bir yılda en az 1.000 hektarlık sahayı ağaçlandırabilecek or-man fidanlıkları tesis edilir.

             Madde 64 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Ziraat Vekaletinin vereceği ağaçlandırma planı gereğince ve tayin edeceğiağaç nevilerinden bu Kanunun 63 üncü maddesine göre gerek kendi topraklarındave gerekse Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki arazide, yarım hektardan aşağıolmamak şartiyle orman yetiştirecek veya kavak, okaliptüs ve kızılağaç ağaçlıkları tesis edecek hususi şahıslara veya hükmi şahsiyeti haiz teşekküllere Ziraat Vekaletinin izni ile Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankasından kuruluş kredisi açılır. Kuruluş kredisi için 15 yıl müddetle Ziraat Vekaleti bütçesine miktarı 2.500.000 liradan aşağı olmamak şartiyle Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankası sermayesine mahsuben ayrıca tahsisat konulur.

             Orman yetiştireceklere verilecek kuruluş kredisinin miktarı, faiz nispeti, müddeti ve diğer şartları Ziraat, İktisat ve Ticaret Vekaletleriyle Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankasınca müştereken tesbit edilir.


490

 

             Madde 66 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Orman yetiştirecek köy orman kooperatiflerine lüzumlu fidanlar, orman idaresi tarafından ağaçlama sahasına kadar götürülerek bedelsiz verilir ve dikimişi orman teknik memurlarının nezareti altında yapılır. Bu ağaçlama sahaları orman idaresinin daimi nezaret ve kontrolu altında bulundurularak gelişip yetişmesi için lüzumlu tedbirlerin alınması sağlanır.

             Madde 71 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Umumi hükümler dairesinde tazminat talebiyle mahkemeye müracaat haklarımahfuz kalmak üzere yangın söndürülürken sakatlananlara; sakatlık derecesine göre orman idaresince ayrıca 500 liradan 2.000 liraya kadar, ölenlerin ise ailelerine 5.000 lira para verilir. Devlet memuru olup da sakatlanan ve ölenler hak- kında umumi ahkam tatbik olunur. Ayrıca bu memurlar birinci fıkra hükmünden de istifade ederler. İşbu tediyeler mahkemeler tarafından hükmolunacak tazminata mahsup edilemez.

             Yaralanan ve hastalananların hastanelere nakli ve tedavi masrafları orman idaresine aittir. Bunlar Devlet hastanelerinde parasız tedavi edilir.

             Madde 79 fıkra bir – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Orman memurları, orman suçlarına ilişkin delilleri bir zabıt ile tesbit ve nakil vasıtalariyle suç mahsulü malları zapt ve icabında suç işliyenleri yakalamak salahiyetini haizdirler.

             Madde 84 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Orman suçlarından dolayı zaptolunan ağaç, tomruk, kereste ve mahrukat ve sair mahsuller ile cürüm aletleri vazifeli orman memurları tarafından muhafaza edilmek üzere mevcut ise orman depolarına veya en yakın belediye veya köy muhtarına veya muhtarın vekiline, bu da bulunmaz ise ihtiyar meclisi azasından bi-rine makbuz mukabilinde teslim olunur. Bunlardan çürüyecek veya bozulacak olan-larla, muhafazası müşkil ve masraflı bulunanlar, orman idaresinin satış komisyonunca mahallinde veya pazar yerlerinde, ilan edilmek suretiyle derhal satılır. Masraflar çıktıktan sonra geri kalan para emanet olarak bankaya veya orman idaresi veznesine yatırılır.

             Zaptolunan nakil vasıtaları rayiç değerleri nispetinde Kanunen muteber teminat veya muteber müteselsil kefil gösterdikleri takdirde dava neticesinde kadar sahiplerine iade olunur. Teminat veya kefalet vermiyenlere ait nakil vasıtaları hakkında yukarıdaki fıkra hükmü tatbik olunur.

             Ancak, kanunun 108 inci maddesi gereğince müsaderesi icabetmiyen nakil vasıtaları teminat ve kefalet aranmadan sahiplerine iade olunur. Maznun lehine karar verilmesi halinde, zaptedilmiş emval mevcut ise derhal ve satılmış ise bedeli iade olunur.

             Müsaderesine karar verilen mallar, nakil vasıtaları ve cürüm aletleri satılmamış ise satılarak Orman Umum Müdürlüğü hesabına irat kaydedilir.

             Madde 91 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             14 üncü maddenin (A) ve (B) bentleriyle yasak edilen fiillerden kerestelik ağaçları kesenler, 3 aya kadar hapis ve kereste veya tomruğun beher metre küpü için 25 liradan 100 liraya kadar ağır para cezasiyle cezalandırılırlar. Ancak, 20 santimetre kutrundan aşağı olanlar için bu para cezası bir misli arttırılarak  hükmolunur. 14 üncü  maddenin  (A)  ve  (B)  bentleriyle yasak  edilen  fiillerden  kerestelik


491

 

olmayan diğer ağaçları keserek odun veya kömür yapanlar bir aya kadar hapis ve odunun beher kentali için 3 lira, kömürün beher kentali için 15 lira ağır para cezasiyle cezalandırılırlar. Bu suretle verilecek para cezası 10 liradan aşağı olamaz.

             14 üncü maddenin (A) bendinde yazılı, yetişmiş ve yetiştirilmiş fidanlarıkesmek, sökmek, ekim sahalarını bozmak, ağaçları kesmek, boğmak, ağaçlardan yalamuk, pedavra, hartama çıkarmak fiilleri için verilecek cezalar beş misli artı- rılarak hükmolunur.

             14 üncü maddenin (A) ve (B) bentleriyle yasak edilen ve yukardaki fıkralarda yazılı bulunmıyan fiilleri işleyenler 3 aya kadar hapis ve 25 liradan 300 liraya kadar ağır para cezasiyle cezalandırılırlar.

             14 üncü maddenin (C) bendinde yazılı fiilleri işliyenler 10 liradan 100 liraya kadar hafif para cezasiyle cezalandırılırlar.

             Bu Kanunun 14 üncü maddesinin (A) ve (B) bendine muhalif hareket edenler orman sahipleri ise yapılan zararın miktarına göre 3 aya kadar hapis veya 30 liradan 200 liraya kadar ağır para cezasiyle cezalandırılırlar.

             Ancak kendi arazisi dahilinde tohum ekmek veya fidan dikmek suretiyle yetiştirilecek ormanların sahipleri yukarıdaki fıkra hükmüne tabi değildir.

             14 üncü maddedeki suçları, hayvan beslemek için işliyenler hakkında yukarıdaki cezalar bir misli artırılır.

             Madde 92 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Bu Kanunun 16 ncı maddesi gereğince ormanlarda izin almadan açılan maden ocakları idarece kapatılır.

             Suçlular hakkında 500 liradan 2.500 liraya kadar para cezası hükmolunur.

             Başkaca zarar husule gelmiş ise ayrıca tazmin ettirilir. İzinle bu neviocakları açanlar tayin olunacak tedbirlere riayet etmezlerse bu cezanın yarısına hükmolunur. Bu tedbirlere riayet edilinceye kadar ocaklar, orman idaresince işletilmekten menedilir.

             Madde 93 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Bu Kanunun 17 nci maddesinde yasak edilen fiilleri ika edenlerle izne bağlı işleri izinsiz yapanlar bir aydan bir seneye kadar hapis cezasiyle cezalandırılırlar. İşgal ve faydalanma yeniden tarla açmak suretiyle vakı olduğu veya yanmış orman sahasına taallük ettiği takdirde 3 aydan 2 seneye kadar hapis cezasiyle cezalandırılır ve her nevi mahsul ve tesislerin müsaderesine hükmolunur.

             Madde 94 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Bu Kanunun 18 inci maddesinde tayin edilen mesafeler dahilinde yapılması izne bağlı olan fabrika, hızar ve şeritlerle, kireç, kömür, trebentin, katran, sakız ve buna benzer ocakları izinsiz kuranlar 100 liradan 1.000 liraya kadarağır para cezasiyle cezalandırılırlar.

             Bunların işletilmesi de menedilir.

             Madde 95 fıkra bir ve iki –  (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Bu Kanunun 19 uncu maddesine göre her nevi ormanlara izinsiz hayvan sokanlar 2 aya kadar hafif hapis ve ayrıca beher baş kıl keçi ve deve için birer lira, diğer büyük baş hayvanların beheri için 50 şer kuruş, küçük baş hayvanların be-heri için de 25 er kuruş hafif para cezasiyle cezalandırılırlar.

             Bu suretle verilecek para cezası 3 liradan aşağı olamaz.


492

 

             Madde 96 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Bu Kanunun 20 nci maddesinde yazılı hükümlere muhalif hareket edenler 10 liradan 50 liraya kadar hafif para cezası ile cezalandırılırlar.

             Madde 97 fıkra bir – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Devlet çekici ile damgalanan ağaçları keserken bu damgayı orman idaresince tesbit edilen şekilde dip kütükte bırakmıyanlarla damgalı ağaçları, tesbit edilen hadde nazaran daha yüksekten kesenler, kesilen ağaçların miktarı gözönünde bulundurularak 10 liradan 100 liraya kadar hafif para cezası ile cezalandırılırlar.

             Madde 98 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             31, 32, 33 üncü maddeler hükümlerine göre, köylülerin zati ihtiyaçlariyle köymüşterek ihtiyaçları için verilen kereste, kerestelik ağacı veya tomruğu bu işte kullanmayıp da başkasına satanlar veya hibe edenler, veya bunları orman idaresinden izin almadan başka yerlere imal edilmek üzere götürenler bir aya kadar hapis, 50 liraya kadar ağır para cezası ile ve bunları bilerek alanlar 1 aydan 6 aya kadar hapis ve 50 liradan 100 liraya kadar ağır para cezası ile cezalan- dırılırlar ve ayrıca alınmış olan ağaç, kereste veya tomruğun tam tarife üzerinden iki misli bedeli tazminat olarak alınır.

             Madde 99 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             37 nci madde gereğince verilen izinlerde gösterilecek tedbir ve şartlara riayet etmiyenler 10 liradan 100 liraya kadar hafif para cezası ile cezalandırılırlar.

             Madde 100 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             41 inci madde mucibince her çeşit orman mallarını nakliyesiz veya damgasız olarak nakledenler 91 inci madde gereğince cezalandırılırlar.

             Nakliye tezkeresini değiştirmeksizin ağaç, odun, kömür ve sair orman mahsullerini taşıyanların malları kaçak olup olmadığının incelenmesi için 84 üncü maddede gösterilen şekilde alıkonulur. Kaçak olmadığı ve nakliyesinin yenilenmediği tahakkuk ederse alıkonulan mallar derhal taşıyana teslim edilerek nakliyesi verilir.

             Malların kaçak olduğu anlaşılırsa 91 inci madde hükmü tatbik olunur.

             Nakliye tezkeresini değiştirmeden nakliyat yapanlar veya ormandan kesilen ağaçlardan yapılacak tomrukları damgasız olarak orman idaresinin istif yerlerine götürenler 10 liradan 100 liraya kadar hafif para cezası ile cezalandırılırlar.

             Madde 101 fıkra bir ve iki – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Yazılı olarak yapılan tebligat tarihinden itibaren iki yıl içinde 50 nci maddede yazılı işaretlerle ormanların hudutlarını belli etmiyen hususi orman sahipleri 50 liradan 200 liraya kadar hafif para cezası ile cezalandırılırlar.

             Orman sahipleri bu cezanın infazından sonra bir yıl içinde yine bu mükellefiyeti ifa etmezlerse 100 liradan 500 liraya kadar ağır para cezası ile cezalandırılırlar.

             Madde 102 fıkra bir – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             51 inci madde gereğince tanzim, kabul ve tasdik olunan orman amenajman planlarında; ormanın imarı, geliştirilmesi, ağaçlandırma yapılması, hastalık ve haşerelerle mücadele edilmesi gibi yapılmasına lüzum gösterilen işleri plandairesinde ve verilen müddet içinde yapmıyan ve gerekli tedbirleri almıyan orman sahiplerinden 30 liradan 300 liraya kadar hafif para cezası alınır.


493

 

             Madde 103 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             67 nci madde hükümlerine muhalif hareket edenler 30 liradan 100 liraya kadar, Devlete veya her kime ait olursa olsun yeniden orman yetiştirmek üzere işlenen sahalarda tohum veya fidanlara her hangi bir şekilde veya hayvan sokulması veya girmesi suretiyle zarara sebebiyet verenler, 50 liradan 200 liraya kadarhafif para cezası ile cezalandırılırlar.

             Madde 104 fıkra bir – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             68 inci maddedeki mecburiyete riayet etmeyenler 1 aya kadar hapis cezası ile cezalandırılırlar.

             Madde 105 fıkra bir ve iki – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             69 uncu maddeye göre ormanlarda vukua gelecek yangınları söndürmek için, salahiyetli memurlar ve orman teşkilatı tarafından yangın mahalline gitmeleri emrolunmasına veya mahalli mütat vasıtalarla ilan edilmesine rağmen orman yangını söndürmeye gitmekten imtina edenler veya gidipte çalışmıyanlar ve verilen işi yapmıyanlar hakkında vali ve kaymakamlar tarafından 25 liradan 50 liraya kadar hafif para cezası verilir.

             Ancak, bu cezaya tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde alakalılarca mahalli sulh ceza mahkemesine itirazda bulunulabilir. Bu itiraz, evrak üzerinde tetkik edilebilir.

             Madde 107 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             74 üncü maddede gösterilen tedbirlere riayet etmiyenlerden 10 liradan 50 liraya kadar hafif para cezası alınır.

             Madde 108 fıkra bir ve iki – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Bu Kanunun hükümlerine göre müsaderesine hükmolunacak orman mallarının kanunsuz olarak kesildiğini, taşındığını veya toplandığını bildiği halde satınalanlar, taşıyanlar, biçenler, işliyenler, kabul edenler, kullananlar veya gizliyenler 3 aya kadar hapis ve 50 liradan 200 liraya kadar ağır para cezasiyle cezalandırılırlar.

             Birinci fıkrada yazılı fiillerin; ticarethane sahibi olsun olmasın bilümum haşep madde ticaretiyle iştigal eden kimseler tarafından ikar halinde, 1 seneden 5 seneye kadar hapis ve 1.000 liradan 10.000 liraya kadar ağır para cezasiyle cezalandırılırlar.

             Madde 109 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Ağaçlara vurulan resmi damga ve numaraları bozanlar ve orman hudutlarındaki taksimata mahsus işaretleri ve levhaları kaldıranlar, belirsiz hale getirenler, yerlerini değiştirenler 2 aya kadar hafif hapis ve 10 liradan 50 liraya kadarhafif para cezasiyle cezalandırılırlar.

             Madde 112 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Bu Kanunda yasak edilen fiillerin ikar yüzünden husule gelen zarar için talep halinde ayrıca tazminata da hükmolunur.

             Madde 113 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Bu Kanunla yasak edilen fiilin, ağaç kesilmesine taallüku halinde, ağaç müsadere edilmiş olsa dahi talep halinde hükmolunacak tazminat mahalli rayice göre hesaplanır.


494

 

             Madde 114 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Her türlü orman suçları ile bir dekardan fazla tahribolunan veya yakılan sahalar için bu Kanunda yazılı tazminattan başka ayrıca beher dekar için 200 lira hesabiyle ağaçlandırma masrafına da hükmolunur.

             Madde 115 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Devlet ormanlarının toprağı ile birlikte şahıslara veya müesseselere devir ve temliki bir kanun ile olur. Devlet ormanları üzerinde her hangi bir şekilde irtifak hakkı tesisi Maliyeve Ziraat Vekaletinin tasvibine bağlıdır.

             Madde 116 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Bu Kanunun 1 inci maddesinde orman sayılmıyan yerlerdeki ağaç ve ağaççıklarlardan sahipleri aşağıda yazılı şekillerde faydalanırlar:

             A) (E) fıkrasındaki ağaç ve ağaççıkları sahipleri her türlü zati ihtiyaçları ve pazar satışları için hiçbir kayıt ve şarta tabi olmadan kesip nakledebilirler.

             B) (D, F, G) fıkralarında yazılı yerlerde bulunan ağaç ve ağaççıkları sahipleri kendi zati ihtiyaçları için hiçbir kayıt ve şarta tabi olmadan kesip kullanabilirler.

             C) (D, F, G) fıkralarında yazılı yerlerde bulunan ağaç ve ağaççıkların pazar yerlerine nakledilebilmesi ve satılabilmesi yalnız damga ve nakliye muamelesinetabi olup bu muamelelerin ne suret ve şekilde yapılacağı Ziraat Vekaletince tesbit olunur.

             D) Birinci maddenin (G) fıkrasındaki ağaç ve ağaççıklardan kesim yapacaklar, kesim yapmadan önce en yakın orman bölge şefliğine müracaatla kesecekleri ağaçları göstererek damgalattırırlar.

             Bölge şefliği bu müracaatları azami bir ay zarfında intaca mecburdur.

             Bu hükme muhalif hareket edenler bu Kanunun 109 uncu maddesine göre cezalandırılmakla beraber emval müsadere olunur.

             Ek Madde 1 – (19/7/1971 tarih ve 1444 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Bu Kanunun kapsamına giren suçlardan dolayı açılmış olup, Orman İdaresince müdahil sıfatiyle ve avukat marifetiyle takibedilen ceza davalarında idare lehine takdir edilecek maktu vekalet ücreti, davanın görüldüğü mahkemeye göreavukatlık ücret tarifelerinde yazılı asgari ücret miktarının onda biridir.

             Ek Madde 3 bent (A) alt bent (C) – (5/6/1975 tarih ve 1906 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             c) 6831 sayılı Orman Kanununun 17 ve 115 nci maddeleri uyarınca verilecekizin ve irtifak haklarına dayanılarak Devlet, il belediye veya köy tüzel kişilikleriyle özel hukuk tüzel kişiliklerince yapılacak, kar gayesi bulunmayan, kamu tesisleri dışındaki her türlü tesisin proje toplam bedelinden orman sahası- na isabet eden kısmının % 3 ü oranında alınacak hisseden;

             Geçici Madde 1 – (20/6/1973 tarih ve 1744 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             1) Ormanların Kadastrosunun ikmal ve kesinleşmesine kadar bu Kanunun birinci maddesi tatbikatından çıkacak ihtilaflarda bir yerin orman sayılıp sayılmayacağı hususunda Orman Bakanlığının gerekçeli mütalaası alınır.

             Ancak mahkeme bu mütalaa ile bağlı değildir.


495

 

             Geçici Madde 6 – (20/6/1973 tarih ve 1744 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Bu Kanunun 64 üncü maddesindeki kuruluş kredisi için 15 yıl müddetle Tarım Bakanlığı Bütçesine miktarı 2.500.000 liradan aşağı olmamak şartiyle Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankası sermayesine mahsuben ayrıca konulan tahsisatın,1974 mali yılından itibaren 15 yıl müddetle Orman Bakanlığı Bütçesine miktarı her yıl 5.000.000 liradan aşağı olmamak şartiyle Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankasısermayesine mahsuben konulmasına devam olunur.

             7 - 5/6/1986 tarih ve 3302 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri: (Madde numaraları: 2,7,8,9,10,11,57,62, Geçici 2)

             Madde 2 – (23/9/1983 tarih ve 2896 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Aşağıda belirtilen durum ve şartlara uyan yerler; Devlet eliyle ihya edilerek kısmen veya tamamen orman içi köyler halkının yerleştirilmesi veya bu amaçla değerlendirilmesi maksadıyla, orman sınırları dışına çıkarılır.

             A) Orman olarak muhafazasında bilim ve fen bakımından hiçbir yarar görülmeyen, aksine tarım alanlarına dönüştürülmesinde kesin yarar olduğu tesbit edilen yerler.

             B) 31/12/1981 tarihinden önce bilim ve fen bakımından orman niteliğini tam olarak kaybetmiş yerlerden;su ve toprak rejimine zarar vermeyen, orman bütünlüğünü bozmayan, tarla, bağ, bahçe, meyvelik, zeytinlik, fındıklık, fıstıklık (Antepfıstığı) gibi çeşitli tarım alanları veya otlak, kışlak, yaylak gibi hayvancılıkta kullanılmasında yarar olduğu tespit edilen araziler ile şehir, kasaba ve köy yapılarının toplu olarak bulunduğu yerleşim sahaları,

             Bu yerler dışında, orman sınırlarında hiçbir surette daraltma yapılamaz.

             Orman sınırları dışına çıkarılan yerler, Devlet ormanı ise Hazine adına, hükmi şahsiyeti haiz amme müesseselerine ait orman ise bu müesseseler adına, hususi orman ise sahipleri adına tescil edilir.

             Orman sınırları dışına çıkarma iş ve işlemleri yönetmeliğinde belirtilen esaslar dahilinde orman kadastro komisyonlarınca yapılır. Bu işlemler; Orman Genel Müdürlüğü ve Maliye Bakanlığının mahalli birimlerine komisyonlarca yazılıolarak bildirilir ve mahallinde askı suretiyle ilan edilir. Bu bildirim ve ilandan itibaren altmış gün içinde taşınmazın bulunduğu yer adliye mahkemesinde Tarım ve Orman Bakanlığı ile varsa bu işlemden lehine hak doğmuş kişiler aleyhineiptal davası açılabilir. İptal davası kişiler tarafından açıldığı takdirde husumet Tarım ve Orman Bakanlığı ile birlikte Orman Genel Müdürlüğüne de tevcih olunur.

             İlk defa yapılacak orman kadastrosunda, orman sınırları dışına çıkarma işlemi, sınırlama ile birlikte yapılır.

             Bu madde hükümleri, yanan orman sahalarında hiçbir surette; muhafaza ormanı, milli park olarak ayrılan, izin ve irtifak hakkı tesis edilen ormanlarda ve 3üncü madde ile orman rejimi içine alınan yerlerde ise niteliklerinin devamı sü-resince uygulanmaz.

             Madde 7 – (23/9/1983 tarih ve 2896 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Devlet ormanları ile evvelce sınırlama yapılmış olup da herhangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların, hükmi şahsiyeti haiz amme müesseselerine ait ormanların ve hususi ormanların kadastrosu ve bu ormanların içinde ve bitişiğinde bulunan her çeşit taşınmaz malların ormanlarla müşterek sınırlarının tayin ve tespiti, orman kadastro komisyonları tarafından yapılır.


496

 

             Orman kadastro komisyonları; Tarım ve Orman Bakanlığınca atanacak orman kadastro işlerinde çalışmış ve bu Bakanlıkta veya bağlı kuruluşlarında en az onyıl hizmet görmüş bir orman yüksek mühendisi veya orman mühendisinin başkanlığında; bir orman yüksek mühendisi veya orman mühendisi veya bunların bulunmaması halinde en az on yıl hizmet görmüş orman teknikeri üye, bir ziraat yüksek mühen- disi veya ziraat mühendisi veya bunların bulunmaması halinde en az on yıl hizmet görmüş ziraat teknisyeni üye ile beldelerde belediye encümenince, köylerde köy ihtiyar heyetince seçilecek bir üyeden kurulur.

             Komisyon başkanının yokluğu halinde yüksek mühendis veya mühendis olan ormancı üye başkana vekalet eder. Komisyonlar en az üç üye ile de çalışabilir. Oyların eşitliği halinde başkanın katıldığı taraf çoğunluğu kazanmış olur. Başkana vekalet eden üyenin oyu daima tek oy sayılır.

             Komisyon emrine gerektiği kadar teknik eleman ve memur verilir.

             Komisyonlar, arazideki çalışmaları sırasında beldelerde belediye encümeni, köylerde ihtiyar heyetleri tarafından seçilecek bilirkişilerin bilgilerinden deyararlanırlar. Bunların gelememeleri halinde, komisyonlar gerekli gördükleri takdirde resen bilirkişi seçebilirler.

             Yasak bölgelerdeki ormanların kadastrosu sırasında Milli Savunma Bakanlığınca bir temsilci bulundurulabilir.

             Madde 8 – (23/9/1983 tarih ve 2896sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Orman kadastrosunun yapılacağı il ve ilçeler Orman Genel Müdürlüğünün teklifi, Tarım ve Orman Bakanlığının onayı ile belirlenir.

             Bu husus; ormanda çalışmaya başlamadan en az iki ay önce Radyo ve Resmi Gazete'de, ilgili il ve varsa ilçe merkezlerinde çıkan birer günlük gazetede, gazete çıkmayan yerlerde ise diğer mutat vasıtalarla en az beşer gün ara ile iki-şer defa ilan olunur.

             İlanın birer örneği, mahallin en büyük mal memurluğuna, tapulama müdürlüğüne, tapu idaresine ve Vakıflar idaresine imza karşılığı verilir. İlgili beldeveya köyün daha evvel tapulaması yapılmış ise buna ait kayıt, belge ve planlar istenir.

             Orman kadastrosu; belde ve köy sınırları esas alınmak suretiyle bu sınırlar dahilinde kalan bütün ormanları kapsayacak şekilde yapılır.

             Orman kadastrosunun başlama tarihi, komisyon başkanlığı tarafından tayin vetespit edilerek, en az bir ay önce çalışılacak belde ve köylerle bunlara bitişik belde ve köylerin uygun yerlerine asılacak ilan kağıdı ile ilgililere duyurulurve durum bir tutanakla tespit edilir.

             Bu ilanda, komisyonların hangi köy veya beldelerdeçalışacakları, ormanların içinde ve bitişiğindeki taşınmaz malların sahiplerinin veya kanuni mümessillerinin veya vekillerinin sınırlama sırasında hazır bulunmaları ve hazır bulun-madıkları takdirde orman kadastro işlerine yokluklarında devam edileceği açıklanır.

             İlan işlerine ait belgeler dosyasında saklanır.

             Kadastrosu yapılacak ormanların bitişiğinde ve içinde taşınmaz malları olanların, orman sınırlarının tespiti sırasında kendileri veya kanuni mümessilleri veya vekilleri hazır bulunur. İşgal ettikleri ve faydalandıkları taşınmaz malla- rın sınırlarını ve her nevi belgelerini gösterirler.

             Yerinde yapılan ilana rağmen ilgililerin bulunmamaları, sınırlama ve kadastro işini durdurmaz.


497

 

             Madde 9 fıkra üç – (23/9/1983 tarih ve 2896 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Tutanaklar; her belde ve köy için tutulacak bin tutanak defterine yazılır ve orman kadastro komisyon başkanı, üyeler ve bilirkişiler ve hazır bulundukları takdirde orman içinde veya bitişiğinde taşınmaz mal sahibi olanlar ile işgal edenler veya kanuni mümessilleri veya vekilleri tarafından imza edilir.

             Madde 10 fıkra bir – (23/9/183 tarih ve 2896 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Sınırlandırılması bitirilen belde ve köye ait tutanak suretleri komisyon başkanlığınca ait olduğu belde ve köylerin uygun yerlerine asılmak suretiyle ilan edilir. Ayrıca, tutanak örnekleri ilgili orman işletme müdürlüğüne ve Maliye Bakanlığının mahalli kuruluşuna aynı gün bir yazı ile gönderilir.

             Madde 11 – (23/9/1983 tarih ve 2896 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Orman kadastro komisyonlarınca düzenlenen tutanakların askı suretiyle ilanı, ilgililere şahsen yapılan tebliğ hükmündedir. Tutanak ve kararlara karşı hak sahipleri askı tarihinden itibaren bir yıl içinde görevli ve yetkili adliye mahkemelerine müracaatla sınırlamaya itiraz edebilirler. Bu müddet içinde itirazolmaz ise komisyon kararları kesirleşir.

             İlan tutanaklarında, bu tutanak ve kararlara karşı ne suretle dava açılacağı açıkca belirtilir.

             Sınırlamaya itiraz davaları her türlü harç ve resimden muaftır.

             Gerçek ve tüzelkişiler tarafından açılacak itiraz davalarında hasım, Orman Genel Müdürlüğüdür. Orman Genel Müdürlüğünce açılacak itiraz davalarında ise hasım, tutanakta ismi geçen kişilerdir. Bu kişilerin itiraz konusu yeri başkalarına temlik etmiş, ölmüş veya gaipliğine karar verilmiş olmaları halinde temlik, ölüm ve gaiplik tarihine bakılmaksızın itiraz davası sonuçlandırılır.

             İtiraza konu yer için tutanakta kişi adı yazılmamışsa itiraz davası hasımsız açılır. Hasımsız açılan davalarda mahkemeler üç ay içinde ilgililerin davaya katılmaları için gerekli ilanı yaparlar.

             Kadastrosu yapılıp kesinleşen Devlete ait ormanlar, tapu dairelerince hiçbir harç, vergi ve resim alınmaksızın Hazine adına tapuya tescil olunur.

             Sınır noktalarındaki taş, beton kazık ve diğer işaretler, Orman Genel Müdürlüğünce korunur ve gereken sahalar dikenli tel içine alınır.

             Madde 57 – (23/9/1983 tarih ve 2896 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Yurtta orman sahasını çoğaltmak maksadıyla, orman sınırları içinde yangın ve çeşitli nedenlerle meydana gelmiş olan açıklıklarda, verimsiz, vasıfları bozulmuş orman alanlarında, Devlete ait olup yetişme yeri şartları elverişli olan ve ekonomik icapların gerektirdiği yerlerde orman idaresince ağaçlandırmalar yapılır.

             Orman ve ağaç sevgisini artırmak için köy, kasaba ve şehirler civarında Devlete veya diğer kamu tüzel kişilerine ait arazilerde de gerekli şartlar bulunduğu ve ilgili kuruluşların talebi olduğu veya muvafakatları alındığı takdirde, örnek nitelikte olmak ve bu kuruluşlarca korunup bakılmak şartı ile orman idaresince ağaçlandırmalar yapılabilir.

             Orman Genel Müdürlüğünce uygun görülecek Devlet orman açıklıklarında ağaçlandırma  yapmak  isteyen,  tercihan  bu  Kanunun  34  üncü maddesinde nitelikleri


498

 

belirtilen orman köylerini kalkındırma kooperatiflerine ve diğer kişilere, orman idaresince yapılacak ağaçlandırma planına göre Tarım ve Orman Bakanlığınca izin  verilebilir. Bu yerler için lüzumlu fidan ile ağaçlandırma planları ve ağaçlandırma bilgisine ait her türlü yardımlar parasız yapılabilir. Ağaçlanansahayı orman halinde koruyup idame ettirmeyenlerden izin hakları geri alınır.Bu yerlerde herhangi bir bina ve tesis kurulamaz. Mülkiyeti Hazinede kalmak ve devam etmek üzere bu ağaçlandırma sonucu meydana gelecek orman örtüsünden faydalanma hakkında bu Kanunun dördüncü faslında yer alan hususi ormanlara müteal-lik hükümler uygulanır. Bu maddenin uygulanma usul ve esasları Tarım ve Orman Bakanlığınca hazırlanıp yürürlüğe konulacak yönetmelikte gösterilir.

             Madde 62 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Ağaç sevgisini yurtta yaymak, kökleştirmek için filim göstermek, afiş ve broşürler neşretmek suretiyle Orman Umum Müdürlüğünce propoganda yapılması vebütün ilk ve orta mektep talebeleriyle askerlere ağaçların faydaları hakkındadersler okutturulması, bahçeleri müsait ise mektep ve kışlalarda veya civarındabu maksat için tahsis edilecek sahalarda her yıl ağaç diktirilmesi ve bunların korunması için Ziraat Vekaletiyle birlikte Milli Müdafaa ve Maarif Vekaletleriyle Başvekalete bağlı alakalı umum müdürlükler bir program hazırlayıp tatbik ederler.

             Geçici Madde 2 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Orman Umum Müdürlüğünün elinde bulunan fabrika ve imalathanelerle sair binave tesislerden amme hizmetleri bakımından satışında veya kiralanmasında mahzur görülmiyenler, İcra Vekilleri Heyetince tayin edilecek esaslar dairesinde hususi teşebbüse satış suretiyle intikal ettirilebilir veya kiralanabilir.

             8 - 28/5/1987 tarih ve 3373 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri: (Madde numaraları: 1,6,7,11,17,31,32, 34,52,64,71,116)

             Madde 1 bent F ve G – (23/9/1983 tarih ve 2896 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             F) Orman sınırları içinde veya bitişiğinde geçerli tapu kaydına dayanarak, orman sınırları veya bitişik alanlar dışında ise tapu kaydı veya diğer tasarruf belgeleri ile özel mülkiyette bulunan ve tarım arazisi olarak kullanılan, dağınık veya yer yer küme ve sıra halindeki her nevi ağaç ve ağaçcıklarla örtülü sahipli yerler,

             G) Devlet ormanlarına bitişik olmayan, geçerli tapu ile sahipli arazi üze- rindeki yüzölçümü üç hektardan yukarı bulunmıyan her nevi ağaç ve ağaçcıklarla örtülü yerler,

             Madde 6 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Devlet ormanlarına ait her çeşit işler Ziraat Vekaletine bağlı Orman UmumMüdürlüğü tarafından yapılır.Devletten başkasına ait olan bütün ormanlar, bu kanun hükümleri dairesinde Orman Umum Müdürlüğünün murakabesine tabidir.

             Madde 7 fıkra bir – (5/6/1986 tarih ve 3302 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Devlet ormanları ile evvelce sınırlaması yapılmış olup da herhangi bir şekilde orman sınırları dışında kalmış ormanların, hükmi şahsiyeti haiz amme müesseselerine ait ormanların ve hususi ormanların orman kadastrosu ve bu ormanların içinde ve bitişiğinde bulunan her çeşit taşınmaz malların ormanlarla  müşterek  sınırlarının  tayin  ve  tespiti  ile,  bu  Kanunun  2  nci  maddesinde  yer alan orman


499

 

sınırları dışına çıkarma iş ve işlemleri orman kadastro komisyonları tarafından yapılır.

             Madde 11 fıkra 1 – (5/6/1986 tarih ve 3302 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Orman kadastro komisyonlarınca düzenlenen tutanakların askı sureti ile ilanı, ilgililere şahsen yapılan tebliğ hükmündedir. Tutanak ve kararlara karşı askı tarihinden itibaren altı ay içinde görevli ve yetkili adliye mahkemelerinemüracaatla sınırlamaya ve bu Kanunun 2 nci maddesine göre orman sınırları dışına çıkarma işlemlerine Tarım Orman ve Köyişleri Bakanlığı ile hak sahibi gerçek vetüzelkişiler itiraz edebilir. Bu müddet içinde itiraz olmaz ise komisyon kararla- rı kesinleşir.

             Madde 17 fıkra üç – (23/9/1983 tarih ve 2896 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Turizm bölge, alan ve merkezleri dışında kalan Devlet ormanlarında; kamu yararına olan her türlü bina ve tesisler ile orman ürünlerini işleyeceklerin yapacakları bina ve tesisler için gerçek ve tüzelkişilere Maliye Bakanlığının görüşü alınarak Tarım ve Orman Bakanlığınca, intifa için kullanım bedeli karşılığında izin verilebilir. Bu izin üzerine tesis edilecek intifa hakkı süresi kırkdokuz yılı geçemez. Bu süre sonunda bütün bina ve tesisler bedelsiz ve eksiksizolarak Hazineye devredilir. Ancak, işletmelerin başarılı olduğu, konusuyla ilgili bakanlıkça belgelenen hak sahiplerinin intifa hakkı Tarım ve Orman Bakanlığınca; yer, bina ve tesislerin rayiç değeri üzerinden belirlenecek yıllık bedelle doksandokuz seneye kadar uzatılabilir. Bu durumda Hazineye devir işlemi buuzatma sonunda yapılır. Bu suretle yapılmasına izin verilen bina ve tesislerin amaç dışı kullanılması yasaktır.

             Madde 31 – (23/9/1983 tarih ve 2896 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Mülki hudutları içinde verimi yeterli Devlet ormanı bulunan köylerde, köy nüfusuna kayıtlı ve köyde devamlı oturan ihtiyaç sahibi aile reislerine, köyde barınmaları için yapacakları, ev, ahır, samanlık ve ambar ile köy halkının müşterek ihtiyacı olan ve masrafları köy bütçesinden karşılanan okul, cami ve köy yolu köprüsü, köy konağı inşaatları için yapacak emval, bu ormanların verim gücü nispetinde ve üretilen emvalin cins ve nevi dikkate alınarak, yine bu ormanlara ait istif veya satış istif yerlerinden tarife bedeli ile kesme, taşıma ve istif masrafları alınmak suretiyle bir defaya mahsus olmak üzere, bunlarıngerekli tamiratı için ise, en yakın istif veya satış istif yerinden maliyetbedeli ile verilir. Yeni ev ihtiyacının verildiği tarihten itibaren en az on yıl, tamir ihtiyacının verildiği tarihten itibaren ise en az beş yıl geçmedikçe, tekrar tamir için ihtiyaç verilemez.

             Bu yerler halkının ihtiyaçları, yakacak odun verimi bulunan bu ormanlardan verim gücü nispetinde tarife bedeli ile her yıl karşılanır. Yakacak ihtiyaçlarının bu ormanlara ait istif veya satış istif yerlerinden karşılanması halinde kesme, taşıma ve istif masrafları ayrıca alınır.

             Mülki hudutları içinde verimi yeterli Devlet ormanı bulunmasına rağmen yapacağı elverişli emval üretilmemesi veya amenajman planları kesim düzeni gereğiolarak bu ormanlardan her sene üretim yapılmaması halinde zati yapacak, yakacakve müşterek ihtiyaçları birinci ve ikinci fıkralardaki esaslar ve nispetler dahilinde, aynı plan ünitesindeki (seri) ormanlardan üretilen emvalden karşılanabilir.

             Bu maddeye göre verilen yapacak ve yakacak emvalin yerinde kullanılmayıp her ne suretle olursa olsun elden çıkarılması, gayesi dışında kullanılması, orman idaresinden izin almadan imal edilmek gayesiyle de olsa başka yere götürülmesi, kullandıktan sonra sökerek veya yıkarak enkaz halinde köy hudutları dışına elden çıkarılması, bunların her ne suretle olursa olsun alınması veya satılması yasaktır.


500

 

             Bu yasaklara uymayanlar, bir daha bu madde hükmünden istifade edemezler.

             Bu madde hükümlerine göre verilen yapacak ile bunların enkazı ve yakacak, emval haczedilemez.

             Yukarıda yazılı ihtiyaçlar için verilen yapacak ve yakacak emvalin, aynı köy halkının bu gibi ihtiyaçlarına devredilmesine orman idaresine izin verilebilir.

             Madde 32 – (23/9/1983 tarih ve 2896 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Mülki hudutları içinde verimi yeterli olmayan Devlet ormanı bulunan köylerde; köy nüfusuna kayıtlı ve köyde devamlı oturan köylülerle, hudutları içinde verimi yeterli Devlet ormanı bulunan ve nüfusu 2 500'den aşağı kasabaların muhtaç halkına kendi ihtiyaçlarına sarf edilmek şartıyla, yapacakları ev, ahır, samanlık ve ambar ihtiyaçlarıyla; masrafları köy veya belediye bütçesinden karşı-lanan okul, cami, köy yolu köprüsü ve köy konağı ihtiyaçları için, en yakın is-tif veya satış istif yerlerinden maliyet bedeli ile bir defaya mahsus yapacakemval verilebilir. Bu yerler halkının yakacak odun ihtiyaçları her yıl en yakın istif veya satış istif yerlerinden maliyet bedeli ile karşılanabilir.

             31 inci ve 32 nci maddeler kapsamına giren yerlerde oturup da bu maddelerden istifade edemeyenlerin ihtiyaçları, piyasa satış bedeli ile istif veya satış istif yerlerinden karşılanabilir.

             31 inci maddenin 4, 5 ve 6 ncı fıkralarındaki hükümler, bu madde hakkında da tatbik olunur.

             Madde 34 – (14/4/1982 tarih ve 2655 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Sınırları içinde Devlet ormanı bulunan köy ve kasabalarda o yer nüfusuna kayıtlı olarak ikamet eden gerçek kişilerin veya sınırları içinde Devlet ormanı bulunan köy ve kasabaların herbirinde hane adedinin çoğunluğu tarafından kurulan Orman Köylerini Kalkındırma Kooperatiflerinin baltalık ormanlarından birim fiyat (vahidi fiyat) usulü ile kesip satış istif yerlerine taşıdıkları yakacak odunların yüzde seksenine (% 80) kadarı idarece tayin edilecek süre içinde, istedikleri takdirde kendilerine maliyet bedeli üzerinden verilir. Ancak, bu oran Tarım ve Orman Bakanlığınca taşıtma ve depolama imkanı olmayan bölge de bölgelerde yüzde (% 100) kadar artırılabilir.

             (23/9/1983 tarih ve 2896 sayılı Kanunun hükmüdür.) Yukarıda nitelikleri belirtilen orman köylerini kalkındırma kooperatiflerinden, kendilerine ait veya en az yüzde ellibir (% 51) payına ortak oldukları ve Tarım ve Orman Bakanlığıncauygunluğu onaylanmış sanayi kuruluşu bulunanların birim fiyat (vahidi fiyat) usulü ile kesip satış istif yerlerine taşıdıkları kerestelik tomrukların ve sanayi odunlarının ayrı ayrı yüzde yirmibeşine (% 25) kadar, istedikleri takdirdebu sanayi kuruluşlarında işlenmesi şartıyla, kendilerine satış istif yerlerinden maliyet bedeli ile satılır. Uygun sanayi tesisine sahip olmamaları nedeniyle yüzde yirmibeş (% 25) oranındaki kerestelik tomruk ve sanayi odunu hakkında yararlanamayan kooperatiflerle, bu nitelikte sanayi tesisine sahip olup da belirtilen hakkını mal olarak almak istemeyen kooperatiflere birim fiyat (vahidi fiyat) usulü ile kesip satış istif yerlerine taşıdıkları kerestelik tomruk vesanayi odunlarının ayrı ayrı yüzde yirmibeşine (% 25) kadarı için, ilgili ormanişletmesinin işin bittiği yıl içerisindeki, kerestelik tomruk ve sanayi odunlarına ait açık artırmalı satışlar genel ortalaması ile maliyet bedelleri genel ortalaması arasındaki fark, orman idaresince ertesi yılın en geç Nisan ayı içinde nakden ödenir.


501

 

             Devlet ormanlarında üretim işlerinde çalışan tüm gerçek ve tüzelkişilerce kesilip satış istif yerlerine taşınması neticesinde ortaya çıkan yapacak veyakacak ürün istihkakı (hakediş bedeli), yüzde iki (% 2) fazlasıyla istihkak sahiplerine orman idaresince ödenir.

             Yukarıdaki fıkralarda yazılı haklardan yararlanabilmek için kesme ve taşıma işinin birim fiyat (vahidi fiyat) kararı ve şartnamedeki süreler ve esaslara uygun olarak yapılması şarttır.

             Madde 52 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Hususi ormanlar 500 hektardan küçük parçalar teşkil edecek şekilde parçalanıp ahara, temlik ve mirasçılar arasında taksim olunamaz.

             Ekim ve dikim suretiyle yetiştirilecek ormanlar ihtiva ettikleri ağaç cinsleri ne olursa olsun yukardaki fıkra hükmüne tabi tutulmaz.

             Hususi ormanlar orman idaresince mahalli tapu idarelerine bildirilir.

             Ek fıkra – (5/6/1986 tarih ve 3302 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Şehir, kasaba ve köy yapılarının toplu olarak bulunduğu yerlerdeki özel orman alanlarında ifraz yapılmamak ve yatay alanın % 6'sını geçmemek kaydıyla inşaat yapılabilir. İnşaatların yapılmasında orman alanlarının tabii vasıflarının korunmalarına özen gösterilir.

             Madde 64 – (23/9/1983 tarih ve 2896 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Tarım ve Orman Bakanlığının vereceği ağaçlandırma planı gereğince ve tayin edeceği ağaç türlerinden bu Kanunun 63 üncü maddesine göre gerek kendi topraklarında ve gerekse Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki arazide veya Orman Genel Müdürlüğünce uygun görülecek Devlet ormanı açıklarında bir hektardan aşağı olmamak şartıyla orman yetiştirecek veya kavak, okaliptüs, kızılağaç ve ibreli ağaçlıkları tesis edecek gerçek veya özel hukuk tüzelkişilere, Tarım ve Orman Bakanlığının izni ile Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankasınca kuruluş kredisi verilir.

             Orman yetiştireceklere verilecek kuruluş kredisinin miktarı, faiz nispeti, müddeti ve diğer şartları Tarım ve Orman Bakanlığı, Maliye Bakanlığı ve Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankasınca müştereken tespit edilir.

             Madde 71 fıkra bir – (23/9/1983 tarih ve 2896 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Genel hükümlere göre tazminat talebiyle mahkemeye müracaat hakları mahfuz kalmak üzere, yangın söndürülürken sakatlananlara, sakatlık derecesine göre orman idaresince, olay tarihindeki Devlet memurunun birinci derece son kademe brüt aylığı miktarına kadar, ölenlerin ise kanuni mirasçıların bu miktarına üç misli para, tazminat olarak verilir.

             Madde 116 bent B – (23/9/1986 tarih ve 2896 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             (F) ve (G) bentlerinde yazılı yerlerden, (D) bendinde belirtilen kasaba ve köylerin hudutları içerisindeki mezarlıklardan, (H) bendindeki fıstık çamlıkları ve palamut meşeliklerinden sahiplerinin zati ihtiyaçları ve pazar satışları için yapacakları kesimler; keşif, damga ve nakliye işlemlerine tabi olup, bu yerlerden pazar satışları için faydalanacak olanlardan idarenin yapacağı masraflar peşin olarak tasil edilir. Bu işlemlerin usul ve esasları Tarım ve Orman Bakanlığınca tespit olunur.

             Bu hükme aykırı hareket edenler, bu Kanunun 109 uncu maddesine göre cezalandırılmakla beraber emval müsadere olunur.


502

 

             9 - 3/11/1988 tarih ve 3493 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde numaraları: 14,91,92,94,95,96,97,99,100,101,102,103, 107, 110.)

             Madde 14, bend (C) – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Palamut, ıhlamur çiçeği, her çeşit orman örtüsü, mazı kozalağı, tıbbi ve sınai nebatları veya orman tohumlarını toplayıp götürmek, ocak açarak toprak, kum ve çakıl çıkarmak, ormanların göl veya derelerinde dinamit atmak ve ağısalmak suretiyle avlanmak yasaktır.

             Madde 91, fıkra altı – (23/9/1983 tarih ve 2896 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             14 üncü maddenin (C) bendinde yazılı fiilleri işleyenler üçbin liradan otuz- bin liraya kadar hafif para cezasıyla cezalandırılır.

             Madde 92, fıkra bir ve iki – (23/9/1983 tarih ve 2896 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Bu Kanunun 16 ncı maddesi gereğince ormanlarda izin almadan açılan maden ocaları idarece kapatılır. Suçlular hakkında yüzellibin liradan aşağı olmamak üzere ağır para cezası hükmolunur.

             Madde 94 – (23/9/1983 tarih ve 2896 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Bu Kanunun 18 inci maddesinde belirtilen ve yapılması izne bağlı olan fabrika, hızar ve şeritlerle, kireç, kömür, terebentin, katran, sakız, taş, kum, toprak ve buna benzer ocaklar ile balık üretme tesislerini izinsiz kuranlar, otuzbin liradan aşağı olmamak üzere ağır para cezası ile cezalandırılırlar. Bunların işletilmesi de men edilir. Bu tesisler Devlet ormanları içinde kurulmuş isemüsadere olunur.

             Madde 95 fıkra bir – (23/9/1983 tarih ve 2896 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Bu Kanunun 19 uncu maddesi hükümlerine aykırı olarak ormanlara izinsiz hayvan sokanlar bir aydan aşağı olmamak üzere hafif hapis ve ayrıca beher kılkeçi ve deve için ikiyüz lira, diğer büyükbaş hayvanların beheri için yüz lira, küçükbaş hayvanların beheri için elli lira olmak üzere hafif para cezası ile cezalandırılırlar.

             Madde 95 fıkra dört – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Başıboş bırakılmak suretiyle ormanlara giren hayvanlar için yalnız para cezasına hükmolunur.

             Madde 96 – (23/9/1983 tarih ve 2896 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Bu Kanunun 20 nci ve 21 inci maddelerinde yazılı hükümlere aykırı hareket edenler, üçbin liradan onbeşbin liraya kadar hafif para cezasıyla cezalandırılır.

             Madde 97, fıkra bir – (23/9/1983 tarih ve 2896 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Devlet çekici ile damgalanan ağaçları keserken bu damgayı orman idaresince tespit edilen şekilde dip kütükte bırakmayanlarla damgalı ağaçları tespit edilen hadde nazaran daha yüksekten kesenler, kesilen her ağaç için bin liradan onbin liraya kadar hafif para cezası ile cezalandırılır.


502-1

 

             10 - 23/2/1995 tarih ve 4079 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde numarası: 12)

             Madde 12, fıkra iki – (22/5/1987 tarih ve 3373 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Orman kadastro komisyonları ve amenajman heyetleri başkan ve üyeleri ile bukomisyon ve heyetlerde görevli personele arazide fiilen çalıştıkları sürelere münhasır olmak üzere, 657 sayılı Devlet Memurları Kanununda yer alan 1 inci derecenin son kademesi gösterge rakamının bütçe kanunlarında devlet memurlarımaaşı için belirlenen katsayı ile çarpımı sonucu bulunacak miktarın yarısını aşmamak üzere her yıl Orman Genel Müdürlüğünün teklifi ve Tarım Orman ve Köyişleri Bakanının onayı ile tespit edilecek miktarda aylık ödenek, Orman Genel Müdürlüğü Döner Sermaye Bütçesinden ayrıca ödenir.

             11 - 4/7/1995 tarih ve 4114 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde numaraları: 76, 83, 105, 110)

             Madde 76 – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Orman içindeki yollarda orman idaresince belli edilmiş konak yerlerinden gayrı yerlerde gecelemek ve konak yerlerinde yaylak, kışlak ve otlaklarda orman idaresince hazırlanmış ocak yerlerinden gayrı yerlerde ateş yakmak yasaktır.

             Madde 83 fıkra bir – (31/8/1956 tarih ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Bu kanunda cezaları tayin edilen orman suçlarına müteallik davalar sulh ceza mahkemelerinde görülür.

             Madde 105 fıkra bir – (23/9/1983 tarih ve 2896 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             69 uncu maddeye göre ormanlarda vukua gelecek yangınları söndürmek için yetkili memurlar ve orman teşkilatı tarafından yangın mahalline gitmeleri emrolunmasına veya mahalli mutat vasıtalarla ilan edilmesine rağmen orman yangınınısöndürmeye gitmekten imtina edenler veya gidip de çalışmayanlar ve verilen işi yapmayanlar hakkında vali ve kaymakamlar tarafından beşbin lira para cezası verilir.

             Madde 110 – (3/11/1988 tarih ve 3493 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             76 ncı maddedeki yasak fiilleri işleyenlerle orman içine sönmemiş sigara atanlara ellibin lira para cezası verilir.

             12 – 21/2/2001 tarih ve 4629 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde numaraları: 64, ek madde 3.)

             Madde 64 – (22/5/1987 tarih ve 3373 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Bu Kanunun 57 ve 63 üncü maddelerine göre gerçek ve tüzelkişiler ile kamu kurum ve kuruluşlarının orman ve fidanlık tesis etmesi ve işletmesi amacıyla Tarım Orman ve Köyişleri Bakanlığı emrinde «Ağaçlandırma Fonu» kurulur.

             A) Fon aşağıdaki gelirlerden teşekkül eder:

             a) Genel bütçeden aktarılacak miktar,

             b) Orman Genel Müdürlüğünün yıllık satış gelirlerinden yüzde beşe (% 5) kadar Tarım Orman ve Köyişleri Bakanınca tespit edilecek miktar,

             c) 6831 sayılı Orman Kanununun 16, 17, 18 ve 115 inci maddelerine göre verilen izin, muvafakat, intifa ve irtifak hakkı gelirleri,


502-2

             d) Bağışlar,

             e) Diğer gelirler,

             B) Fonun kullanılması ve harcamalar:

             Fondan yapılacak her çeşit harcamalar 1050 ve 2886 sayılı Kanun hükümlerine tabi değildir. Bu fon harcamalarının kredi ve hibe olarak kullanılmasına ilişkin şekil ve esaslar ile diğer hususlar Tarım Orman ve Köyişleri Bakanlığınca hazırlanacak ve Bakanlar Kurulunca yürürlüğe konacak bir yönetmelikle tespit edilir.

             C) Hesap dönemi ve denetim:

             Fonun hesap dönemi mali yıldır. Bu maksatla Maliye ve Gümrük Bakanlığınca Tarım Oman ve Köyişleri Bakanlığı emrine bir Fon Saymanı tayin edilir. Bilanço ve kesin hesap ertesi yılın Mart ayı içinde Sayıştay’a verilir. Yönetmelikteki esaslara göre tenetim Sayıştay’ca yapılır.

             Bu fonla ilgili dava ve icra takipleri Orman Genel Müdürlüğünce 3234 sayılı Kanun hükümlerine göre yürütülür.

             Ek Madde 3 – (20/6/1973 tarih ve 1744 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Devlet ormanları içinde veya bitişiğinde oturan halkın kalkındırılmasına katkıda bulunmak amacıyla Orman Bakanlığı emrinde bir fon teşkil edilmiştir.

             A)Bu fonun gelirleri:

             a) 6831 sayılı Orman Kanununun 31, 32, 33 ve 35 inci maddeleri gereğince verilenlerle dış memleketlere ihraç edilenler ve Devlet Orman İşletmelerince Devlet kereste fabrikalarına satılan tomruklar hariç olmak üzere Devlet Orman İşletmeleri ve kereste fabrikalarından tomruk, yarı mamul kereste ve ikincil ürün alanlardan satış bedeli üzerinden %3 oranında tahsil olunacak hisseden;

             b)Orman Genel Müdürlüğü döner sermayesinden kurulmuş olan fondaki paradan;

             c) (Değişik: 23/9/1983 - 2896/59 md.) 6831 sayılı Orman Kanunu hükümleri gereğince verilecek izin veya irtifak haklarına dayanılarak, Devlet ve diğer kamu tüzelkişileriyle özel hukuk tüzelkişilerince kâr gayesi bulunmaksızın ve kamu yararına hizmetlerde kullanılmak üzere yapılacak tesisler dışındaki her türlü tesisin, proje toplam bedelinden orman sahasına isabet eden kısmının yüzde üçü (% 3’ü) oranında alınacak hisseden;

             d) Her yıl genel bütçenin binde birinden az olmamak üzere genel bütçeden yapılacak yardımdan;

             e) Orman işletmeleri ve Devlet kereste fabrikaları senelik sâfi kârlarından alınacak % 10 hisseden;

             f) Faiz, ikramiye ve her çeşit bağışlardan;

             Teşekkül eder. Bu gelirlerin tahsili için düzenlenen kâğıtlar Damga Vergisinden ve tahsil işlemleri harçtan muaftır.

             B) (A) fıkrasının (a) bendi gereğince alınacak, hisse, satış bedelinin müşteriden fiilen tahsil edildiği ayı takibeden ay içinde satışı yapan Devlet Orman İşletmeleri ve kereste fabrikaları tarafından fon hesabına yatırılır.

             C) (Değişik: 5/6/1975 - 1906/3 md.) (A) fıkrasının (b) bendinde yazılı fon, bütün hak ve vecibeleriyle Orman Bakanlığına devredilmiştir. Bu fonda mevcut para, bu kanunla kurulan fon


502-3

 

hesabına kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren en geç üç ay içinde ödenir ve verilmiş olan kredilerin taksitleri de sözleşmelerindeki koşullar dahilinde Orman Bakanlığınca tahsil olunur.

             Ç) Genel Bütçeden yapılacak yardımlar, en geç mali yıl sonuna kadar fon hesabına aktarılır.

             D) (A) fıkrasının (c) bendi gereğince alınacak hisse, izin veya irtifak hakkı tesisini müteakip ilgililer tarafından en geç bir ay içinde fon hesabına yatırılır. Yatırılmadığı takdirde verilmiş olan izin veya irtifak hakkı tesisi işlemi hükümsüzdür.

             E) (A) fıkrasının (e) bendindeki hisse, Ormanİşletmeleri ve kereste fabrikalarının yıllık genel bilançosunun çıkarılmasını takibeden iki ay içerisinde ve iki eşit taksitle fon hesabına yatırılır.

             F) İade:

             Dış memleketlere ihraç edilen ürünler için evvelce ödenmiş bulunan fon hisseleri, Orman ve Gümrük İdarelerinden alınacak vesikalar ibraz edilmek şartıyla ürünün ihacedildiği tarihten itibaren altı ay içinde satıcının Orman Bakanlığına müracaatı halinde, müracaat tarihini takibeden ay içinde fon hesabından iade olunur.

             G) Fon paralarının yatırıldığı banka:

             Bu kanunla teşkil olunan fon paraları Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankasında Orman Bakanlığı emrinde açılacak özel bir hesaba yatırılır. Bu hesabın kullanılma şart ve esasları Maliye ve Orman Bakanlıkları ile T.C. Ziraat Bankası Genel Müdürlüğünce hazırlanacak yönetmelikte tespit edilir.

             H) Fonun kullanılması ve harcamalar:

             Fonun kullanılması bakımından yapılacak her çeşit harcamalar, genel muhasebe, Artırma, Eksiltme ve İhale Kanunları hükümlerine bağlı olmayıp, bu fonun kullanılmasına ve borçlandırılmalarda hangi hallerde faiz alınacağına ve bu faizin hadlerine ilişkin şekil ve esaslar en geç üç ay içinde Maliye, Orman, Köy İşleri ve İçişleri Bakanlıklarınca hazırlanacak ve Bakanlar Kurulunca onaylanacak yönetmelikte belli edilir.

             I) Hesap dönemi ve denetim:

             Fonun hesap dönemi mali yıldır. Orman Bakanı fon ita amiri olup Maliye Bakanlığınca bu bakanlık emrine bir fon saymanı tayin edilir. Bilanço ve kesinhesap, ertesi yılın Temmuz ayı içinde Sayıştay’a verilir. Sayıştayca denetim, yönetmelikteki özellik ve esaslara göre yapılır.

             İ) Bu kanunun yayımı tarihinden önce satışa çıkarılmış olan ürünlerden (A)fıkrasının (a) bendinde yazılı hisse alınmaz.

             j) (Ek: 5/6/1975 - 1906/4 md.) Orman Bakanlığı emrinde teşkil edilen bu Fon’a ilişkin dava ve icra takipleri Orman Genel Müdürlüğünce, 3904 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılır.


502-4

 

             13 – 17/12/2002 tarihli ve E.:2000/75, K.:2002/200 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kararı ile iptal edilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde numarası: 17)

             Madde 17, fıkra üç – (22/5/1987 tarihli ve 3373 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             (Değişik : 22/5/1987 - 3373/7 md.) Turizm alan ve merkezleri dışında kalan Devlet ormanlarında kamu yararına olan her türlü bina ve tesisler için gerçek ve tüzelkişilere, Tarım Orman ve Köyişleri Bakanlığınca bedeli karşılığı izin  verilebilir. Bu izin süresi kırkdokuz yılı geçemez. Devletçe yapılan tesizler dışında kalan her türlü bina ve tesisler izin süresi sonunda eksiksiz ve bedelsiz olarak Orman Genel Müdürlüğünün tasarrufuna geçer. Ancak işletmenin maksadına uygun faaliyet   gösterdiği  Orman   Genel   Müdürlüğünce   belgelenen    hak   sahiplerinin     kullanma

hakları  yer,  bina  ve  tesislerin  rayiç  değeri  üzerinden  belirlenecek yıllık bedelle doksandokuz

seneye kadar uzatılabilir. Bu durumda devir işlemleri bu uzatma sonunda yapılır. Turizm amaçlı tesisler için hak sahipleri adına tapuda irtifak hakkı tesis edilir. İzin ve irtifak hakları amaç dışı kullanılamaz.

             Madde 17, fıkra dört – (23/9/1983 tarihli ve 2896 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             (Ek : 23/9/1983 - 2896/10 md.) Yukarıdaki fıkrada belirtilen bina ve tesislerin, hükmi şahsiyeti haiz amme müesseselerine ait ormanlarda veya hususi ormanlarda yapılmak istenmesi halinde, Maliye Bakanlığının görüşü alınmaksızın Tarım ve Orman Bakanlığınca izin verilebilir. Bu takdirde, kullanım bedeli, süresi, yapılan bina ve tesislerin devri gibi hususlar genel hükümlere uygun olarak taraflarca tespit olunur.

             14 –5/11/2003 tarihli ve 4999 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde numaraları: 1,2,7,9,10,11,12,27,41,42,58,100,116)

             Madde 1 fıkra iki (H)bendi-(31/8/1956 tarihli ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             H) Sahipli arazide ve muhitin hususiyetlerine göre yetişmiş veya yetiştirilecek olan fıstık çamlıkları ve palamut meşelikleri dahil olmak üzere her nevi meyvalı ağaç ve ağaççıklar;

             Madde 2 fıkra dört-(5/6/1986 tarihli ve 3302 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Bu madde hükümleri; muhafaza ormanı, milli park olarak ayrılan, izin ve irtifak hakkı tesis edilen ormanlık alanlarda ve 3 üncü madde ile orman rejimi içine alınan yerlerde bu niteliklerin devamı süresince, yanan orman sahalarında ise hiçbir şekilde uygulanmaz.

             Madde 7 fıkra bir-( 22/5/1987 tarihli ve 3373 sayılı Kanunun hükmüdür.)

              Devlet ormanlarının, hükmi şahsiyeti haiz amme müesseselerine ait ormanların, hususi ormanların, orman kadastrosu ve bu ormanların içinde ve bitişiğinde bulunan her çeşit taşınmaz malların ormanlarla müşterek sınırlarının tayini ve tesbiti, orman kadastro komisyonları tarafından yapılır.

              Madde 7 fıkra üç-(5/6/1986 tarihli ve 3302 sayılı Kanunun hükmüdür.)

              Komisyon başkan ve üyelerine ödenecektazminat ve harcırah miktarları her yıl Bütçe Kanunu ile belirlenir.   

             Madde 9 fıkra dört-(23/9/1983 tarihli ve 2896 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Kadastro ve diğer ormancılık hizmetleri için gerekli hava fotoğrafları, Tarım ve Orman Bakanlığınca yapılır veya yaptırılır.

             Madde 10 son fıkra -((23/9/1983 tarihli ve 2896 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Kadastrosu tamamlanan ormanlara ait haritalar komisyon başkanınca tasdik olunur.

             Madde 11-( 5/6/1986  tarihli ve  3302 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             (Değişik : 22/5/1987 - 3373/5 md.) Orman kadastro komisyonlarınca düzenlenen tutanakların askı  suretiyle ilanı,  ilgililere  şahsen  yapılan  tebliğ  hükmündedir.  Tutanak  ve  kararlara  karşı askı tarihinden itibaren altı ay içinde  


502-5

 

kadastro   mahkemelerine,  kadastro   mahkemesi   olmayan   yerlerde   kadastro   davalarına  bakmakla  görevli mahkemeye müracaatla sınırlamaya ve bu Kanunun 2 nci maddesine  göre orman  sınırları dışına çıkarma işlemlerine Tarım Orman ve Köyişleri Bakanlığı ile hak sahibi gerçek ve tüzelkişiler itiraz edebilir. Bu müddet içinde itiraz olmaz ise komisyon kararları kesinleşir. Bu süre hak düşürücü süredir.Ancak, tapulu gayrimenkullerde tapu sahiplerinin, 10 yıllık süre içerisinde dava açma hakları mahfuzdur.

             Sınırlamaya itiraz davaları her türlü harç ve resimden muaftır.

             Hak sahibi gerçek ve tüzelkişiler tarafından açılacak sınırlamaya itiraz davalarında hasım Orman Genel Müdürlüğü, bu Kanunun 2 nci maddesine göre orman sınırları dışına çıkarma işlemlerine karşı açılacak itiraz davalarında ise hasım Tarım Orman ve Köyişleri Bakanlığı ve Orman Genel Müdürlüğüdür.

             Kadastrosu yapılıp kesinleşen devlete ait ormanlar, tapu dairelerince hiçbir harç, vergi ve resim alınmaksızın hazine adına tapuya tescil olunur.

             Sınır noktalarındaki taş, beton, kazık ve diğer işaretler Orman Genel Müdürlüğünce korunur.

             Madde 12 fıkra bir-(23/9/1983 tarihli ve 2896 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Orman kadastro komisyonları için lüzumlu taşıt araçları ve görevlilerin kanuni yollukları ile her türlü giderler Orman Genel Müdürlüğünce sağlanır.

             Madde 27 fıkra iki ,üç--(31/8/1956 tarihli ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

              Damga çekiçleri dört çeşit olup şekilleri, bu kanuna bağlı levhada tesbit edilmiştir. Bu çekiçlerin salahiyetli memurlardan başkası tarafından kullanılması yasaktır.

             Damgasız ve nakliyesiz orman mahsulleri kaçak sayılır.

             Madde 41 fıkra bir, dört-(31/8/1956 tarihli ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Her hangi bir suretle satışı yapılmış olan orman emvalinin bedeli ödenmeden veya karşılığı banka mektubu ,Devlet ve Ziraat Bankası tahvilleriyle temin edilmeden ve damgaya tabi olanlar damgalanmadan ve nakliye tezkeresi alınmadan nakliyat yapılamaz.

             Orman malları,sayısı,cinsi,nevi,ebadı ve vasıfları itibariyle ibraz olunan nakliye tezkeresine uyduğu ve damgalı bulunduğu takdirde hepsi üzerinden hacmen yüzde on ve veznen yüzde beşine kadar çıkacak fazlalık için nakliye tezkeresinde yazılı satış bedeli üzerinden tutarı alınarak serbest bırakılır.

             Madde 42 fıkra bir, iki-(31/8/1956 tarihli ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Orman içinde yapılacak nakliyat orman idaresinin göstereceği yollardan yapılır.Nakliye tezkereleri daima taşıyanların üzerinde bulunup alakalı memurlar tarafından istenildikçe gösterilir.Şehir ve kasabalardaki ticarethane ve fabrikalardan ticaret kasdı olmaksızın orman mahsulü alıp nakledeceklerden nakliye tezkeresi aranmaz.

             Bu ticarethane ve fabrikalar damgalı olmak kaydiyle bu gibi mallar için fatura tanzimine mecburdurlar.

             Madde 58 - (31/8/1956 tarihli ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Devlet ormanlarının hudutları içindeki ırmak ve çay kenarlarını ve bunların kaynaklarını tanzim edecek, sellerin husulüne ve yer kaymalarına ve toprak aşınma ve taşınmalarına mani olacak her türlü ağaçlamalar ve teknik tedbirler orman idaresince yapılır. Ancak Devlet ormanı içinden geçen demiryolu ve şoselerin ve her nevi tesisatın tankimi ve tamiri orman idaresine malümat verilerek alakalılar tarafından yapılır.


502-6

 

             Madde 100 fıkra bir- (23/9/1983 tarihli ve 2896 sayılı Kanunun hükmüdür.)

41 inci maddeye aykırı olarak her çeşit orman mallarını nakliyesiz veya damgasız nakledenler, 108 inci madde gereğince cezalandırılır.

             Madde 116 (A)bendi birinci paragraf- (23/9/1983 tarihli ve 2896 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             A) (Ç) ve (E) bentlerinde yazılı yerlerden, (D) bendindeki şehir mezarlıklarından ve (H) bendindeki her nevi meyvalı ağaç ve ağaçcıklarla örtülü yerlerden (fıstık çamlıkları ve palamut meşelikleri hariç), sahipleri her türlü zati ihtiyaçları ve pazar satışları için hiç bir kayıt ve şarta tabi olmadan kesim ve taşıma yapabilirler.

              15 –26/5/2004 tarihli ve 5177 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde numarası: 16.)

             Madde 16 fıkra bir– (31/8/1956 tarihli ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Devlet ormanlarının hudutları içinde, mevzu hükümlere göre maden ocakları araştırma veya işletme ruhsatnamesi ve imtiyazı verilebilmesi için Ziraat Vekaletinin muvafakatini almak şarttır.

             16 –17/6/2004 tarihli ve 5192 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde numaraları: 17, 71, 108 ve Ek Madde 8.)

             Madde 17 fıkra iki son iki cümle- (31/8/1956 tarihli ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Yanan yerlerde husule gelen enkaz hiçbir suretle eşhasa satılamaz. Bunlar resmi daire ve müesseseler ihtiyacına tahsis olunur.

             Madde 71 – (23/9/1983 tarihli ve 2896 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             (Değişik : 22/5/1987 - 3373/13 md.) Genel hükümlere göre tazminat talebi ile mahkemeye müracaat hakları mahfuz kalmak üzere,yangın söndürülürken sakatlananlara sakatlık derecelerine göre, Orman Genel Müdürlüğünce olay tarihindeki devlet memuru 1 inci derece son kademe brüt aylığının üç misline kadar, ölenlerin kanuni mirasçılarına ise bu miktarın beş misli para tazminat olarak verilir.

             Devlet memuru olup da sakatlanan veya ölenler hakkında genel hükümler tatbik olunur. Ayrıca bu memurlar birinci fıkra hükmünden de yararlanırlar.

             Yukarıda belirtilen ödemeler, mahkemeler tarafından hükmolunacak tazminata mahsup edilmez.

             Yaralanan ve hastalananların hastanelere nakli ve tedavi masrafları orman idaresine aittir. Bunlar Devlet ve kamu kuruluşlarına ait hastanelerde parasız tedavi edilir.

             Madde 108 fıkra dört- (31/8/1956 tarihli ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Kaçak orman mallarının taşınmasında kullanılan canlı ve cansız bütün nakil vasıtaları kime ait olursa olsun idarece zapt ve mahkemelerce müsaderesine hükmolunur.

              Ek Madde 8-(5/11/2003 tarihli ve 4999 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Bu Kanun ile  9.8.1983 tarihli ve 2873 sayılı Milli Parklar Kanununa tâbi alanlarda bulunan yerler ile bu yerler üzerindeki yapı ve tesisler, yirmidokuz yıla kadar kiraya verilebilir. Ancak, kiracının Çevre ve Orman Bakanlığınca belirlenen yerlerde; kiralanan alan miktarının 5 (Beş) katı kadar ağaçlandırma yapması zorunludur.


502-7

 

             17 – 17/3/2004 tarihli ve E.:2003/100, K.:2004/33 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kararı ile iptal edilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde numarası: 116)

             Bent (B) fıkra iki – ( 5/11/2003 tarihli ve 4999 sayılı Kanunun hükmüdür.) Kızılağaçlıklar ile aşılı kestaneliklerin sahiplerinin her türlü yapacak ve yakacak ihtiyaçları ile pazar satışları için yapacakları kesimler; keşif, damga ve nakliye işlemlerine tâbi olmayıp köy muhtarlığınca düzenlenecek belge ile yapılır.

18 – 23/1/2008 tarihli ve 5728 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde numaraları: 70,77,78,79,80,83,84,ve Ek Madde 7.)

Madde 70- fıkra iki – (31/8/1956 tarihli ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.) Bunların ücreti de orman idaresi tarafından ödenir. Bunlara söndürme işinde çalıştıkları müddetçe Devlet ormanlarında orman idaresi,diğer ormanlarda alakalılar tarafından parasız ekmek,katık ve sigara verilir. Başkaca ücret verilmez.

Madde 77 – (31/8/1956 tarihli ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

Orman teşkilatında her sınıf, derece ve vazifede çalışan memurlardan, Çevre ve Orman Bakanlığınca ve Orman Umum Müdürlüğünce lüzum görülecek olanlar, İcra Vekilleri Heyetince seçilecek silahla teçhiz olunurlar. (1)

             Bu silahlar memurlara orman idaresince demirbaş olarak verilir.

             Devlet ormanlarından gayrı ormanlarda çalışan orman bekçilerine de umumi hükümler dairesinde silah taşıma izni verilebilir.

Madde 78 bent -A) (31/8/1956 tarihli ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.) Türk Ceza Kanununun 49 uncu maddesinde yazılı hususlarda;

 IV. Suçların takibi:

             Madde 79 – ( 23/9/1983 tarihli ve  2896 sayılı Kanunun hükmüdür.)

Orman memurları orman Suçlarına ilişkin delilleri bir zabıt ile tespit ve nakil vasıtaları ile suç aletleri ve suç mahsulü malları zapt ve icabında suç işleyenleri yakalamak selahiyetini haizdirler. Sahipleri tarafından tohum ve fidandan yetiştirilen hususi ormanlarda da bu madde hükümleri uygulanır.

             Talep vukuunda polis, jandarma, köy muhtar ve bekçileri orman memurlarına yardıma mecburdurlar.

Madde 80 – (31/8/1956 tarihli ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

Orman memurları, av tezkeresi olmıyanların ve orman idaresinden izin almamış olanların ormanlarda ve orman göl ve derelerinde 14 üncü maddenin (C) fıkrası hilafına avlanmalarını men'e, avlarını ve vasıtalarını zaptetmeye salahiyetlidir.

Madde 83 – fkra bir- ( 4/7/1995  tarihli ve  4114 sayılı Kanunun hükmüdür.) 110 uncu maddenin ikinci fıkrasında gösterilen suçlara müteallik davalar asliye ceza mahkemelerinde, üçüncü fıkrasında gösterilen suçlara müteallik davalar ağır ceza mahkemelerinde, bu suçların dışında kalan ve bu Kanunda cezaları tayin edilen orman suçlarına müteallik davalar sulh ceza mahkemelerinde görülür.

___________

(1)    Bu fıkrada yer alan "Çevre ve Orman Bakanlığınca ve" ibaresi, 1/7/2003 tarihli ve 4915 sayılı Kanunun 34   üncü maddesi ile eklenmiştir.


502-8

 

Madde 84 – ( 23/9/1983  tarihli ve  2896 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Orman suçlarından dolayı zaptolunan ağaç, tomruk, kereste, yakacak ve sair mahsuller ile suçta kullanılan aletler, vazifeli orman memurları tarafından muhafaza edilmek üzere orman depolarına, orman deposu yoksa ve suç mahalli belediye hudutlarında ise o yer belediyesine, köy hudutları içinde ise o köy muhtarına, yokluğunda vekiline, onun da yokluğunda ihtiyar heyeti üyelerinden birine yediemin senedi mukabilinde teslim olunur. Belediye veya köy yetkililerine teslim edilen bu mallar en kısa zamanda orman depolarına idarece nakledilir. Bunlardan çürüyecek veya bozulacak olanlarla muhafazası müşkül ve masraflı bulunanlar, Cumhuriyet savcılığına yazılı bilgi verilip onbeş gün beklendikten sonra herhangi bir mahkame kararına gerek olmaksızın orman işletme müdürlüklerinin müsadereli mallar satış komisyonlarınca, mahallinde veya pazar yerlerinde ilan edilmek suretiyle derhal satılır.

             (Ek: 22/5/1987 - 3373/14 md.) Ancak, sahiplerinin talepleri üzerine suç aletleri yukarıda belirtilen satış komisyonlarınca takdir ve tespit edilecek rayiç değerleri karşılığında, kanunen muteber teminat veya muteber müteselsil kefil göstermeleri ve dava neticesinde müsaderesine karar verildiği takdirde aynen iade şartıyla sahiplerine teslim edilir.

             Zaptolunan nakil vasıtaları orman idaresinde veya yedieminde bekletilemez. Bu vasıtaların kayıtlı olduğu trafik bürosuna derhal durum bildirilir ve trafik görevlilerince de, trafik siciline ve ruhsatnamesine orman suçundan zaptedilmiş olduğu hususunda açıklama konulur. Trafik sicili ve ruhsatnamesinde bu açıklamayı taşıyan nakil vasıtasını satın alan üçüncü şahısların iyi niyet iddiaları dikkate alınmaz. Bu nakil vasıtaları; sahiplerinin talepleri üzerine birinci fıkrada belirtilen satış komisyonlarınca takdir ve tespit edilecek rayiç değerleri karşılığında, kanunen muteber teminat veya muteber müteselsil kefil göstermeleri ve dava neticesinde müsaderesine karar verildiği takdirde aynen iade şartıyla, sahiplerine teslim edilir.

             Zaptolunan nakil vasıtası ile yeniden orman suçu işlendiği takdirde vasıtanın sahibine iade olunabilmesi için nakit veya Devlet tahvili veya banka teminatı verilmesi zorunludur.

             Suçta kullanılan nakil vasıtaları kesin bir zaruret olmadıkça yediemine teslim edilemez. Sahibi tarafından belirtilen esaslara uygun olarak alınmayan veya istenmeyen veya sahibi bulunmayan canlı nakil vasıtaları beş gün, diğer nakil vasıtaları ise en çok bir ay beklendikten sonra birinci fıkrada belirtilen satış komisyonunca mahallinde veya pazar yerlerinde,bu yerlerde alıcı bulunmadığı veya uygun fiyat teşekkül etmediği takdirde, idarece uygun görülecek herhanği bir    yerde, ilan edilmek suretiyle satılır.

             Müsaderesine karar verilmeden yukarıda gösterildiği şekilde satışları yapılan orman emvali, sair mahsuller, suçta kullanılan aletler ve nakil vasıtalarının bedelleri, yapılan her türlü masraflar düşüldükten sonra emanet olarak bankaya veya orman idaresi veznesine yatırılır. Durum ilgili mahkemeye bildirilir.

             Orman suçu sebebiyle bu vasıtalar idarece zaptedildikten sonra kaçırılmış veya çalınmış veya mahkemelerce verilen müsadere hükümlerinin kesinleşmiş olması hallerinde, orman idaresince satışı yapılacak nakil vasıtalarının, orman idaresinin yazılı talebi üzerine orman memurları, polis, jandarma,trafik görevlileri ve belediye zabıtası,bu vasıtaları kimin elinde olursa olsun yakalayarak en yakın orman idaresine teslim ile görevli ve yükümlüdürler.

             Müsaderesine karar verilen emval, nakil vasıtaları ve suçta kullanılan aletler satılmamış ise satılır.

             Sanık lehine karar verilmesi halinde zaptedilmiş emval veya nakil vasıtası mevcut ise derhal, satılmış ise bedeli aynen iade olunur.


502-9

 

             Müsaderesine hükmolunup satışı yapılan nakil vasıtasının satış bedeli suç tarihinde idarece tespit edilerek teminata bağlanmış değerinden düşük olduğu takdirde aradaki fark, alınmış teminattan mahsup edilir veya sahibinden yahut kefillerinden tahsil edilir.

             Müsaderesine karar verilen nakil vasıtası hakkında verilmiş başka bir müsadere kararı sebebiyle satışın mümkün olamaması halinde alınmış teminat orman idaresince irat kaydedilir veya zabt sırasında tespit edilmiş değeri sahibinden veya kefilinden tahsil edilir.

             Hüküm kesinleştikten sonra,evvelce satılıp parası emanete alınan veya bilahara satılan nakil vasıtası ve suç aletlerinin satış bedelinin yüzde yirmisi (% 20'si) kaçağı haber verenlere, yüzde otuzu (% 30'u) ise yakalayıp zaptedenlere ikramiye olarak verilir.

             Polis, jandarma, köy muhtarı, ihtiyar heyeti üyelerinin suç aletleri ve nakil vasıtasını yakalamaları ve orman idaresine teslim etmeleri halinde, bunlar hakkında da yukarıdaki fıkra hükmü uygulanır.

             Nakil vasıtası ve suç aletleri satış bedelinin yüzde ellisi (% 50'si),orman emvalinin satış bedelinin ise tamamı Orman Genel Müdürlüğü hesabına irat kaydedilir.

Madde 85 – fıkra bir- (31/8/1956 tarihli ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.) Orman içinde kimin tarafından kesildiği veya hazırlandığı belli olmıyan veya suçlunun kaçması sebebiyle faili tesbit olunamıyan orman mahsulleri ve cürüm aletleri,orman idaresinin satış usullerine göre satılır ve bedelleri irat kaydolunur.

Madde 88 – (31/8/1956 tarihli ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

Orman suçlarından mütevellit aramayı icabettiren haller, Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 97 nci maddesinde yazılı,tehirinde mazarrat umulan hallerden sayılır ve bu aramaları orman memurları aynı madde hükmüne tevfikan yaparlar.

Arama sırasında zaptolunan kaçak orman emvali hakkında bu kanunun 84 üncü maddesi hükmü tatbik olunur.

Madde 91-( 23/9/1983  tarihli ve  2896 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             14 üncü maddenin (A) ve (B) bentleriyle yasak edilen fiillerden yapacak emval veren ağaçları kesenler iki aydan bir seneye kadar hapis ve yapacak emvalin beher metre küpü için beşbin liradan yirmibin liraya kadar ağır para cezası ile cezalandırılır. Ancak yirmi santimetre kutrundan aşağı olanlar için bu cezalar bir misli artırılarak hükmolunur.

             14 üncü maddenin (A) ve (B) bentleriyle yasak edilen fiillerden yakacak emval veren ağaçları keserek odun veya kömür yapanlar bir aydan altı aya kadar hapis ve odunun beher kentali için bin lira, kömürün beher kentali için de beşbin lira ağır para cezasıyla cezalandırılır. Bu suretle verilecek para cezası üçbin liradan aşağı olamaz.

             Yukarıdaki fıkralarda belirtilen ağaç kesme motorlu araç ve gereçler kullanılarak yapılmış ise asıl cezaları bir misli artırılarak hükmolunur.

             14 üncü maddenin (A) bendinde yazılı yetişmiş veya yetiştirilmiş fidanları kesmek, sökmek, ekim sahalarını bozmak, ağaçları boğmak, bunlardan yalamuk, pedavra, hartama çıkarmak fiilleri için verilecek cezalar beş misli artırılarak hükmolunur. Bu maddenin uygulanmasında fidandan maksat sekiz santimetreden daha az orta kuturlu ağaç ve ağaçcıkların fidelik, çırpılık, çubukluk safhalarındaki halidir.

             14 üncü maddenin (A) ve (B) bentleriyle yasak edilen ve yukarıdaki fıkralarda yazılı bulunmayan fiilleri işleyenler bir aydan üç aya kadar hapis ve beşbin liradan otuzbin liraya kadar ağır para cezasıyla cezalandırılır.

 


502-10

 

                (Değişik : 3/11/1988 - 3493/2 md.) 14 üncü maddenin (C) bendinde yazılı fiilleri işleyenlere yüzmilyon lira, (D) bendinde yazılı fiilleri işleyenlere birmilyar lira para cezası verilir.(1)

                Bu Kanunun 14 üncü maddesinin (A) ve (B) bentlerine muhalif hareket edenler orman sahipleri ise yapılan zarar miktarına göre bir aydan bir seneye kadar hapis ve onbin liradan aşağı olmamak üzere ağır para cezasıyla cezalandırılır.

                Ancak kendi arazisi üzerinde tohum ekmek veya fidan dikmek suretiyle yetiştirilecek ormanların sahipleri yukarıdaki fıkra hükmüne tabi değildir.

                14 üncü maddedeki suçları hayvan beslemek için işleyenler hakkında yukarıdaki cezalar bir misli artırılır.

                14 üncü maddedeki suçları, suçun işlendiği orman içi köy nüfusuna kayıtlı ve fiilen bu köyde oturanlar dışındakilerin işlemesi halinde yukarıdaki cezalar iki misli artırılır.

   Madde 92 – ( 23/9/1983  tarihli ve  2896 sayılı Kanunun hükmüdür.)

                (Değişik : 3/11/1988 - 3493/3 md.) Bu Kanunun 16 ncı maddesi gereğince ormanlardan izin almadan açılan maden ocakları idarece kapatılır. Çıkarılan madenler ve her türlü tesisler ile alet, edevat ve nakil vasıtalarına el konulur. El konulan malların mahkemece müsaderesine karar verilir. El konulan ve müsaderesine karar verilen mallar hakkında bu Kanunun 84 üncü maddesi uygulanır.

                (Değişik : 3/11/1988 - 3493/3 md.) Bu Kanunun 16 ncı maddesi gereğince izinsiz maden ocağı açanlara beşmilyar lira para cezası verilir.(1)

                Başkaca zarar husule gelmiş ise ayrıca tazmin ettirilir. İzin alarak bu nevi ocakları açanlar idarece kendilerine veya temsilcilerine teblig edilecek tedbirlere riayet etmezler ise bu cezanın yarısına hükmolunur. Bu tedbirlere riayet edilinceye kadar ocaklar orman idaresince işletilmekten men edilir.

   Madde 93 – (23/9/1983  tarihli ve  2896 sayılı Kanunun hükmüdür.)

                Bu Kanunun 17 nci maddesinde yasak edilen fiilleri işleyenler veya izne bağlı işleri izinsiz yapanlar, altı aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılırlar.

                İşgal ve faydalanma yeniden tarla açmak suretiyle vaki olduğu veya yanmış orman sahalarına ilişkin bulunduğu veya kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içerisinde işlendiği takdirde, bir yıldan üç yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.

                Birinci ve ikinci fıkralarda değinilen işgal ve faydalanılan alanın ve yeniden açılan tarlanın yüzölçümünün beş dekardan fazla olması halinde, bu fıkralarda yazılı cezalar yarı oranında artırılır.

                Her türlü mahsul ve tesislerin müsaderesine hükmolunur. Müsadere olunan mahsuller satılarak bedeli Orman Genel Müdürlüğünce irad kaydolunur. Müsadere olunan tesisler ise Orman Genel Müdürlüğünce ihtiyaç görüldüğü takdirde ormancılık veya diğer kamu hizmetlerinde kullanılabilir. Aksi takdirde ilgili orman idaresince, yıkılmak suretiyle karar infaz olunur. İdarenin bu husustaki talebi halinde genel zabıta kuvvetleri idareye yardım etmekle mükelleftir.

                17 nci maddenin üçüncü fıkrasındaki yerleri amaç dışı kullananlar ve amaç dışı kullanılmasına izin verenler bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

 

–––––––––––––––

(1) Bu fıkrada  yeralan “onbin lira“ ve ” yüzbin lira” ibareleri 5/11/2003 tarihli ve 4999 sayılı Kanunun 14 üncü maddesiyle “yüzmilyon lira” ve”birmilyar lira” olarak değiştirilmiştir.

 

 


502-11

 

 

             Madde 94 – (3/11/1988 tarihli ve  3493 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Bu Kanunun 18 inci maddesinde belirtilen ve yapılması izne bağlı fabrika, hızar ve şeritlerle, kireç, kömür, terebentin, katran, sakız, taş, kum, toprak ve buna benzer ocaklar ile balık üretme tesislerini izinsiz kuranlara birmilyar lira para cezası verilir. Bunların işletilmesi men edilir. Bu tesisler Devlet ormanları içinde kurulmuş ise el konulur. El konulan malların mahkemece müsaderesine karar verilir. El konulan ve müsaderesine karar verilen mallar hakkında bu Kanunun 84 üncü maddesi hükmü uygulanır.

             Bu Kanunun 14 üncü maddesinin (E) bendinde yazılı fiilleri işleyenlere yüzmilyon lira para cezası verilir.(1)

Madde 95 – (31/8/1956 tarihli ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

(Değişik : birinci fıkra : 3/11/1988 - 3493/5 md.) Bu Kanunun 19 uncu maddesi hükümlerine aykırı olarak ormanlara izinsiz hayvan sokanlarla, ormana başı boş hayvan girmesine sebep olanlara beher kıl keçi ve deve için beşmilyon lira, diğer büyükbaş hayvanların beheri için ikimilyon lira, küçükbaş hayvanların beheri için birmilyon lira para cezası verilir.

             (Değişik: 23/9/1983 - 2896/40 md.) Bu suretle verilecek para cezası onbeşmilyon liradan aşağı olamaz.( 2)

(Ek : 23/9/1983 - 2896/40 md.) Ormanlara izinsiz hayvan sokma suçunu, suçun işlendiği orman içi köy nüfusuna kayıtlı ve fiilen bu köyde oturanlar dışındakilerin işlemesi halinde, yukarıdaki cezalar iki misli artırılır.

             (Dördüncü fıkra mülga : 3/11/1988 - 3493/5 md.)

             Yanmış orman sahaları ile alelümum gençleştirme sahalarına, gençleştirmeye tefriki tarihinden itibaren 15 sene içinde hayvan sokulması veya başıboş bırakılmak yüzünden girmesi halinde yukarda yazılı cezalar iki misli tatbik olunur.

Madde 96 – ( 3/11/1988  tarihli  ve  3493 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Bu Kanunun 20 nci ve 21 inci maddelerinde yazılı hükümlere aykırı hareket edenlere yüzmilyon lira para cezası verilir. (2)

 

 

 

 

            

––––––––––––––

(1) 5/11/2003  tarihli ve 4999 sayılı Kanunun  14 üncü maddesiyle; 92 nci maddenin ikinci fıkrasında yeralan “beşyüzbin lira ibaresi “beşmilyar lira“, 94 üncü maddenin birinci fıkrasındaki “yüzbin lira“ ibaresi “birmilyar lira“, ikinci fıkrasındaki “onbin lira“  ibaresi “yüzmilyon lira“, 95 inci maddenin birinci fıkrasındaki “beşyüz lira“ ibaresi “beşmilyon lira“, “ikiyüz lira“ ibaresi “iki milyon lira“, “yüz lira“ ibaresi “birmilyon lira“, ikinci fıkrasındaki“binbeşyüz liradan“ ibaresi“onbeşmilyon liradan“ olarak değiştirilmiştir.

(2) 5/11/2003 tarihli ve 4999 sayılı Kanunun 14 üncü maddesiyle; 96 ncı maddedeki ”onbin lira” ibaresi “yüzmilyon lira”, 97 nci maddenin birinci fıkrasındaki ”beşbin lira” ibaresi ”ellimilyon lira”, 99 uncu maddedeki ”beşbin lira” ibaresi ”ellimilyon lira”, 100 üncü maddenin dördüncü fıkrasındaki ”yüzbin lira” ibaresi ”birmilyar lira”, ”ellibin lira” ibaresi ”beşyüzmilyon lira” olarak değiştirilmiştir.

 


502-12

 

Madde 97 – (31/8/1956 tarihli ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

(Değişik birinci fıkra : 3/11/1988 - 3493/7 md.) Devlet çekici ile damgalanan ağaçları keserken bu damgayı orman idaresince tespit edilen şekilde dip kütükte bırakmayanlarla damgalı ağaçları tespit edilen hadde nazaran daha yüksekten kesenlere kesilen her ağaç için ellimilyon lira para cezası verilir. (1)

             Bu kanunun 27 nci maddesinde yazılı damga çekiçlerini taklit edenler veya taklit fiiline iştirak etmeksizin kullananlar Türk Ceza Kanununun 333 üncü maddesinin 2 nci fıkrasına göre cezalandırılırlar.

Madde 98 – ( 23/9/1983  tarihli ve  2896 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             31 inci, 32 nci ve 33 üncü madde hükümlerine göre, köylülere zati ihtiyaçları ile köy müşterek ihtiyaçları için verilen orman emvalini; yerinde kullanmayıp her ne surette olursa olsun elden çıkaranlar, bunları veriliş gayesine uygun kullanmayanlar, yapacak emvalin vasfının bozulması nedeniyle izin almadan yakanlar orman idaresinden izin almadan imal edilmek gayesiyle de olsa başka yere götürenler, kullandıktan sonra sökerek veya yıkarak enkaz halinde bulunduğu köy hududları dışına çıkaranlar veya yapacak emvali aldığından itibaren bir yıl içerisinde 35 inci maddede belirtilen yapı sistemine uygun inşaat yapmayarak bu emvali elden çıkaranlar ile bu maddede belirtilen her türlü emval her ne surette olursa olsun alan veya kabul edenler, iki aydan bir seneye kadar hapis ve onbeşbin liradan ellibin liraya kadar ağır para cezasıyla cezalandırılırlar.

 

             Yukarıdaki fıkrada yazılı eylemleri işleyenlerin her birinden ayrı ayrı,suç konusu emvalin rayiç değerinin iki misli tazminat olarak alınır.

             Madde 99 – ( 3/11/1988  tarihli ve  3493 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             37 nci madde gereğince verilen izinlerde gösterilecek tedbir ve şartlara riayet etmeyenlere ellimilyon lira para cezası verilir. (1)

Madde 100 fıkra dört- ( 3/11/1988  tarihli ve  3493 sayılı Kanunun hükmüdür.) Nakliye tezkeresini değiştirmeden nakliyat yapanlara birmilyar lira para cezası verilir. Ormandan kesilen ağaçlardan damgaya tabi orman emvalini damgasız olarak orman idaresinin istif yerlerine götürenlere beşyüzmilyon lira para cezası verilir. (1)

 

 

 

 

 

 

–––––––––––––––

(1)     5/11/2003 tarihli ve 4999 sayılı Kanunun 14 üncü maddesiyle; 96 ncı maddedeki ”onbin lira” ibaresi “yüzmilyon lira”, 97 nci maddenin birinci fıkrasındaki ”beşbin lira” ibaresi ”ellimilyon lira”, 99 uncu maddedeki ”beşbin lira” ibaresi ”ellimilyon lira”, 100 üncü maddenin dördüncü fıkrasındaki ”yüzbin lira” ibaresi ”birmilyar lira”, ”ellibin lira” ibaresi ”beşyüzmilyon lira” olarak değiştirilmiştir.

 


502-13

 

Madde 101 – fıkra bir ve iki- ( 3/11/1988  tarihli ve  3493 sayılı Kanunun hükmüdür.) Yazılı olarak yapılan tebligat tarihinden itibaren iki yıl içinde 50 nci maddede yazılı işaretlerle ormanların hudutlarını belli etmeyen hususi orman sahiplerine beşmilyar lira para cezası verilir.(1)

             ( 3/11/1988  tarihli ve  3493 sayılı Kanunun hükmüdür.) Orman sahipleri bu cezanın kesinleşmesinden sonra bir yıl içinde yine bu mükellefiyeti ifa etmezler ise bunlara onmilyar lira para cezası verilir. (1)

Madde 102 – fıkra bir- ( 3/11/1988  tarihli ve  3493 sayılı Kanunun hükmüdür.)  51 inci madde gereğince tanzim, kabul ve tasdik olunan orman amenajman planlarında ormanın imarı, geliştirilmesi, ağaçlandırma yapılması, hastalık ve haşerelerle mücadele edilmesi gibi yapılmasına lüzum gösterilen işleri plan dairesinde ve verilen müddet içinde yapmayan ve gerekli tedbirleri almayan orman sahiplerine beşmilyar lira para cezası verilir. (1)

Madde 103 – ( 3/11/1988  tarihli ve  3493 sayılı Kanunun hükmüdür.)

67 nci madde hükümlerine aykırı hareket edenlere birmilyar lira para cezası verilir. Devlet veya her kime ait olursa olsun yeniden orman yetiştirme veya orman boşluğu ile göçük, devrik ve heyelan gibi hallerle meydana gelen açıklıkları doldurmak veya satış maksadıyla işlenen sahalarda geçici olmak kaydıyla yapılan tohumlama alanlarıyla fideliklere herhangi bir şekilde veya hayvan sokulması veya girmesi suretiyle orman yetiştirme alanlarında zarara sebebiyet verenlere üçmilyar, diğer alanlarda zarara sebebiyet verenlere birmilyar lira para cezası verilir. (1)

Madde 104 – (31/8/1956 tarihli ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

(Değişik birinci fıkra : 23/9/1983 - 2896/49 md.) 68 inci maddedeki mecburiyete riayet etmeyenler bir aydan altı aya kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

Orman idaresine ait telefon şebekesi ve tesislerine her türlü alet ve malzemesine zarar verenler Türk Ceza Kanununun 391 inci maddesi gereğince cezalandırılırlar.

Bu suç Haziran ayı başından Ekim ayı sonuna kadar devam eder, yangın mevsiminde işlenirse ceza iki misline çıkarılır.

Madde 105 – (31/8/1956 tarihli ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

(Değişik birinci fıkra: 4/7/1995 - 4114/3 md.) 69 uncu maddeye göre ormanlarda vukua gelecek yangınları söndürmek için yetkili memurlar ve orman teşkilatı tarafından yangın mahalline gitmeleri emrolunmasına veya mahalli mutat vasıtalarla ilan edilmesine rağmen orman yangınını söndürmeye gitmekten imtina edenler veya gidip de çalışmayanlar ve verilen işi yapmayanlar hakkında mahallin en büyük mülki amiri tarafından beşmilyon lira para cezası uygulanır.

             Bu miktar Bakanlar Kurulunca üç misline kadar artırılabilir.

             (Değişik : 23/9/1983 - 2896/50 md.) Ancak bu cezaya tebliğ tarihinden itibaren onbeş gün içinde ilgililer mahalli sulh ceza mahkemesine itirazda bulunabilir. Bu itiraz evrak üzerinde incelenir, bu konuda verilen kararlar kesindir.

             Bu maddede yazılı memurlarla orman teşkilatında vazifeli olanlardan yangın yerine yardım göndermiyenlerle alaka göstermiyenler Türk Ceza Kanununun 230 uncu maddesinin 2 nci fıkrasına göre cezalandırılırlar.

––––––––––––––––

(1)    5/11/2003 tarihli ve 4999 sayılı Kanunun 14 üncü maddesiyle; 101 inci maddenin birinci fıkrasındaki ”beşyüzbin lira” ibaresi ”beşmilyar lira”, ikinci fıkrasındaki ”birmilyon lira” ibaresi ”onmilyar lira”; 102 nci maddenin birinci fıkrasındaki “beşyüzbin lira“ ibaresi “beşmilyar lira“, 103 üncü maddedeki  “yüzbin lira“ ibaresi “birmilyar lira“, “üçyüzbin lira“ ibaresi “üçmilyar lira“ olarak değiştirilmiştir.


502-14

 

Madde 106 – (31/8/1956 tarihli ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

Bu kanunun 72 ve 73 üncü maddelerine muhalif hareket eden veya ettirenler Türk Ceza Kanununun 230 uncu maddesinin 2 nci fıkrası gereğince cezalandırılırlar.

Madde 107 – ( 3/11/1988  tarihli ve  3493 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             74 üncü maddede gösterilen tedbirlere riayet etmeyenlere mahallin en büyük mülki amiri tarafından ikiyüzmilyon lira para cezası verilir. (1)

Madde 108 – (31/8/1956 tarihli ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.)

(Değişik birinci fıkra: 23/9/1983 - 2896/52 md.) Orman mallarının bu Kanun hükümlerine aykırı olarak kesildiğini,taşındığını veya toplandığını bildiği halde; taşıyanlar, biçenler, işleyenler, kabul edenler, kullananlar, atanlar, satın alanlar veya bulunduranlar bir aydan bir seneye kadar hapis ve beşbin liradan ellibin liraya kadar ağır para cezası ile cezalandırılır.

             (Değişik : 23/9/1983 - 2896/52 md.) Birinci fıkrada yazılı fiillerin, ticarethane sahibi olsun olmasın her türlü orman ürünü ticareti ile uğraşanlarla, kar maksadıyla aldıkları orman mallarını işleyerek her ne şekilde olursa olsun alet ve eşya haline dönüştürdükten sonra satanlar tarafından işlenmesi halinde, bir seneden beş seneye kadar hapis ve yüzellibin liradan aşağı olmamak üzere ağır para cezası ile cezalandırılır.

             Suç mevzuu kaçak orman mahsulünün kıymeti hafif ise, 2 nci fıkradaki cezalar yarısına indirilerek, fahiş ise bir misline çıkarılarak hükmolunur.

             (Değişik dördüncü fıkra: 17/6/2004-5192/3 md.) Orman Kanununa muhalefet suçlarına konu kaçak her türlü orman emvali ve sair ürünler ile bunların taşınmasında kullanılan canlı-cansız bütün nakil vasıtaları, suçun işlenmesinde kullanılan her nevi araç-gereç ve aletler kime ait olursa olsun idarece zaptolunarak mahkemelerce müsaderesine hükmolunur. Zaptolunan ve müsaderesine karar verilen orman emvali ve sair orman ürünleri, nakil araçları ve suçta kullanılan her türlü alet hakkında bu Kanunun 84 üncü maddesi hükümleri uygulanır.

             (Beş, altı ve yedinci fıkralar iptal: Anayasa Mahkemesinin 19/4/1966 tarih, E. 1966/1 K. 1966/21 Kararı ile)

             Madde 109 – (23/9/1983   tarihli ve  2896 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Ağaçlarda bulunan resmi damga ve numaraları bozanlar ve orman hudutlarındaki taksimata mahsus işaretleri ve levhaları ve orman kadastrosunda sınır noktalarını gösteren sabit taş veya beton kazıkları, ormanlardaki otlak, yaylak ve kışlakların sınır işaretlerini kıranlar, kaldıranlar, belirsiz hale getirenler, yerlerini değiştirenler bir aydan bir seneye kadar hafif hapis ve binbeşyüz liradan onbin liraya kadar hafif para cezası ile cezalandırılır.

             Madde 110 – ( 4/7/1995  tarihili ve  4114 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             76 ncı maddenin;

             a) (a) bendinde belirtilen fiili işleyenler birmilyon lira para cezası ile,

             b) (b) ve (c) bentlerinde belirtilen fiilleri işleyenler bir yıldan aşağı  olmamak üzere hapis ve onmilyon liradan ellimilyon liraya kadar ağır para cezası ile,

             c) (d) bendinde belirtilen fiili işleyenler bir yıldan aşağı olmamak üzere hapis ve ellimilyon liradan üçyüzmilyon liraya kadar ağır para cezası ile,

             Cezalandırılır.

–––––––––––––––

(1) Bu maddede yeralan “yirmibin lira” ibaresi ”ikiyüzmilyon lira” olarak 5/11/2003 tarihli ve 4999 sayılı Kanunun 14 üncü maddesiyle değiştirilmiştir.


502-15

 

             Tedbirsizlik ve dikkatsizlik ile orman yangınına sebebiyet verenler iki yıldan beş yıla kadar hapis ve ikiyüzmilyon liradan beşyüzmilyon liraya kadar ağır para cezası ile cezalandırılır.

             Orman alanında yangın sonucu hasıl olan zarar fahiş ise mahkeme suça mahsus cezayı yarısına kadar artırır. Hafif ise yarısına ve eğer pek hafif ise üçte birine kadar eksiltir. Yangın, bir şahsın hayatını tehlikeye koymuş olduğu takdirde ceza dörtte bir oranında, ölüm meydana gelmiş ise ayrıca yarı nisbetinde arttırılır.

             Kasden orman yakanlar on yıldan onbeş yıla kadar ağır hapis ve beşyüzmilyon liradan birmilyar liraya kadar ağır para cezasına mahkum edilir. Bu fıkradaki suçun işlenmesi nedeniyle yanan orman alanı üç hektardan fazla olduğu takdirde verilecek ceza bir kat arttırılır ve yangın bir şahsın hayatını tehlikeye koymuş olduğu takdirde verilecek ceza ayrıca bir kat daha arttırılır. Ölüm meydana gelirse müebbet ağır hapis cezasına hükmedilir.

Terör amacı ile bir örgüte mensup kişi veya kişilerce Devlet ormanlarını yakanlar yirmidört yıldan otuz yıla kadar ağır hapis, beşmilyar liradan onmilyar liraya kadar ağır para cezasına mahkum edilir. Yanan orman alanı bir hektardan fazla olduğu veya bir şahsın hayatını tehlikeye koyduğu takdirde müebbet ağır hapis cezasına hükmedilir. Yangın sebebiyle ölüm meydana gelirse fiili işleyen veya işleyenlere ağırlaştırılmış müebbet ağır hapis cezası verilir.(1)

             Terör amacı ile bu suçu işleyenler hakkındaki davalara 2845 sayılı Devlet Güvenlik Mahkemelerinin Kuruluş ve Yargılama Usulleri Hakkındaki Kanun gereğince Devlet Güvenlik Mahkemelerince bakılır.

                Bu maddede gösterilen cezalar için 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında kanunun 4 üncü madde hükmü uygulanmaz.

Madde 111/a – ( 3/11/1988  tarihli ve  3493 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Bu Kanunda mercii belirtilmemiş idari para cezaları, orman işletme şefleri tarafından verilir. Bu Kanuna göre verilen idari para cezalarına dair kararlar ilgililere Tebligat Kanunu hükümlerine göre tebliğ edilir. Bu cezalara karşı tebliğ tarihinden itibaren en geç 7 gün içinde yetkili sulh ceza mahkemesine itiraz edilebilir. İtiraz üzerine verilen kararlar kesindir. İtiraz, zaruret görülmeyen hallerde evrak üzerinde inceleme yapılarak en kısa sürede sonuçlandırılır. Bu Kanuna göre verilen idari para cezaları 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre orman idaresince tahsil olunur.

Madde 112 – ( 23/9/1983  tarihli ve  2896 sayılı Kanunun hükmüdür.)

             Bu Kanunla yasaklanan; dikiliden ağaç kesilmesi dışındaki fiillerin işlenmesi nedeniyle meydana gelen zarar için istek halinde ayrıca gerçek zarar üzerinden tazminata hükmolunur.

             Gerçek zarar;

             A) Suç konusu orman emvali ağaçtan elde edilmiş ise; Suçun işlendiği yere en yakın orman idaresi satış yerinde suç konusu orman emvalinin bir evvelki yıla ait bilanço döneminde yapılan açık artırmalı satışlarda, aynı cins ve türdeki emval için beliren satışlar ortalamasından, bu tür emvale ait o dönemde yapılmış kesim, taşıma ve istif giderlerinin çıkarılmasıyla elde olunacak birim fiyat üzerinden hesap edilir.

 

__________________

(1) Bu fıkrada yer alan “ölüm“ ibaresi, 14/7/2004 tarihli ve 5218 sayılı Kanunun 1 inci maddesiyle “ağırlaştırılmış müebbet ağır hapis“ olarak değiştirilmiş ve metne işlenmiştir.


502-16

 

B) Suç konusu fidan ise; suçun işlendiği yıl, aynı fidanların her birisinin dikimi ve arazi hazırlanması için hesaplanacak gerçek masraflar ile o yıla kadar kesilen fidanlar için yapılmış bakım giderleri toplamı bir misli fazlasıyla tazmin ettirilir.

             C) Ormanlardan temin olunan ve değeri para ile ölçülebilecek diğer her türlü orman emvalinin gerçek zarar birim fiyatı ise (A) bendi hükmüne kıyasen hesaplanır.

             Orman işletme müdürlükleri, görev alanları içerisinde bulunan her ilçe merkezi için ayrı olmak üzere, bu madde hükümlerine göre ormanlardan elde edilebilecek her türlü emval için tazminata esas olacak birim değerlerini, her yılın ikinci ayının yirminci gününe kadar bir cetvel halinde tespit ve tanzim edip bağlı bulunduğu orman bölge başmüdürlüğüne tasdik ettirerek bu cetvelleri ilgili bulundukları ilçelerde belediyeler vasıtasıyla ilan ettirip, derhal birer nüshalarını mıntıkasındaki Cumhuriyet savcılıklarıyla ceza ve hukuk mahkemelerine ve bu davaların takip olunacağı kendi birimlerine gönderir. Bu cetveller ertesi yılın ikinci ayının son günü akşamına kadar geçerli sayılır.Yargı organları, bu cetvellere göre tazminata hükmederler.

 Madde 113 – fıkra iki- (23/9/1983  tarihli ve  2896 sayılı Kanunun hükmüdür.) Mahalli rayiç; suçun işlendiği yere en yakın orman satış istif yerinde, suç konusu orman mahsulü emvalin bir evvelki yıla ait bilanço döneminde yapılan açık artırmalı satışlarda aynı cins ve türdeki emval için beliren satışlar ortalamasıdır.

Madde 116 – fıkra iki-  (23/9/1983  tarihli ve  2896 sayılı Kanunun hükmüdür.) Bu  hükme aykırı hareket edenler, bu Kanunun 109 uncu maddesine göre cazalandırılmakla beraber  emval müsadere olunur.

             Ek Madde 7 - (5/11/2003 tarihli ve 4999 sayılı Kanunun hükmüdür.)          

Bu Kanunun 95 ve 97 nci maddelerinde yer alan para cezaları, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, her yıl bir önceki yıla ilişkin olarak 213 sayılı Vergi Usul Kanunu uyarınca belirlenen yeniden değerleme oranında artırılmak suretiyle uygulanır.

19 – 15/1/2009 tarihli ve 5831 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde numarası: 45.)

Madde 45 fıkra bir cümle bir – (31/8/1956 tarihli ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.) Amme müesseselerine ait ormanların tahdit işini de 7 nci maddede yazılı orman kadastro komisyonları yapar.

20 – 10/6/2010 tarihli ve 5995 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde numarası: 16.)

             Madde 16 – fıkra bir – (26/5/2004 tarihli ve 5177 sayılı Kanunun hükmüdür.) Devlet ormanları hudutları içerisinde maden aranması ve işletilmesi, Maden Kanununun 7 nci maddesinde belirtilen şartlara uyularak, ruhsat grubu gözetilmeksizin yapılır. Orman hudutları içinde alınan muvafakat süresi, temdit dahil işletme ruhsat süresi sonuna kadar devam eder. Ayrıca madencilik faaliyetleri için zorunlu; tesis, yol, enerji, su, haberleşme ve alt yapı tesislerine fon bedelleri hariç olmak üzere orman mevzuatı hükümlerine göre bedeli alınarak izin verilir.


502-17

 

21 – 25/6/2010 tarihli ve 6001 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde numarası: 17.)

Madde 17 –fıkra üç – cümle bir – (17/6/2004 tarihli ve 5192 sayılı Kanunun hükmüdür.) Savunma, ulaşım, enerji, haberleşme, su, atık su, petrol, doğalgaz, altyapı ve katı atık bertaraf tesislerinin; sanatoryum, baraj, gölet ve mezarlıkların; Devlete ait sağlık, eğitim ve spor tesislerinin ve bunlarla ilgili her türlü yer ve binanın Devlet ormanları üzerinde bulunması veya yapılmasında  kamu yararı ve zaruret olması halinde, gerçek ve tüzel kişilere bedeli mukabilinde  Çevre ve Orman Bakanlığınca izin verilebilir.

22 – 13/2/2011 tarihli ve 6111 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde numarası: 19.)

             Madde 19 – birinci fıkra- ikinci cümle - (23/9/1983 tarihli ve 2896 sayılı Kanunun hükmüdür.)Ancak, kuraklık gibi fevkalade haller nedeniyle hayvanlarının beslenmesinde güçlük çekildiği tespit edilen bölgeler halkına ait hayvanlar ile orman sınırları içerisinde bulunan köyler ve mülki hudutlarında Devlet ormanı bulunan köyler halkına ait hayvanların orman idaresince belirlenecek türlerine, tayin edilecek saha ve süreler dahilinde, ormanlara zarar vermeyecek şekilde otlatılmasına izin verilir.

23 – 31/3/2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde numarası: 91.)

Madde 91 – beşinci fıkra -(23/1/2008 tarihli ve 5728 sayılı Kanunun hükmüdür.) 14 üncü maddenin (A) ve (B) bentleriyle yasak edilen ve yukarıdaki fıkralarda yazılı bulunmayan fiilleri işleyenler üç aya kadar hapis ve yüz güne kadar adlî para cezasıyla cezalandırılır.

24 – 11/10/2011 tarihli ve 666 sayılı KHK ile yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde numarası: 12, 71.)

             Madde 12 – ikinci fıkra - (23/2/1995  tarihli ve 4079 sayılı Kanunun hükmüdür.) Orman kadastro komisyonları ve amenajman heyetleri başkan ve üyeleriyle bu komisyon ve heyetlerde görevli personele,arazide fiilen çalıştırılacak sürelere münhasır olmak üzere,657 sayılı Devlet Memurları Kanununda yer alan 1 inci derecenin son kademesi gösterge rakamının (Genel İdare Hizmetleri sınıfında olup kadrosuna tahsisli ek gösterge bulunmayan ve 1 inci dereceden aylık alan yüksek öğrenimliler için öngörülen ek gösterge dahil) Bütçe Kanunlarında Devlet memurları maaşı için belirlenen katsayı ile çarpımı sonucu bulunacak miktarın yarısını aşmamak üzere her yıl Orman Genel Müdürlüğünün teklifi ve Orman Bakanının onayı ile tespit edilecek miktarda aylık ödenek, Orman Genel Müdürlüğü Döner Sermaye bütçesinden ayrıca ödenir.

             Madde 71 son fıkra - (17/6/2004 tarihli ve 5192 sayılı Kanunun hükmüdür.) 657 sayılı Devlet Memurları Kanununa tâbi memurlardan, Orman Genel Müdürlüğünün merkez teşkilâtı kadrolarında orman yangınlarıyla mücadele nöbeti tutanlar ile taşra teşkilâtı kadrolarında orman yangınlarıyla mücadele, orman koruma ve sınırlandırma faaliyetlerinde fiilen görev yapanlara döner sermaye bütçesinden karşılanmak üzere Mayıs ayı başından Kasım ayı sonuna kadar ayda 10000 gösterge rakamının memur aylık katsayısı ile çarpımı sonucu bulunacak tutarı geçmemek üzere aylık maktu fazla çalışma ücreti ödenebilir. Fazla çalışma ücreti, personelin kadro unvanı, görev mahallî, çalışma süreleri, görevin önem ve güçlüğü dikkate alınarak Maliye Bakanlığının uygun görüşü üzerine Çevre ve Orman Bakanlığınca çıkarılacak yönetmelikle belirlenir. Bu kapsamdaki personele bir yılda ödenecek fazla çalışma ücreti toplamı,  Orman Genel Müdürlüğüne bağlı işletmelerin bir önceki yıldaki toplam döner sermaye gelirlerinin % 10'unu geçemez. Bu hüküm uyarınca fazla çalışma ücreti ödenen personele bu dönemde ayrıca herhangi bir fazla çalışma ücreti ile 12 nci maddede öngörülen ödeme yapılamaz.

 

 


502-18

 

24 – 19/4/2012 tarihli ve 6292 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde numarası: 9, 10, 17.)

Madde 9 - birinci fıkra - (31/8/1956 tarihli ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.) İlan işleri tamamlanan belde ve köylerde kadastrosu yapılacak ormanların sınırları komisyonlarca, arazi üzerinde belirlenir, ölçülür, varsa hava fotoğraflarına işaretlenir ve bu işlemler tutanakla tevsik edilir.

Madde 10 - birinci fıkra – (5/6/1986 tarihli ve 3302 sayılı Kanunun hükmüdür.) Sınırlaması ve bu Kanunun 2 nci maddesine göre, orman sınırları dışına çıkarma işlemleri bitirilen köy ve beldelere ait  düzenlenen kadastro dosyaları Orman Cenel Müdürlüğüne gönderilir. Orman Genel Müdürlüğünce bulunan şekli ve hukuki noksanlıklar komisyonlarca düzeltildikten sonra Orman Genel Müdürlüğünce ilgili valiliklere gönderilir. Kadastro işlemleri valinin onayı ile yürürlüğe girer. Kadastro tutanak suretleri haritaları ile birlikte orman kadastro komisyonlarınca ilgili köy ve beldelerin uygun yerlerine asılmak suretiyle ilan edilir. Ayrıca, tutanak suretleri Maliye ve Gümrük Bakanlığı ile Orman Genel Müdürlüğünün mahalli kuruluşlarına intikal ettirilir.

           Madde 10- ikinci fıkra-  (31/8/1956 tarihli ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.) Asılma tarihi beldelerde belediye encümenlerinin, köylerde ihtiyar heyetlerinin tasdik edecekleri belgelerle tevsik olunur. Bu belgeler komisyon dosyalarında saklanır.

           Madde 10- son fıkra- (5/11/2003 tarihli  ve 4999 sayılı Kanunun hükmüdür.) Kadastrosu tamamlanan ormanlara ait haritaların yapılmasında ölçme, hesap, tersimat ve aplikasyon işlerinde yetki ve sorumluluk harita ve kadastro mühendislerine aittir. Kadastro teknik standartlarına uygun olarak üretilen bu haritalar, harita ve kadastro mühendisinin kontrolünden sonra komisyon başkanınca tasdik olunur.

Madde 17 birinci fıkra - (31/8/1956 tarihli ve 6831 sayılı Kanunun hükmüdür.) Devlet ormanları içinde bu ormanların korunması, istihsal ve imarı ile alakalı olarak yapılacak her nevi bina ve tesisler müstesna olmak üzere; her çeşit bina ve ağıl inşası ve hayvanların barınmasına mahsus yerler yapılması ve tarla açılması, işlenmesi, ekilmesi ve orman içinde yerleşilmesi yasaktır.

             25 – Anayasa Mahkemesi’nin  22/5/2013 tarihli ve E.: 2012/108, K.: 2013/64 sayılı Kararı ile yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde numarası: 11.)

             Madde 11 –birinci fıkra- üçüncü ve dördüncü cümle - ( 5/11/2003 tarihli ve 4999 sayılı Kanunun hükmüdür.)  Bu müddet içinde itiraz olmaz ise komisyon kararları kesinleşir. Bu süre hak düşürücü süredir. Ancak, tapulu gayrimenkullerde tapu sahiplerinin, on yıllık süre içerisinde dava açma hakları mahfuzdur.

 


502-19

 

26- 26/2/2014 tarihli ve 6527 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmış veya değiştirilmiş olan hükümlerin metinleri. (Madde numarası: 11.)

             Madde 11 – birinci fıkra - (5/11/2003  tarihli ve 4999 sayılı Kanunun hükmüdür.) Orman kadastro komisyonlarınca düzenlenen tutanakların askı suretiyle ilânı, ilgililere şahsen yapılan tebliğ hükmündedir. Tutanak, harita ve kararlara karşı askı tarihinden itibaren bir ay içinde kadastro mahkemelerine, kadastro mahkemesi olmayan yerlerde kadastro davalarına bakmakla görevli mahkemeye müracaatla sınırlamaya ve 2 nci maddeye göre orman sınırları dışına çıkarma işlemlerine Çevre ve Orman Bakanlığı, Orman Genel Müdürlüğü ve hak sahibi gerçek ve tüzel kişiler itiraz edebilir. (İptal üçüncü ve dördüncü cümle: Anayasa Mahkemesi’nin  22/5/2013 tarihli ve E.: 2012/108, K.: 2013/64 sayılı Kararı ile.) (…) (1)(2)

Madde 11 – ikinci fıkra - (5/11/2003  tarihli ve 4999 sayılı Kanunun hükmüdür.) Hak sahibi gerçek ve tüzel kişiler tarafından açılacak sınırlamaya itiraz davalarında hasım Orman Genel Müdürlüğü, 2 nci maddeye göre orman sınırları dışına çıkarma işlemlerine karşı açılacak itiraz davalarında ise hasım Çevre ve Orman Bakanlığı ile Orman Genel Müdürlüğüdür.

Madde 11 – üçüncü fıkra - (5/11/2003  tarihli ve 4999 sayılı Kanunun hükmüdür.) Orman Genel Müdürlüğünce açılacak davalarda hasım, hak sahibi gerçek ve tüzel kişiler ile Çevre ve Orman Bakanlığıdır.

Madde 11 – dördüncü fıkra - (5/11/2003  tarihli ve 4999 sayılı Kanunun hükmüdür.) Kadastrosu yapılıp kesinleşen Devlete ait ormanlar, tapu sicil müdürlüklerince hiçbir harç, vergi ve resim alınmaksızın orman vasfı ile, 2 nci maddeye göre orman sınırları dışına çıkarılan yerler halihazır vasfı ile kaydında belirtme yapılarak Hazine adına tapuya tescil olunur.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

______________________

(1) 19/4/2012 tarihli ve 6292 sayılı Kanunun 13 üncü maddesiyle bu fıkrada yer alan “altı ay” ibaresi “bir ay”şeklinde değiştirilmiştir.

(2) Sözkonusu İptal Kararı 12/7/2013 tarihli ve 28705 sayılı  Resmi Gazete’de yayımlanmıştır.

 


503

 

6831 SAYILI KANUNA EK VE DEĞİŞİKLİK GETİREN MEVZUATIN

YÜRÜRLÜĞE GİRİŞ TARİHİNİ GÖSTERİR LİSTE

 

  Kanun                                                                                                                         Yürürlüğe

     No.                               Farklı tarihte yürürlüğe giren maddeler                          giriş tarihi

----------- -------------------------------------------------------------------          ------------------

7395                                                                    –                                                          15/12/1959

1056                                                                    –                                                            17/7/1968

1444                                                                    –                                                            25/7/1971

1744                                                                    –                                                              4/7/1973

1906                                                                    –                                                            14/6/1975

2655                                                                    –                                                            20/4/1982

2896                 54, 55, 56 ncı maddeleri                                                                            1/3/1984

                         Diğer maddeleri                                                                                         1/1/1984

3302                                                                    –                                                            19/6/1986

3373                 8, 9, 10 uncu maddeleri                                                                             1/1/1987

 

                         Diğer maddeleri                                                                                       28/5/1987




06 Haziran 2014, Cuma 23:49
1888 defa okundu.

EN SON EKLENEN HABERLER !

sizde yorum yapın SESİNİZİ DUYURUN


NOT : Bu sayfalarda olan yorumlar ziyaretcilere aittir.

YORUMLAR

Ilk yorum yapan siz olun.